ഞാൻ രമ. മഹേഷിന്റേയും മഹിളയുടെയും സംഭവബഹുലമായ കഥ ഏവരും വായിച്ചല്ലോ. എല്ലാ വായനക്കാർക്കും നന്ദി പറഞ്ഞുകൊണ്ട് മഹേഷിന്റെ ജീവിതത്തിലെ മറ്റൊരു ഏടാണ് ഇനി പറയുന്നത്. വായനക്കാരുടെ ലൈക്കും  കമന്റുകളും പ്രതീക്ഷിക്കുന്നു.പട്ടാള ജീവിതവും യുദ്ധവും സമാധാനവും ഒക്കെയായി കാലങ്ങൾ മുന്നോട്ടു പോയി. വീട്ടുകാർ മുൻകൈ എടുത്തു അവന്റെ വിവാഹം നടത്തി. തൊട്ടടുത്ത ഗ്രാമത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു പെൺകുട്ടി. ഡിഗ്രി പഠനം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞതാണ്. കല്യാണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു മഹേഷിന്റെ ട്രാൻസ്ഫർ അരുണാചൽ പ്രദേശിലേക്കു ആയിരുന്നു. ഈശ്വരാധീനത്താൽ അവിടെ കുടുംബസമേതം താമസിക്കാൻ ഉള്ള അവസരം ഉണ്ടായി. ഭാര്യ ഷീലയുമായി മഹേഷ് അരുണാചലിൽ താമസം തുടങ്ങി. താമസസ്ഥലത്തുള്ള ഒരു മിഷണറി സ്കൂളിൽ അധ്യാപികയായി ഷീലയ്ക്ക് ഒരു താൽക്കാലിക ജോലിയും ലഭിച്ചു. അവരുടെ താമസ സ്ഥലത്തോട് ചേർന്ന് തന്നെ സ്റ്റേറ്റ് സർവീസിൽ ജോലിയുള്ള ധാരാളം മലയാളികളും ഉണ്ടായിരുന്നു. അങ്ങനെയിരിക്കെ ഷീല കുളിമുറിയിൽ ഒന്ന് തെന്നി വീണു. നട്ടെല്ലിന് കുറച്ചു ക്ഷതം ഒക്കെ ഉണ്ടായി. അവിടെ സിറ്റിയിൽ ഹോസ്പിറ്റലിൽ ചികിത്സ ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു വീട്ടിൽ എത്തി. ആറു മാസത്തേക്ക് പരിപൂർണ വിശ്രമം ഡോക്ടർ നിർദ്ദേശിച്ചു. നാട്ടിലേക്കു കൊണ്ടുപോകാനും ബുദ്ധിമുട്ടായിരുന്നു. മഹേഷ് നാട്ടിൽ വീട്ടുകാരുമായി സംസാരിച്ചു. ഷീലയുടെ കുഞ്ഞമ്മ രുദ്രാണിയുടെ പേര് മുന്നിലേക്ക് വന്നു. രുദ്രാണി വിവാഹിതയാണെങ്കിലും കുട്ടികൾ ഒന്നും ഇല്ല. 45 നു അടുത്ത് പ്രായം വരും. പക്ഷെ കണ്ടാൽ അത്രയൊന്നും തോന്നില്ല. ഷീലയുടെ വീടിനു അടുത്താണ് ആണ് താമസം. അങ്ങനെ രുദ്രാണിയെ അരുണാചലിലേക്കു കൊണ്ട് വരാൻ തീരുമാനിച്ചു. വീട്ടിൽ ഒരു നേപ്പാളി പെണ്ണിനെ ഷീലയുടെ കാര്യങ്ങൾ ഒക്കെ നോക്കാൻ ഏർപ്പാടാക്കി പതിനഞ്ച് ദിവസത്തെ അവധിയെടുത്തു മഹേഷ് നാട്ടിലേക്കു തിരിച്ചു. മുൻപൊരിക്കൽ കല്യാണം ഒക്കെ കഴിഞ്ഞു മഹേഷും രുദ്രാണിയുമായി ചെറിയ ഒരു തട്ടും മുട്ടും ഒക്കെ നടന്നതാണ്. രുദ്രാണി കാണാൻ നമ്മുടെ കിന്നാരത്തുമ്പിയിലെ ഷക്കീല ചേച്ചിയുടെ ഒരു ലുക്ക് ഒക്കെയുണ്ട്. ആ സൈസ് ഒക്കെ മഹേഷിന്റെ ഒരു ദൗർബല്യവും ആയിരുന്നെല്ലോ. ഒരു ദിവസം മഹേഷ് അവിടെ ചെന്നപ്പോൾ രുദ്രാണി അടുക്കളക്കകത്തു ചിരവയിൽ ഇരുന്നു തേങ്ങാ