Chapter Title : മദനപൊയിക 6 [Kannettan]

കുമാരേട്ടൻ മുന്നിൽ തന്നെയിരുപ്പുണ്ട്! നല്ല ഫോമിലാണെന്നു തോനുന്നു.

"എടാ വിച്ചു.. കേറി വാടാ.."

രണ്ട് മസാല ദോശ വാങ്ങിയതിൽ ഞാനെന്നോടു തന്നെ നന്ദി പറഞ്ഞു.

"ഇല്ല കുമാരേട്ട.. കേറുന്നില്ല.. ഇതിവിടെ തരാൻ വേണ്ടി അമ്മ തന്നു വിട്ടതാ!" ഞാൻ പ്ലേറ്റ് മാറ്റി! അപ്പോഴേക്കും ഓമനേച്ചി മുടി മാടി കെട്ടിക്കൊണ്ട് പുറത്തേക്ക് വന്നു.

https://imgur.com/oggSD0d

"ഇതാരാ വിച്ചുവോ!!" ഒമാനേച്ചിയുടെ മുഖമൊന്നു പ്രസന്നമായി. എന്നിട്ട് എൻ്റെ കയ്യിൽ നിന്നും പൊതി വാങ്ങി നോക്കി.

"എന്തായിത്!?" ഓമനേച്ചി ആശ്ചര്യത്തോടെ ചോദിച്ചു.

"ചൂടോടെ കഴിച്ചോ.."ഞാൻ ചേച്ചിയെ നോക്കി കണ്ണിറുക്കി. ഓമനേച്ചി എന്നെ നോക്കി വശ്യമായി ചിരിക്കാൻ തുടങ്ങി. ഓമനേച്ചിക്ക് മനസ്സിലായി ഇത് ഞാൻ തന്നെ വാങ്ങിയതാണെന്ന്.

" എന്നാ പിന്നെ ഞാൻ വീട്ടേക്കുവാ.." ഞാൻ കുമാറേട്ടനോടായി പറഞ്ഞു.

"ഹും ശരി..എന്നാ."

ഞാൻ ഓമനേച്ചിയോട് റ്റാറ്റാ പറഞ്ഞ് വീട്ടിലേക്ക് പൊന്നു.

അങ്ങനെ രണ്ട് മൂന്ന് ദിവസം നല്ല മഴയായിരുന്നു, അതുകൊണ്ട് പുറത്തേക്കൊന്നും അതികം പോകാൻ കഴിഞ്ഞില്ല. രാധികേച്ചിക്ക് മെസ്സേജ് അയച്ചിട്ട് ബ്ലൂ ടിക് വന്നിട്ടും റിപ്ലേ ഒന്നുമില്ല, മോഹനേട്ടനുള്ളതുകൊണ്ടായിരിക്കും. ഓമനേച്ചിയാണേൽ പിരിയഡ്സ് കഴിയാതെ വരികയുമില്ല. ആകെ മൊത്തം മൂഞ്ചി ലാഗ് ദിവസങ്ങളായിരുന്നു അത്..

അങ്ങനെ അവസാനം ഞാറാഴ്ചയായി.. അടുത്ത ദിവസം ക്ലാസ് തുടങ്ങുകയാണല്ലോ ദൈവമേ! ഇനി ചുരുങ്ങിയ സമയം മാത്രമേ നാട്ടിൽ നിൽക്കാൻ പറ്റുള്ളൂ, അത് ഒന്ന് നന്നായി ആസ്വദിക്കണം!

സൺഡേ ആയതുകൊണ്ട് ലേറ്റ് അയയാണ് എഴുന്നേറ്റത്.. അങ്ങനെയാണല്ലോ കീഴ്‌വഴക്കം!!
സത്യം പറഞ്ഞലൊരു മടിപിടിച്ച ദിവസമായിരുന്നു.
ഞാൻ പയ്യെ എഴുന്നേറ്റ് ഫ്രേഷായി, ചയയൊക്കെ കുടിച്ചൊന്ന് ബാത്ത്റൂമിൽപോയി വന്നപ്പോഴേക്കും അമ്മ ആരോടോ സംസാരിക്കുന്നത് കേട്ടു.

"നീ