മദനപൊയിക 6 [Kannettan]

എൻ്റെ ചെക്കനൊന്ന് ക്ഷമിക്ക്"

"അത് മാത്രം നടക്കും എന്ന് തോന്നുന്നില്ല, എനിക്കൊന്ന് കാണണം എന്നുണ്ട്, ഞാനങ്ങോട്ട് വരുന്നുണ്ട്."

"എന്നാ വായോ!"

"ഹും നോക്കട്ടെ..! ഇന്ന് അച്ഛൻ ഓരോ വള്ളികൾ പിടിച്ച് തന്നിട്ടുണ്ട്, നേരത്തെ കഴിഞ്ഞാൽ വരാൻ നോക്കാം!"

"ഹും ശരി!"

"ഓമനേച്ചിയെന്നാ നന്നായി റെസ്റ്റെടുക്ക്, പിന്നെ നന്നായി ഫുഡും വെള്ളവും കുടിക്ക്." ഞാൻ ചെറുതായൊന്ന് ഉപദേശിച്ചു .

"ആയിക്കോട്ടെ സാറേ.."

"ഇനി വരുമ്പോൾ പഴയതിലും സുന്ദരികുട്ടിയായിട്ട് വേണം വരാൻ!"

"ഈ ചെക്കൻ്റെയൊരു കാര്യം..!!!" ചേച്ചിക്ക് ചിരിവന്നു.

"ഹും..എന്നാ പിന്നെ ശരി.."

"ഓകെ ടാ..!"

"ബൈ.."

"ബൈ..!"

"അതും പറഞ്ഞ് ഞാൻ കോൾ കട്ട് ചെയ്തു."

എന്നിട്ട് നല്ലൊരു മലയാളം പട്ടും ഇട്ട്, സീറ്റ് പുറകിലേക്ക് ഡിക്ലൈൻ ചെയ്ത് കിടന്നു, ജോൺസൺ മാഷിൻ്റെ സംഗീതവും ദാസേട്ടൻ്റെ ശബ്ദവും കൂടിയായപ്പോൾ പറയുകയും വേണ്ട!! ആ പാട്ടസ്വദിച്ച് ഞാനങ്ങനെ കിടന്നു,

~കായലിൻ പ്രഭാത ഗീതങ്ങൾ
കേൾക്കുമീ തുഷാര മേഘങ്ങൾ
നിറമേകും ഒരു വേദിയിൽ
കുളിരോലും ശുഭ വേളയിൽ
പ്രിയതേ.. മമ മോഹം നീയറിഞ്ഞൂ
മമ മോഹം നീയറിഞ്ഞൂ~

കുറേകഴിഞ്ഞ് അമ്മ ഡോറിനു മുട്ടിയപ്പോഴാണ് ഞാനുണർന്നത്, നിമിഷ നേരം കൊണ്ട് ഒരുകൊച്ച് സ്വപ്ന സഞ്ചാരം നടത്തിവന്ന മാസ്മരിക സുഖം! അപ്പോഴെനിക് ഒരു പ്രത്യേക ഉന്മേഷം തോന്നി.

ഞാൻ വേഗം അമ്മയ്ക്ക് ഡോറ് തുറന്ന് കൊടുത്ത് മുന്നിലേക്കെടുത് മെഡിക്കൽ ഷോപ്പിൻ്റെ അടുത്ത് നിർത്തി, അവിടെ അച്ഛൻ മരുന്നും വാങ്ങി നിൽപ്പുണ്ടായിരുന്നു. അച്ഛനേം കേറ്റി ഞങൾ നേരെ സീതെളയമ്മയുടെ വീട്ടിലേക്ക് വിട്ടു.

"ഡോക്ടറെന്ത് പറഞ്ഞു?" ഞാൻ തിരക്കി.

"രണ്ടാഴ്ച കൂടി റെസ്റ്റെടുക്കാനും, ഫിസിയോതെറാപ്പി തുടരാനും പറഞ്ഞു. പിന്നെകുറച്ച് ടാബ്ലറ്റും ഉണ്ട്.. മുട്ടിനും എല്ലിനും ബലം വെക്കണമെന്ന് തോനുന്നു." അച്ഛൻ പറഞ്ഞു.

"വല്ലാത്തൊരു കഷ്ടയിപ്പോയ് ഇത്!" അമ്മ അമ്മയുടെ സങ്കടം പറഞ്ഞു.

"മിണ്ടാതെ.. അടങ്ങി ഒതുങ്ങി റസ്റ്റെടുത്തോ, ഇല്ലേൽ വീണ്ടും ഒരുമാസം കിടക്കേണ്ടി വരും കേട്ടല്ലോ! അമ്മ മാരയാൽ കുറച്ചെങ്കിലും അനുസരണ വേണം!" ഞാനമ്മയെ കളിയായി ഉപദേശിച്ചു.

പോകുന്ന വഴിക്ക് കുറച്ച് ഫ്രൂട്ട്സ് ഒക്കെ വാങ്ങി ഞങൾ നേരെ ചെമ്പകശ്ശേരിക്ക് വിട്ടു.

"അല്ലാ ഇതാരോകയാ വരണേ...!!!!" ഇളയമ്മ ഞങ്ങളെ കണ്ട് ഭയങ്കര സന്തോഷത്തിൽ അകത്തേക്ക് സ്വാഗതം ചെയ്തു.

ധമോദരാപ്പൻ എഴുന്നേറ്റ് വന്ന്,

"ഞാനിന്നലെ കൂടി സീതയോട് പറഞ്ഞതെയുള്ളു.. രാമേട്ടനെയും നിർമലേടത്തിയെയും ഇങ്ങോട്ടുന്നും ഇപ്പൊ കാണാറില്ലലൊന്ന്. നമുക്കൊന്ന് അവിടേം വരെപോയലൊന്നു"

അതും പറഞ്ഞ് ഞങ്ങളെല്ലാവരും സോഫയിലിരുന്നു.

"ഒന്നും പറയണ്ട സീതേ.. കാൽമുട്ടിന് തേയ്മാനം കാരണം നടക്കാനൊന്നും വയ്യായിരുന്നു, കുറച്ചായിട്ട് ഫുൾ റെസ്റ്റിലായിരുന്നു" അമ്മ ഇളയമ്മയോടായി പറഞ്ഞു.

"അയ്യോ എന്നിട്ട് ആരും പറഞ്ഞ് കെട്ടില്ലാലോ! അറിഞ്ഞിരുനേൽ ഞങ്ങളങ്ങോട്ട് വന്നേനെ" ഇളയമ്മ ഞങ്ങളോടായി പറഞ്ഞു.

"ഏയ്.. അങ്ങനെ പറയതക്കഥയൊന്നും ഇല്ലെന്നെ.. ഫിസിയോതെറാപ്പി ചെയ്യാനുണ്ട്.. ഇപ്പൊ നല്ല സുഖമുണ്ട്." അമ്മ