Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 5 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

പോലും തോന്നാത്തവിധം എന്‍റെ അമ്പൂസിനെ ഞാന്‍ സ്നേഹിച്ച് കൊന്നേനെ..!”

"കുഞ്ഞേച്ചീ...എന്തൊക്കെയാ ഈ വിളിച്ചു പറയുന്നതെന്ന് വല്ല ചിന്തയുമുണ്ടോ..?”

ആ വാക്കുകളും ഭാവവുമൊക്കെ കണ്ടു ഞാന്‍ അന്ധാളിച്ചു പോയി.അപ്പൊ കുഞ്ഞേച്ചിയ്ക്ക് എന്നോട് ദിവ്യ പ്രേമമായിരുന്നെന്നല്ലേ ആ പറഞ്ഞതിനര്‍ത്തം.

"ഞാന്‍ പൂസായിട്ട് പറയാണെന്നാണോ വിചാരിക്കണേ..! ദേ.. ഇതിനുള്ളില്‍ സൂക്ഷിച്ചു വച്ചിട്ടുള്ള എന്‍റെ പ്രേമത്തെ വെളിയില്‍ കൊണ്ടോരാനുള്ള മരുന്നാഡാ ചെക്കാ എനിക്കിപ്പോ ഈ പൂസ്..!”

അവള്‍ നെഞ്ചില്‍ ശക്തിയായി തട്ടിക്കൊണ്ടാണ് അത് പറഞ്ഞത്. ആ പ്രകമ്പനത്തില്‍ അവളുടെ മല്‍ഗോവ മാമ്പഴം പോലുള്ള ഇളം മുലകളിലൊരു വൈബ്രേഷന്‍ ഉണ്ടായി.

സ്ലിപ്പിന് മുകളിലൂടെയായിരുന്നിട്ടും എന്‍റെ ഉള്‍മനസിനെ ആ വിറയല്‍ വല്ലാതെ കൊതിപ്പിച്ചു.

ആ അവസ്ഥയിലായിരുന്നിട്ടു പോലും ഒരു നിമിഷാര്‍ദ്ധത്തില്‍ സ്വയംമറന്ന്‍ ഞാന്‍ അറിയാതെ ഉമിനീരിറക്കിപ്പോയി. എന്നെത്തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കുകയായിരുന്ന അവളത് എളുപ്പം കണ്ടുപിടിച്ചു.

"എടായെടാ മോനെ അമ്പൂസേ...കള്ളച്ചെക്കാ...അപ്പൊ മുഖത്തു നോക്കാനേ പേടിയുള്ളൂ അല്ലെ..!”

അവളുടെ ഭാവം പൊടുന്നനെ മാറി. കുഴഞ്ഞാടിക്കൊണ്ട് അവളുറക്കെ ചിരിച്ചു.

"എന്താ കുഞ്ഞേച്ചീ….മനസ്സിലായില്ല.!”

ആകെ ചൂളിപ്പോയ ഞാന്‍ വിഫലമാണെന്നറിഞ്ഞിട്ടും ഒന്ന് സ്വയം പ്രതിരോധിക്കാന്‍ ശ്രമിച്ചു.അവളുടെ പൊട്ടിച്ചിരി പെട്ടെന്ന് നിന്നു.ശേഷം ഒരു കള്ളച്ചിരി പൊതിഞ്ഞു വച്ച കണ്ണുകളോടെ അവളെന്നെ സൂക്ഷിച്ചു നോക്കി.

"വേണ്ടാ..ഉരുളണ്ടാ..ഉരുളണ്ടാ..ഞാന്‍ കണ്ടു മോനേ..! നീ..നീ ഇപ്പൊ കുഞ്ഞേച്ചീടെ...മ്…മ്..കുഞ്ഞേച്ചീടെ അമ്മിഞ്ഞ നോക്കിയില്ലേ…!”

ഞാന്‍ വിളറി വെളുത്തു പോയി. അവള്‍ അത്രക്കും ഓപ്പണായി പറയുമെന്ന് പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല. എതിര്‍ത്തൊരു വാക്ക് പോലും പറയാനാകാതെ ഞാന്‍ നിന്നു വിയര്‍ത്തു.

"പേടിക്കണ്ടഡാ ചെക്കാ...മോന്‍ നോക്കിക്കോ...എത്ര വേണേലും നോക്കിക്കോ…!”

അവളാ തണുത്ത വലംകൈ എന്‍റെ നെഞ്ചില്‍ വച്ചു. കണ്ണുകളിലൊരു ലാസ്യഭാവം വിരിയിച്ച നോട്ടമുതിര്‍ത്തു കൊണ്ട് എന്നോട് കൂടുതലടുത്തു നിന്നു.

ആ