Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 5 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

അവള്‍ തന്നെ വാങ്ങി എങ്ങോട്ടോ വച്ചു.

"എന്നാ ഇനി ഞാനും അഴിച്ചേക്കാം...ഇതിട്ടോണ്ട് കിടന്നാ എനിക്കും തണുക്കും..!”

ആ വാക്കുകള്‍ ലഹരിയില്‍ കുഴഞ്ഞു പോകുന്നുണ്ടായിരുന്നു.. ഞാനൊന്ന് നടുങ്ങി. അവള്‍ ബ്രാ ഇട്ടിട്ടില്ലെന്ന് കണ്ടതാണ്. ടീഷര്‍ട്ട് നനഞ്ഞ സ്ഥിതിയ്ക്ക് ഉള്ളിലെ സ്ലിപ്പും നനഞ്ഞു കാണും. അങ്ങനെയെങ്കില്‍ അവള്‍ അതും അഴിക്കില്ലേ..!

"വേണ്ട..കൊഴപ്പോല്ല...അഴിക്കണ്ട..!”

പെട്ടെന്ന് ഞാന്‍ അത് തടഞ്ഞു. എന്നില്‍ കാമത്തിന് മുകളില്‍ വിവേകം ആധിപത്യം സ്ഥാപിക്കാന്‍ തുടങ്ങിയിരുന്നു.സ്വന്തം പെങ്ങളാണ്.. ആ ഓര്‍മ പോലുമില്ലാതെയാണ് എന്തൊക്കെയോ ചെയ്തു പോയത്.

ആ ശരീരത്തിന്‍റെ കൊഴുപ്പ് ദേഹത്തമരുമ്പോള്‍ സ്വയമറിയാതെ അതിലലിഞ്ഞു പോകുന്നതാണ്. ഇനി പ്രലോഭനങ്ങളില്‍ വീഴാന്‍ പാടില്ല. സ്വയം നിയന്ത്രിച്ചു പിടിച്ചേ പറ്റൂ...

മാത്രവുമല്ല അവളുടെ മനസ്സ് ഇപ്പൊ ലഹരിയുടെ കയ്യിലാണ്. നാളെ വെളുക്കുമ്പോ ആ ലഹരിയെല്ലാം മാറിക്കഴിഞ്ഞ് ബോധം തെളിയുമ്പോള്‍ ഞാന്‍ കുറ്റക്കാരനായേക്കാം.

അങ്ങനെ വന്നാലുള്ള അവസ്ഥ ആലോചിക്കാന്‍ പോലും എനിക്ക് പേടി തോന്നി. അതുകൊണ്ട് അരുതാത്തതൊന്നും ഉണ്ടാവാന്‍ പാടില്ല.

"അഴിക്കാതെ പിന്നെ..ആകെ നനഞ്ഞിരിക്ക്യല്ലേ...അമ്പൂസ് തണുത്ത് വിറച്ചു പോവില്ലേ.!”

"അത് സാരോല്ല...ഞാന്‍ താഴെ കിടന്നോളാം..!”

ഞാന്‍ സ്വരം അല്പം കനപ്പിച്ചു തന്നെയാണ് പറഞ്ഞത്.

"ങ്ഹേ..!”

അവിശ്വസനീയമായതെന്തോ കേട്ടത് പോലെ ഒരു അമ്പരപ്പ് സ്വരം കേട്ടു. പിന്നെ കുറച്ചു നേരത്തേക്ക് നിശ്ശബ്ദയായിരുന്നു. എനിക്ക് പെട്ടെന്നുണ്ടായ മാറ്റം അവള്‍ക്ക് ഷോക്കായിക്കാണും.

"അതെന്തേ താഴെ കിടക്കണേ..!”

ഞാന്‍ ഒന്നും മിണ്ടിയില്ല. ആ സമയത്ത് ഇരുട്ട് ഒരു അനുഗ്രഹമായി തോന്നി. അവളെ അഭിമുഖീകരിക്കേണ്ടി വന്നില്ലല്ലോ എന്ന ആശ്വാസം തീരെ ചെറുതല്ലായിരുന്നു. ഞാന്‍ വേഗം കിടക്കയില്‍ നിന്നിറങ്ങി.

"മ്ഹും...അപ്പൊ നിനക്ക് എന്‍റെ കൂടെ ഒന്നിച്ച് കിടക്കാന്‍ വയ്യല്ലേ...ഓഹ് ഞാന്‍ ഏടത്തിയല്ലല്ലോ