Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 4 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

മുഖം ഒന്ന് കൂടെ ആവാഹിച്ച ശേഷം ഞാന്‍ മെല്ലെ പുറത്തിറങ്ങി. ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ കൈപ്പുണ്യം മുഴുവന്‍ ഊറ്റിയെടുത്ത അപ്പവും സ്റ്റൂവും വയറു നിറയെ കഴിച്ച ശേഷം മുകളിലേക്ക് പോയി.

'റെന്‍റ് എ കാര്‍ ' നടത്തുന്ന ചേട്ടനെ വിളിച്ച് കാറിന്‍റെ കാര്യം അന്വേഷിച്ചു.
കാറുണ്ട്..പക്ഷെ ഉച്ചയ്ക്ക് ശേഷം മതിയെന്ന പ്ലാന്‍ മാറ്റേണ്ടി വന്നു. 11 മണിയ്ക്ക് അവര്‍ എവിടെയോ പോകുകയാണ്. അതുകൊണ്ട് അതിന് മുന്‍പേ പോയെടുക്കണം.
എന്നാപ്പിന്നെ വൈകിക്കണ്ട എന്ന് കരുതി. കുറെയായി വീട്ടില്‍ തന്നെ അടിഞ്ഞു കൂടിയിരിക്കുകയാണ്. ഒന്ന് ചുറ്റിക്കറങ്ങിയൊക്കെ വരാം..!

പക്ഷെ,ആ ചേട്ടന്‍റെ വീട്ടിലേക്ക് മൂന്നു നാല് കിലോമീറ്ററുണ്ട്...ലക്കിടി എത്തണം. ലോക്ക്ഡൌണ്‍ കാരണം ഓട്ടോയും കിട്ടില്ല..
കുഞ്ഞേച്ചിയുടെ വണ്ടിയെടുത്തു പോയാ അതവിടെ വച്ചിട്ട് പോരേണ്ടി വരും..അപ്പൊ എന്റെ മരണം ഉറപ്പാണ്. അവളെയും കൂട്ടി പോകാമെന്ന് വച്ചാ അതും നടക്കില്ല. കൊവിഡ് കാരണം അച്ഛന്‍ സമ്മതിക്കില്ല.

എന്തായാലും ടൌണ്‍ വരെ നടന്നു നോക്കാമെന്ന് വച്ചു. ചിലപ്പോ വല്ല വണ്ടിയും കിട്ടിയാലോ..! അച്ഛനോട് പെട്രോള്‍ അടിക്കാനുള്ള കാശും ഏട്ടത്തിയമ്മയോട് സമ്മതവും വാങ്ങിയശേഷം ഞാനിറങ്ങി.

റോഡിലിറങ്ങി ഒരു നൂറു മീറ്റര്‍ നടന്നു കാണും..ഒരു സ്കൂട്ടി വന്ന് എന്‍റെ മുന്നില്‍ നിര്‍ത്തി.

"അമ്പുട്ടന്‍ എങ്ങോട്ടാ...ടൌണില്‍ പോവാണോ..!”

ശബ്ദം കേട്ടപ്പോ അത് ശ്യാമേച്ചിയാണെന്ന് എനിക്ക് മനസ്സിലായി.റെഡ് കളറില്‍ ഗ്രീന്‍ ഡോട്സുള്ള ചുരിദാറും ഗ്രീന്‍ ലെഗ്ഗിംസുമാണ് വേഷം. അതവര്‍ക്ക് നല്ലപോലെ മാച്ച് ചെയ്യുന്നുണ്ട്.

"അല്ല..ലക്കിടി പോവാ..!”

ഞാന്‍ വിശാലമായൊരു പുഞ്ചിരിയോടെ മറുപടി കൊടുത്തു.
അവര്‍ ഹെല്‍മെറ്റ്‌ ഊരി മാറ്റിയ ശേഷം മാസ്ക് താടി വരെ താഴ്ത്തി വച്ചു..

"ഈ ട്രൗസറും ഇട്ടോണ്ടാണോ ലക്കിടി പോണേ..!”