Chapter Title : മദനോത്സവം [ലോഹിതൻ]

മൂന്നു ദിവസം അധീവ ദുഃഖത്തിൽ ആഴ്ത്തി...

നാലാം ദിവസം ഭവാനിയെ നാലുകാലിൽ നിർത്തി ഊക്കികൊണ്ട് ദുഃഖചരണം അവസാനിപ്പിച്ചു...

കാലം പൂത്തും തളിർത്തും കടന്നുപോയി.. ഭവാനി വീണ്ടും പെറ്റു.. അതാണ്‌ സതി..

പെൻഷൻ പറ്റി ഒരാണ്ട് തികയുന്നതിനു മുൻപ് തരക്കേടില്ലാത്ത ഒരു അറ്റാക്ക് സുകുമാരനെയും കൊണ്ടുപോയി..

അറ്റാക്ക് ആയിരുന്നു എന്നൊന്നും അന്ന് ആർക്കും അറിയില്ലായിരുന്നു.. ഒരു നെഞ്ചു വേദന വന്നു.. സംഗതി കഴിഞ്ഞു...

നല്ല മനുഷ്യൻ..ഇരുന്ന ഇരുപ്പിൽ പോയില്ലേ ആരെയും കഷ്ടപ്പെടുത്താതെ.. നാട്ടുകാർ സുകുമാരൻ പോലീസിന് ഗുഡ് സർവീസ് എൻട്രി കൊടുത്തു...

കൃഷി ചെയ്യാൻ ഭൂമിയും സുകുമാരന്റെ പെൻഷനും ഒക്കെയായി വലിയ കഷ്ടപ്പാടില്ലാതെ ഭവാനി മക്കളെയും വളർത്തി ജീവിച്ചു...

സതീശൻ വളർന്നു വരും തോറും ഒൻപത് എന്ന അക്കത്തെ ഭവാനിക്ക് അടിക്കടി ഓർക്കേണ്ടതായി വന്നു..

ചാന്തു പൊട്ട് എന്ന സിനിമ അന്ന് ഇറങ്ങിയിട്ടില്ലാത്തതുകൊണ്ട് സംഗതി പൂർണമായും ഭവാനിക്ക് പിടികിട്ടിയില്ല..

ഒരു ദിവസം പറമ്പിൽ സ്ഥിരം പണിക്കു വരാറുള്ള മുപ്പത്തിയഞ്ചു കാരൻ ശ്രീധരൻ കൈയും മുഖവും കഴുകാൻ കുളത്തിലേക്ക് ഇറങ്ങിയതിനു പിന്നാലെ ചുറ്റും മുറ്റും നോക്കിയിട്ട് സതീശനും കുളത്തിൽ ഇറങ്ങുന്നത് യാദൃച്ചികമായി ഭവാനി കാണാൻ ഇടയായി...

ശബ്ദമുണ്ടാക്കാതെ ചെന്ന് കുളത്തിലേക്ക് നോക്കിയ ഭവാനി ഞെട്ടിപ്പോയി എന്നാവും നിങ്ങൾ കരുതുക.. എന്നാൽ ഞെട്ടൽ അല്ല ഭാവാനിയിൽ ഉണ്ടായത്..

വല്ലാത്ത കഴപ്പാണ് തോന്നിയത്.. സുകുമാരൻ മരിച്ച ശേഷം നല്ലൊരു ആണിന്റെ കുണ്ണക്കുവേണ്ടി ദാഹിച്ചിരുന്ന ഭവാനി തന്റെ മകൻ ഊമ്പിക്കൊണ്ടിരുന്ന ശ്രീധരന്റെ കുണ്ണ കണ്ട് അന്തം വിട്ടു...

സതീശൻ മനോഹരമായി ഊമ്പുന്നുണ്ടന്നു മനസിലാക്കിയ ഭാവാനിക്ക് മകൻ എന്താണ് എന്ന് മനസിലാക്കാൻ കൂടുതൽ ഗവേഷണമൊന്നും വേണ്ടിവന്നില്ല...

കുറച്ചു നേരം ശ്രീധരന്റെ കുണ്ണയുടെ ഗാംഭീര്യവും മകന്റെ ഊമ്പലിന്റെ ഭംഗിയും ആസ്വദിച്ച ശേഷം ചെറുതായി ഒന്ന് ചുമച്ച് താൻ കണ്ടു എന്ന് അറിയിച്ച ശേഷം ഭവാനി തിരിച്ചു നടന്നു...

അന്ന് വൈകുന്നേരം സതിയുടെ പ്രായ പൂർത്തിയാകാൻ കച്ച കെട്ടി കാത്തിരിക്കുന്ന മകൾ സതിയുടെ ചെവിയിൽ കേൾക്കാതെ സതീശനെ ചോദ്യം ചെയ്തു ഭവാനി..

സത്യത്തിൽ ഇപ്പോഴാണ് ഭവാനി ഞെട്ടിയത്.. മകൻ വള്ളി പുള്ളി മറയ്ക്കാതെ താൻ ആരുടെയൊക്കെ ഊമ്പിയിട്ടുണ്ട് എന്നും ഇത്