Chapter Title : ഏട്ടത്തിയമ്മയും കുഞ്ഞേച്ചിയും 5 [യോനീ പ്രകാശ്‌]

നെറ്റിയില്‍ മുട്ടി നിന്നു.

അവള്‍ മിഴിയുയര്‍ത്തി. ഇപ്പോഴും ഒരു നേര്‍ത്ത പരിഭവം ആ മുഖത്തെ മൂടി നില്‍പ്പുണ്ട്. എന്നെ നോക്കെ നോക്കെ നറുനിലാവ് പോലെ മെല്ലെ മെല്ലെ ആ നനവാര്‍ന്ന കണ്ണുകളില്‍ ഒരു പ്രകാശം നിറഞ്ഞു.

"താങ്ക്സ്..!!”

നിറഞ്ഞ പുഞ്ചിരിയോടെ കണ്ണുകള്‍ ഇറുക്കി മൂക്ക് ചുളിച്ചു പിടിച്ചുകൊണ്ട് കുസൃതി നിറഞ്ഞ ഒരു ചേഷ്ട കാണിച്ചു.

"ഇനിയെങ്കിലും ഒന്ന് വിട്…ഞാന്‍ ഒരു ടീഷര്‍ട്ട് ഇട്ടു വരട്ടെ..തണുക്കുന്നു..!”

ഞാനവളുടെ തോളില്‍ പിടിച്ചകറ്റി. എന്നാല്‍ അവളെന്നെ വിട്ടു മാറാന്‍ തയ്യാറായില്ല. അനിഷ്ടത്തോടെ ഒന്ന് നോക്കിയ ശേഷം ഒരു കുറുകലോടെ അവളെന്‍റെ തോളിലേക്ക് തലചായ്ച്ചു.

"അങ്ങനിപ്പോ പോണ്ട...അതും പറഞ്ഞ് അകത്ത് കയറി വാതിലടക്കാനല്ലേ… കൊറച്ച് തണുത്തോട്ടെ..!”

സത്യം പറഞ്ഞാ ആ നില്‍പ്പിന് വല്ലാത്തൊരു സുഖമുണ്ടായിരുന്നു. എന്‍റെ കഴുത്തില്‍ ചുണ്ടുകളമര്‍ത്തിയാണ് അവള്‍ നില്‍ക്കുന്നത്. ആ ശ്വാസവായുവിന്‍റെ ഇളം ചൂട് അടിച്ചു കയറുമ്പോള്‍ അവാച്യമായൊരു അനുഭൂതി എന്നെ വലയം ചെയ്യുന്നുണ്ടായിരുന്നു. പയ്യെ പയ്യെ ഞാനത് ആസ്വദിക്കാന്‍ തുടങ്ങി.

എത്ര നേരം ആ നില്‍പ്പ് തുടര്‍ന്നെന്നറിയില്ല. ക്ലോക്കില്‍ ബെല്‍ ശബ്ദമുയര്‍ന്നപ്പോഴാണ് ഞങ്ങള്‍ രണ്ടുപേരും ആ മയക്കത്തില്‍ നിന്നുണര്‍ന്നത്‌.

അവള്‍ മുഖമുയര്‍ത്തി നോക്കി. ആ കണ്ണുകളിലപ്പോള്‍ ഒരു തികഞ്ഞ കാമുകീഭാവമായിരുന്നു.ചുണ്ടിന്‍റെ കോണില്‍ ഒരു ഗൂഢസ്മിതം തെളിഞ്ഞു നില്‍പ്പുണ്ട്. അതേ ഭാവത്തില്‍ എന്‍റെ കണ്ണില്‍ നിന്നും ദൃഷ്ടി മാറ്റാതെ തന്നെ അവള്‍ മെല്ലെ അകന്നു മാറി.

അപ്പോഴത്തെ അവളുടെ ആ ഭാവം ശരിക്കും ആരുടേയും തപസ്സിളക്കാന്‍ പോന്നതായിരുന്നു. മാസ്മരികമായ ഒരു മദാലസഭാവം..! എന്‍റെയുള്ളിലും അതിന്റെ അനുരണനങ്ങള്‍ ഉയര്‍ന്നു പൊങ്ങാന്‍ തുടങ്ങി.

ഏട്ടത്തിയമ്മയുടെ കാര്യത്തില്‍ അവള്‍ പിടിവാശി ഒഴിവാക്കിയാല്‍ ആ സൗന്ദര്യമൊന്നു