Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 4 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

ഒഴിഞ്ഞു കൊടുക്കേണ്ടി വന്നു. ചേച്ചിയുടെ കൂടെയാണ് അവന്‍ ആ രാത്രി ഉറങ്ങിയത്..ഉറങ്ങിയതല്ല..അവര്‍ ഓരോരോ കഥകളും പറഞ്ഞ് അങ്ങനെ കിടന്നു. ഇടയ്ക്ക് ചേച്ചി എന്തോ തമാശ പറഞ്ഞ് അനിയനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു.പിന്നെ മെല്ലെ മെല്ലെ ചേച്ചിയുടെ സംസാരം മാറി പ്രവൃത്തികളും…”

എന്‍റെ ഉള്ളിലൊരു കൊളുത്ത് വീണു. കഥ പുരോഗമിക്കുന്തോറും ഒരപകട സൂചന എന്നെ ചൂഴ്ന്നു നിന്നു. തലയിലൊരു പെരുപ്പം പോലെ. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പുള്ള എന്തൊക്കെയോ അവ്യക്ത ചിത്രങ്ങള്‍ മനസ്സിലൂടെ ഓടിപ്പോകുകയാണ്.ബാക്കി കഥ കേള്‍ക്കണ്ട എന്ന് പറയണമെന്നുണ്ട്..പക്ഷെ പറ്റുന്നില്ല. അവരെന്നെ ശ്രദ്ധിക്കപോലും ചെയ്യാതെ പറഞ്ഞു കൊണ്ടേയിരിക്കുകയാണ്.

"...ചേച്ചി അവനെക്കൊണ്ട്‌ പലതും ചെയ്യിച്ചു.എന്താണ് നടക്കുന്നതെന്ന് പോലും മനസ്സിലാവാതെ ആ കൊച്ചു പയ്യന്‍ ചേച്ചിയ്ക്ക് വേണ്ടതൊക്കെ ചെയ്തു കൊടുത്തു..അവസാനം അവള്‍ ആ പയ്യന്‍റെ…”

ഞാന്‍ വണ്ടി സഡന്‍ ബ്രേക്കിട്ട് നിര്‍ത്തി. കണ്ണുകളില്‍ ഇരുട്ട് കയറുകയാണ്.തൊണ്ടയൊക്കെ വരണ്ടു. മനപ്പൂര്‍വം മനസ്സില്‍ കുഴിച്ചു മൂടിയിരുന്ന എന്തൊക്കെയോ ഓര്‍മ്മകള്‍ പല്ലിളിച്ചു കൊണ്ട് തികട്ടി വരുന്നു. ഹൃദയം പെരുമ്പറ മുഴക്കി. ശരീരമാസകലം ഒരു വിറയല്‍ പടര്‍ന്നു കയറുകയാണ്.

അവര്‍ വണ്ടിയില്‍ നിന്നിറങ്ങി. ഞാന്‍ അനങ്ങാന്‍ പോലുമാകാതെ അതെയിരിപ്പ് തുടര്‍ന്നു.

"അമ്പുട്ടന്‍ പേടിച്ചോ..?”

ഒരു ചെറുചിരിയോടെ അവരെന്‍റെ താടി പിടിച്ചുയര്‍ത്തി. പക്ഷെ എനിക്കവരുടെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാന്‍ ധൈര്യം വന്നില്ല.

"പേടിക്കണ്ടാട്ടോ..വേറെ ആര്‍ക്കും ഈ കാര്യം അറിയില്ല..ഇത്രയും കാലമായിട്ടും ഞാന്‍ ആരോടും പറഞ്ഞിട്ടില്ല..ഇനിയും പറയില്ല. നിന്‍റെ ചേച്ചിക്ക് എന്നെ എത്ര വിശ്വാസമുണ്ടായിട്ടാ ഈ കാര്യം എന്നോട് പറഞ്ഞെ..അതേപോലെ തന്നെ അമ്പുട്ടനും വിശ്വസിക്കാം..തല പോയാലും ശ്യാമേച്ചി പറഞ്ഞ് ഇതൊന്നും ആരും അറിയാന്‍ പോണില്ല..ഒട്ടും പേടിക്കണ്ട..!”

അവരുടെ ആശ്വാസവാക്കുകളൊന്നും എനിക്ക് സമാധാനം നല്‍കിയില്ല. വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്കപ്പുറത്തു നടന്നൊരു