Chapter Title : മഹിളയ്ക്ക് മഹേഷിന്റെ മതി [REMAAVATHI]

മതി". അവൾ പറഞ്ഞിട്ട് കുടവുമായി പൈപ്പിൻ ചുവട്ടിലേക്ക് പോയി. പിന്നീടുള്ള രണ്ടു ദിവസം കുളിക്കാൻ പോയപ്പോഴൊക്കെ രണ്ടാൾക്കും കണ്ണിൽ കണ്ണിൽ നോക്കിയിരിക്കാൻ മാത്രമേ കഴിഞ്ഞുള്ളു. കാരണം സാഹചര്യങ്ങൾ അനുകൂലമല്ലായിരുന്നു. ആ ദിവസങ്ങളിൽ വാണാഭിഷേകം മഹിളയക്കക്കു ഉള്ള സമർപ്പണങ്ങൾ ആയിരുന്നു.

പക്ഷെ മൂന്നാം ദിവസം കാര്യങ്ങൾ പുരോഗമനത്തിൽ ആയി. മഹേഷ് ഒരു 11 മണിയായപ്പോഴാണ്  കുളിക്കാൻ പോയത്. മുറ്റത്തു  ചെന്നപ്പോൾ മഹിള  അവൻ കൊടുത്ത തിരുമേനിയുടെ പേജുകൾ മറിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുകയായിരുന്നു. അവൻ ചോദിച്ചു "കൊച്ചെന്തിയെ അക്കേ.., കാണുന്നില്ലാലോ" അവൾ പറഞ്ഞു " ചെറിയ പനിക്കോള് കാരണം മരുന്ന് കഴിച്ചിട്ട് ഉറങ്ങുന്നു". അത് കേട്ടപ്പോൾ അവൻ പ്രതീക്ഷയോടെ ചോദിച്ചു "എന്റെ പൊന്നക്കേ, ഇന്നെങ്കിലും ഒന്ന് താ. എനിക്ക് സഹിക്കാൻ വയ്യ". അവന്റെ യാചന കേട്ടു അവൾ പറഞ്ഞു "നീ വാ, നമുക്ക് നോക്കാം" അവർ തെക്കേ മുറിയിലേക്ക് കയറി. അവനും സന്തോഷം മൂത്തു ആ മുറിയിലേക്ക് പാഞ്ഞു കയറി. കട്ടിലിന്റെ തലയുടെ ഭാഗത്തു ഒരു മേശയുണ്ട്. മേശയുടെയും കട്ടിലിന്റെയും ഇടയിലുള്ള ഗ്യാപ്പിൽ നിൽക്കുകയാണ് മഹിള. ആ ഗ്യാപ്പിലേക്കു അവനും കയറി മുഖാമുഖം നിന്നു. ഇപ്പോൾ രണ്ടാളുടെയും അരക്കെട്ടുകൾ സാമാന്യം ഞെരുങ്ങിയാണ് നിൽക്കുന്നത്.

ആ നിൽപ്പിൽ ലുങ്കിക്കടിയിൽ കുലച്ച അവന്റെ കുണ്ണ അവളുടെ മദനച്ചെപ്പിൽ പുറമെ കുത്തി നിൽക്കുകയാണ്. അവൻ അവളെ കെട്ടിപ്പുണർന്നു കവിളത്തും ചുണ്ടത്തും ഒക്കെ ഉമ്മ  കൊടുത്തു. അവളും അവനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചു തഴുകി. അവളുടെ കീഴ്ച്ചുണ്ട് അവൻ കടിച്ചു വലിച്ചു. മഹിളയെ അവൻ കെട്ടിപ്പിടിച്ചുകൊണ്ടു വന്നു കട്ടിലിൽ കിടത്തി. അവളുടെ മാറിലേക്ക് കിടന്നിട്ടു കഴുത്തിലും മുഖത്തും ഒക്കെ ഉമ്മകൾ