Chapter Title : മദനോത്സവം [Rahul Nair]

ബീനുവേ, അവളെ അങ്ങനെയാണ് പുള്ളി വിളിക്കാറ്.

പെട്ടന്നാണ് എന്റെ മനസ്സിൽ ഒരു വൃത്തികെട്ട ചിന്ത ഉണർന്നത്, എന്തായിരിക്കും പാപ്പന്റെ മനസ്സിലിരുപ്പ്. എന്തിനായിരിക്കും അങ്ങേരു ഇവളെ ഇങ്ങനെ കെട്ടിപ്പിടിക്കുന്നത്. അവളും ഇയാളും തമ്മിൽ എന്തെങ്കിലും അവിശുദ്ദ ബന്ധമുണ്ടോ. ഒന്ന് നോക്കിക്കളയാം, എന്തെങ്കിലുമുണ്ടോ എന്നറിയാമല്ലോ.

ഞാൻ ശബ്‌ദമുണ്ടാക്കാതെ അല്പം ഇരുട്ടിലേക്ക് മാറിനിന്നു, പാപ്പൻ എന്നെ കാണണ്ട എന്ന് ഞാൻ വിചാരിച്ചു. പാപ്പൻ ചെറിയൊരു എമെർജൻസിയുമായി അവളുടെ ശബ്‌ദം കേട്ട മുറിയെ ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു. ഞാനും പതിയെ ശബ്‌ദമുണ്ടാക്കാതെ അവിടം കാണത്തക്ക വിധം നിലയുറപ്പിച്ചു. പാപ്പാൻ ചാരിയിരുന്ന വാതിൽ തുറന്നു, അകത്തുകയറി  മുറിയാകെ നോക്കുന്നു.

എന്നിട്ടു പതിയെ ശബ്‌ദമുണ്ടാക്കാതെ കട്ടിലിൽ അവൾ മാറിയിട്ട ബ്രേസിയറും ഷഡിയും എടുത്തു പതിയെ മൂക്കിനോടുഅടുപ്പിച്ചു. ഇത് കണ്ടതും എന്റെ ഹൃദയം പെരുമ്പറകൊട്ടി തുടങ്ങി, കാരണം ഞാൻ വിചാരിച്ചതു പോലെ തന്നെ. അങ്ങേർക്കിവളിൽ നോട്ടമുണ്ടായിരുന്നു. അയാൾ തുണി പതിയെ താഴെയിട്ടു എന്നിട്ടു വിളിച്ചു മോളെ ഇതാ ലൈറ്റ് മേശപ്പുറത്തു വെച്ചിട്ടുണ്ട്.

അപ്പോൾ അവൾ അയ്യോ പാപ്പാ മേശമേൽ വെച്ചാലെങ്ങനാ ഞാൻ വെട്ടം കാണുന്നത്. പാപ്പൻ ഈ കതകിന്റെ സൈഡിൽ വെച്ചേരു ഞാൻ എടുത്തോളാം.

പാപ്പൻ ഓ എന്നാലിവിടെ വെച്ചേക്കാം. എന്ന് പറഞ്ഞു അയാൾ ഡോറിന്റെ മറ്റേയറ്റത്തു വെച്ച്. ആള് വലിയബുദ്ധിമാനായിരുന്നു, അങ്ങേർക്കറിയാം ഡോർ തുറക്കുന്നിടത്തു വെച്ചാൽ അവൾ കുറച്ചു തുറന്നു അതെടുക്കും, അപ്പുറത്താണ് വെക്കുന്നതെങ്കിൽ അതെടുക്കാൻ അവൾ ഡോർ കുറച്ചെങ്കിലും തുറന്നു പുറത്തുവന്നെടുക്കണം.അപ്പോൾ അവളെ കാണാൻ പറ്റും.

അയാൾ അത് അവിടെ വെച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു മോളെടുത്തോ ഞാൻ പോകുവാ, എന്ന് പറഞ്ഞു പാപ്പൻ കുറച്ചു ഇരുട്ടത്തേക്കു മാറിനിന്നു. ബീന പതിയെ ഡോർ തുറന്നു, കുറച്ചു മാത്രം തുറന്നു ഒന്ന് പരിസരം വീക്ഷിച്ചു. ലൈറ്റിന്റെ വെളിച്ചം കണ്ണിലടിച്ചതുകൊണ്ടു ഇപ്പുറത്തുള്ള കാഴ്ചകൾ ഒന്നും അവൾക്കു കാണാൻ കഴിഞ്ഞില്ല.

അവൾ തല ഒന്ന് പുറത്തേക്കിട്ടു ഒന്നുകൂടി നോക്കി ആരുമില്ലെന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തി, വാതിൽ അല്പം തുറന്നു ഒരു കൈ പുറത്തേക്കിട്ടു അതെടുക്കാനായി ഒന്ന് ശ്രമിച്ചു, നടന്നില്ല ഒരു കാൽ അല്പം മുൻപോട്ടു വെച്ചിട്ട് കൈ അല്പം കൂടി നീട്ടി ഒന്ന് കുനിഞ്ഞു അപ്പോൾ