Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 5 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

വേണ്ടിയല്ലേ...അങ്ങനിപ്പോ സുഖിക്കണ്ട..!”

പൊടുന്നനെ ചെറിയൊരു ഈര്‍ഷ്യ നിറഞ്ഞ ഭാവത്തോടെ അവളെന്റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

"സുഖിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണോ ആളോള് കരയണേ..?”

ആ കണ്ണുകളില്‍ കനലുകളെരിഞ്ഞു.

"സോറി...ഞാന്‍ ഒരു തമാശ പറഞ്ഞതാ..വെറുതെ ഇങ്ങനെ മസില് പിടിച്ചു കിടക്കണ്ടാലോന്നു കരുതി..!”

ഞാന്‍ പൊട്ടി വന്ന ചിരി കടിച്ചമര്‍ത്തി. അത് കൂടെ കണ്ടപ്പോള്‍ അവള്‍ക്ക് പിന്നെയും കുരുപൊട്ടി.

"ഓഹ്..കോമഡി...നമ്മളൊക്കെ എങ്ങനെ കിടന്നാലെന്താ..ആര് തിരിഞ്ഞു നോക്കാനാ...നമ്മളൊക്കെ വെറും പുഴു...ങ്ഹ്ഹും…!”

അരിശത്തോടെ മുഖമൊന്നു വെട്ടിയെറിഞ്ഞു കൊണ്ട് അവള്‍ വീണ്ടും തിരിഞ്ഞു കിടന്നു.

ആ കിടപ്പില്‍ അവളുടെ പുറവടിവ്‌ കണ്ട് എന്‍റെ വായില്‍ വെള്ളം വന്നു പോയി. കറുത്ത സ്ലിപ്പിന് പുറത്തുള്ള നഗ്നമായ ഭാഗം വിളഞ്ഞ ഗോതമ്പ് നിറത്തില്‍ കൊഴുത്ത് മെഴുമെഴാന്നിരിക്കുന്നു.

വിരിഞ്ഞു വീണു വിരിഞ്ഞു വീണ് കിടക്കുന്ന കറുകറുത്ത മുടിയുടെ ഒറ്റ തിരിഞ്ഞ ഇഴകള്‍ അവിടമാകെ പറ്റിപ്പിടിച്ചു കിടപ്പുണ്ട്.

ഞാന്‍ മെല്ലെ തിരിഞ്ഞു കിടന്നു കൊണ്ട് ഇക്കിളിയിടുന്ന ഭാവത്തില്‍ ആ നഗ്നതയില്‍ വിരലുകള്‍ കൊണ്ടൊന്ന് വഴുക്കി വരച്ചു.

അവള്‍ ഞെട്ടിപ്പുളഞ്ഞു കൊണ്ട് എന്‍റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു.

"ദേ..എന്‍റെ മേത്ത് തൊടരുത് പറഞ്ഞേക്കാം..!”

അതും പറഞ്ഞ് ദേഷ്യത്തോടെ വീണ്ടും പഴയപടി തന്നെ കിടന്നു.

എനിക്ക് അവളുടെ ആ പുളച്ചില്‍ നന്നായങ്ങ് ഇഷ്ടപ്പെട്ടു. ഞാന്‍ വീണ്ടും ആദ്യത്തേതിലും അല്പം നന്നായിത്തന്നെ ആ ഭാഗമൊന്ന് തഴുകി വിട്ടു.

ഇക്കിളിയെടുത്ത് പുളഞ്ഞ് കുത്തിപ്പോയ കുഞ്ഞേച്ചി അറിയാതൊന്നു ഉറക്കെ ചിരിച്ചു പോയി. അടുത്ത ക്ഷണം അബദ്ധം പറ്റിയത് തിരിച്ചറിഞ്ഞ് ചിരി നിര്‍ത്തി വീണ്ടും എന്‍റെ നേരെ തിരിഞ്ഞു രൂക്ഷമായൊന്നു നോക്കി.

"ഡാ ചെക്കാ ഞാന്‍ പറഞ്ഞെ...വെറുതെ എന്നെ ദേഷ്യം പിടിപ്പിക്കരുത്…! നിങ്ങക്ക്