Chapter Title : മഹിളയ്ക്ക് മഹേഷിന്റെ മതി [REMAAVATHI]
മഹേഷ് അവളുടെ പുറത്തേക്കു ചാഞ്ഞു കിടന്നു. "ബ്ള്ക്" എന്നൊരു ശബ്ദത്തോടെ അവന്റെ തളർന്ന കുണ്ണ മാളത്തിൽ നിന്നും പുറത്തേക്കു വന്നു.
രണ്ടാളും കെട്ടിപുണർന്നു കിടന്നു. മഹിള അവനോടു ചോദിച്ചു "എടാ.. ചെറുക്കാ... നീ ആദ്യമായിട്ടാണ് ഇതൊക്കെ ചെയ്യുന്നത് എന്ന് എനിക്ക് വിശ്വസിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ല.. എന്ത് സുഖമായിരുന്നെടാ.."
അവളുടെ കവിളത്തു ഉമ്മ കൊടുത്തിട്ടു അവൻ പറഞ്ഞു
"എനിക്ക് ഇതൊക്കെ ഒന്ന് ചെയ്യാൻ അവസരം തന്ന അക്കയോട് എങ്ങനെ നന്ദി പറയണം എന്നെനിക്കറിയില്ല. ജീവിതത്തിലെ ഏറ്റവും വല്യ ആഗ്രഹമാണ് അക്ക എനിക്ക് സാധിച്ചു തന്നത്."
അവൾ അവനെ ചേർത്ത് പിടിച്ചിട്ടു പറഞ്ഞു "എനിക്ക് നന്ദിയൊന്നും വേണ്ട. ആരുമറിയാതെ ഇടയ്ക്കിടയ്ക്ക് വന്നു എന്നെ ഇതുപോലെ നന്നായി സുഖിപ്പിച്ചു തന്നാൽ മതി." രണ്ടാളും പുണർന്നു കിടന്നു ഉറങ്ങി.
നാലു മണിയോടെ എഴുന്നേറ്റു ചായ ഒക്കെ കുടിച്ചിട്ടാണ് മഹേഷ് പോയത്. വീണ്ടും സുഖം പകരാൻ വരാം എന്ന വാഗ്ദാനത്തോടെ.
തുടർന്നുള്ള ദിവസങ്ങളിൽ അവസരങ്ങൾ അനുകൂലമല്ലാതിരുന്നതിനാൽ തൊടാനും തലോടാനും അല്ലാതെ നല്ല ഒരു സംഗമം നടത്താൻ കഴിഞ്ഞില്ല.
അങ്ങനെയിരിക്കെയാണ് കാവിലെ അമ്പലത്തിൽ ഉത്സവത്തിന് കൊടിയേറിയത്. മിക്കപ്പോഴും അമ്പലത്തിൽ രാത്രിയിൽ കലാപരിപാടികൾ ഉണ്ടായിരുന്നു. ആ അവസരം മുതലെടുക്കാൻ രണ്ടാളും തീരുമാനിച്ചു.
രാത്രിയിൽ കുറച്ചു നേരം പരിപാടികൾ ഒക്കെ കണ്ടിട്ട് മഹിള ഉറക്കം വരുന്നു എന്ന് പറഞ്ഞു തിരികെ വരുമായിരുന്നു. ഒപ്പം മഹേഷും കൂടും. ആ രാത്രികളിൽ മഹേഷിന്റെ പ്രാക്ടിക്കൽ ലാബ് വീടിനുള്ളിൽ നിന്നും കുളത്തിന്റെ അക്കരെയുള്ള ആളൊഴിഞ്ഞ ചിറയിലേക്കു മാറ്റി.
രാത്രിയുടെ മറവും അമ്പല പരിപാടിയുടെ മുഴക്കത്തിനും ഇടയിൽ “തിരുമേനി” പഠിപ്പിച്ച വിവിധ രീതികളിൽ ഒച്ചയും ബഹളവും ഒക്കെ ഉണ്ടാക്കി മഹേഷ് അവളിൽ പ്രാക്ടിക്കൽ ചെയ്തു.
ഉത്സവ ശേഷവും അർധരാത്രികളിൽ മഹേഷും മഹിളയും ചിറയിൽ നീല നിലാവിനെ സാക്ഷിയാക്കി ഓപ്പൺ എയർ സംഗമങ്ങൾ ഏറെ നടത്തി.
അതിനിടെ മഹേഷിനു പട്ടാളത്തിൽ ജോലി കിട്ടി വടക്കേ ഇന്ത്യയിലേക്ക് പോകേണ്ടി വന്നു. ആദ്യ ലീവിന് വന്നപ്പോഴും രാത്രി ലീലകൾ ആടാൻ അവസരം ഉണ്ടായി.
അവൻ തിരികെ പോയി കഴിഞ്ഞു രണ്ടു മൂന്നു മാസങ്ങൾ ആയപ്പോൾ ആ ദുഃഖവാർത്ത അവനെ തേടിയെത്തി. ഒരു
💬 Comments
View all comments