Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 4 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

പിന്നീട് അവള്‍ എന്തൊക്കെയോ ചെയ്തു. വല്ലാത്തൊരു അനുഭൂതിയായിരുന്നു അപ്പോള്‍. മൂന്നു ദിവസമായിരുന്നു തറവാട്ടിലെ പരിപാടി. ആ ദിവസങ്ങളിലൊക്കെ ഓപ്പോള്‍ എന്നെ ഒരുപാടങ്ങ്‌ സുഖിപ്പിച്ചു. എന്നാല്‍ പകല്‍ നേരങ്ങളിലൊക്കെ അത്തരത്തില്‍ ഒരു സമീപനം കാണിക്കാറില്ല. കഴിവതും അവളെന്‍റെ മുഖത്തേക്ക് നോക്കാതിരിക്കാന്‍ ശ്രദ്ധിക്കാറുണ്ടായിരുന്നു.

ആ മൂന്നു ദിവസങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷം പിന്നീടൊരിക്കലും അങ്ങനൊരു പെരുമാറ്റം അവളില്‍ നിന്നും ഉണ്ടായിട്ടില്ല. അല്ലെങ്കില്‍..അങ്ങനൊരു അവസരം അവള്‍ക്ക് കിട്ടിയിട്ടില്ലെന്നതാണ് ശരി.

അതിനൊരു കാരണമുണ്ട്..അന്ന് എന്‍റെ റൂമില്‍ കിടന്നിരുന്ന ഒരു കിളവന്‍ മൂന്നാം നാള്‍ തട്ടിപ്പോയി. മുറ്റത്തെ പന്തലില്‍ വച്ചാണ് ആള്‍ മരിച്ചതെങ്കിലും അയാള്‍ കിടന്ന മുറി എന്നതിനാല്‍ അതിനകത്തേക്ക് പോകാന്‍ പോലും എനിക്ക് പേടിയായിരുന്നു.

പിന്നീടുള്ള എന്‍റെ കിടത്തം അച്ഛന്റെ മുറിയിലേക്ക് മാറി. കുഞ്ഞേച്ചിക്കും മുകളില്‍ കിടക്കാന്‍ പേടിയാണെന്ന് പറഞ്ഞപ്പോള്‍ ഓപ്പോളും അവളും താഴെ ഒഴിഞ്ഞു കിടന്ന മുറിയിലേക്ക് മാറി. അതോടെ എല്ലാ കള്ളക്കളികളും നിന്നു.

അങ്ങനൊരു സംഭവമേ നടന്നിട്ടില്ല എന്ന മട്ടിലായിരുന്നു ഓപ്പോള്‍ പിന്നീട് പെരുമാറിയത്. സാധാരണ പോലെ ചിരിച്ചും കളിച്ചുമൊക്കെ അവള്‍ എന്നോട് ഇടപെട്ടു. കൃത്യം ഒരു വര്‍ഷം കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും അവള്‍ടെ കല്യാണവും കഴിഞ്ഞു. ബംഗ്ലൂര്‍ നിന്നു നാട്ടില്‍ എത്തിയതില്‍ പിന്നെ രണ്ടു തവണ മാത്രമേ തറവാട്ടില്‍ വന്നിട്ടുള്ളൂ.

ആഴ്ചയില്‍ മൂന്നും നാലും തവണയൊക്കെ വിളിക്കാറുണ്ട്. പഴയ സ്നേഹമൊക്കെ അതേപോലെ ഇപ്പോഴുമുണ്ട്. പക്ഷെ അന്നത്തെ ആ മൂന്നു ദിവസങ്ങളില്‍ ഉണ്ടായതൊന്നും ഓര്‍മയിലില്ലാത്തത് പോലെയാണ് പെരുമാറിയിരുന്നത്.. ഞാനും അത് മനപ്പൂര്‍വ്വം മറന്നതായിരുന്നു.

ശ്യാമേച്ചി കഥ പറഞ്ഞു തുടങ്ങിയപ്പോഴേ ഒരു അപകടം ഫീല്‍ ചെയ്തിരുന്നു.. പിന്നീട് ഓരോ നിമിഷവും അത് ഞങ്ങളുടെത് തന്നെയാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കി വന്നപ്പോഴേക്കും