Chapter Title : മൈ ഡീമൻ 2 [മഹി]

ഉണ്ടായില്ല.... അവൾ ഒന്നുകൂടെ ആഞ്ഞ് തട്ടിയതും വാതിൽ മലർക്കെ തുറന്നു

മുറി ശൂന്യമായിരുന്നു....ബാത്‌റൂമിൽ നിന്ന് വെള്ളം വീഴുന്ന ശബ്ദം കേട്ട് അവൻ അകത്തുണ്ടെന്ന് അവൾ ഊഹിച്ചു....കോഫി അടുത്തുള്ള ടേബിളിൽ വച്ച് തിരിയുന്ന സമയം,  ബെഡിൽ ഇരിക്കുന്ന ക്യാൻവാസ് സ്കെച്ച് ബുക്ക്‌ അവളുടെ കണ്ണുകളിൽ ഉടക്കി

അവൻ വരച്ചത് ആയിരിക്കുമോ.... ആ ബുക്കിൽ തെളിഞ്ഞുകാണുന്ന കുഞ്ഞുവാവയുടെ ചിത്രത്തിലേക്ക് അവൾ സൂക്ഷിച്ചുനോക്കി....ചിലരുടെ വിരൽ തുമ്പുകളിൽ ദൈവത്തിന്റെ കൈയൊപ്പ് പതിഞ്ഞിട്ടുണ്ട്.... അല്ലെങ്കിൽ ഒരാൾക്ക് എങ്ങനെയാണ് ഇതുപോലെ ജീവൻ തുടിക്കുന്ന ചിത്രങ്ങൾ വരയ്ക്കാൻ കഴിയുന്നത്

"Dont touch my stuffs...."

ജോഷ്വയുടെ ശബ്ദം കേട്ടതും അനുദ്ര ഒന്ന് ഏങ്ങി... കൈയിലിരുന്ന ബുക്ക് തിരികെ ഇരുന്നിടത്ത് വച്ചു....

"ഞാൻ... കോഫി... "

"ആർക്ക് കോഫി?.."

"നി...നിനക്ക്...."

അവളൊന്നു വിരണ്ടു.... ചെന്നിയിൽ വിയർപ്പുകണങ്ങൾ ഉരുണ്ടുകൂടി

"ഞാൻ ചോദിച്ചോ?...."

"അത്.... അതുപിന്നെ തലവേദന ഉള്ളതുപോലെ തോന്നി.... കോഫി കുടിച്ചാൽ....ചിലപ്പോ മാറും...."

പതർച്ചയോടെ എങ്ങനെയോ പറഞ്ഞൊപ്പിച്ചവൾ... ഇതെന്താണ് ഇത്ര വിക്ക്, ഇത്ര വിറയൽ...

അവൾ ഒരുവേള മുഖം തിരിച്ച് അവനെ നോക്കി...ഒരു ബ്ലാക്ക് ഹാഫ് സ്ലീവ് ടീഷർട്ട് ആയിരുന്നു അവന്റെ വേഷം... അതേ നിറത്തിലെ പാന്റും ഷൂസും... കറുത്ത വസ്ത്രംത്തിൽ അവന്റെ കഴുത്തിൽ അണിഞ്ഞിരുന്ന കുരിശുമാല എടുത്തുകാണിച്ചു.... ഒടിഞ്ഞ കൈ ഹാങ് ചെയ്യാതെ നെഞ്ചോട് ചേർത്ത് മടക്കി വച്ചിരിക്കുന്നു....

കൈ ഇങ്ങനെ വച്ചിരുന്നാൽ എങ്ങനെയാ.... കൈക്ക് ബലം കൊടുക്കാതെ തൂക്കി ഇട്ടിരുന്നാലല്ലേ ഒടിഞ്ഞിടം പെട്ടെന്ന് ഊറിപിടിക്കു....

എന്തിനോ അനുവിന് ഉള്ളിൽ ദേഷ്യം തോന്നി.... ഇന്ന് കണ്ടുമുട്ടിയ ഒരാൾക്കുവേണ്ടി ഉള്ളം എന്തിനിങ്ങനെ വ്യാകുലപ്പെടുന്നു എന്നുമാത്രം അവൾക്ക് മനസ്സിലായില്ല....

"ഈ രാത്രി  ഇനി എങ്ങോട്ടാണ്...."

അവന്റെ വസ്ത്രധാരണം കണ്ട് പുറത്തെവിടേക്കോ പോകാൻ ഇറങ്ങിയതാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച് അനു ചോദിച്ചു....സമയം ഏകദേശം പതിനൊന്ന് മണി കഴിഞ്ഞിരുന്നു....

"കുട്ടി കുട്ടിയുടെ കാര്യം നോക്ക്...."

അവളോട് സംസാരിക്കാൻ തീരെ താല്പര്യം ഇല്ലാത്തതുപോലെ അവൻ ബെഡിൽ വന്നിരുന്നു

കുട്ടിയോ... അവന്റെ മുഖം കണ്ടാൽ തന്റെ പ്രായമേ തോന്നിക്കു.... എത്ര വയസ് ഉണ്ടാകും, 19?അല്ലെങ്കിൽ 20...അതിൽ ഏറില്ല....

അന്ന് അത്താഴം കഴിക്കാൻ ജോഷ്വ താഴേക്ക് വന്നില്ല.... ഒന്നും വേണ്ടെന്ന് അവൻ നാൻസിയോട്