Chapter Title : മൈക്രോവേവ് അവന്‍ [Master]

കേട്ടോ” എഴുന്നേറ്റ് മുടിവാരിക്കെട്ടിക്കൊണ്ട്

അവള്‍ പറഞ്ഞു. ഞാന്‍ എന്തിനും തയ്യാറായിരുന്നല്ലോ? ഡോക്ടറോ രോഗിയോ എന്ത്

മൈര് വേണമെങ്കിലും ആകാന്‍ എനിക്കെന്താ പ്രശ്നം? പക്ഷെ പൂറു കിട്ടണം.

അവളെഴുന്നേറ്റു പോയപ്പോള്‍ ഷര്‍ട്ടും അണ്ടര്‍വെയറും ഊരിക്കളഞ്ഞു മുണ്ട് മാത്രം ഉടുത്ത് ഞാന്‍ മേശയുടെ അരികില്‍ ഇരുന്നു. എന്റെ കുണ്ണ തൊണ്ണൂറു ഡിഗ്രിയില്‍ മൂത്ത് നില്‍ക്കുകയാണ്. ഇതിനും അപ്പുറത്തേക്ക് മൂക്കാന്‍ വഴി ഉണ്ടെങ്കില്‍ അവനതിനും തയ്യാറായിരുന്നു. പക്ഷെ വിജ്രുംഭിച്ചു വിജ്രുംഭിച്ചു പൊട്ടിത്തെറിക്കുമോ എന്നൊരു ശങ്ക അവനുണ്ടെന്ന് തോന്നുന്നു. അല്‍പ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ഹണി തിരികെയെത്തി.

ഒരു നിമിഷം എന്റെ കണ്ണ് തള്ളിപ്പോയി. മുന്‍പില്‍ നില്‍ക്കുന്ന പെണ്‍കുട്ടി അവളുതന്നെയാണോ എന്ന് ഞാന്‍ ശങ്കിച്ചു. കഷ്ടിച്ച് ചന്തികള്‍ മറയാന്‍ തക്ക ഇറക്കമുള്ള അരപ്പാവാടയും ഇറുകിയ വെളുത്ത ഷര്‍ട്ടും ധരിച്ചിരുന്ന അവള്‍ ബ്രാ ഊരിക്കളഞ്ഞു എന്നെനിക്ക് ഒറ്റ നോട്ടത്തില്‍ത്തന്നെ മനസ്സിലായി. മുലകളുടെ ഞെട്ടുകള്‍ ഷര്‍ട്ടിന്റെ ഉള്ളില്‍ തുറിച്ചു നില്‍പ്പുണ്ട്. മുടി മേലോട്ട് ചീകി പോണിടെയില്‍ പോലെ കെട്ടിയും വച്ചതോടെ തനി സ്കൂള്‍ക്കുട്ടി. അവളുടെ അഭിനയമായിരുന്നു എന്നെ അതിലോക്കെയേറെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തിയത്. ഒരു കൌമാരക്കാരിയുടെ ലജ്ജയോടെ കാല്‍വിരല്‍ കൊണ്ട് ചിത്രം വരച്ച് വിരലൂമ്പി കുനിഞ്ഞുള്ള ആ നില്‍പ്പ് ഒരു ചിത്രകാരന്‍ ആയിരുന്നെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ക്യാന്‍വാസില്‍ പകര്‍ത്തിയേനെ. അല്‍പ്പം മുന്‍പ് പുഴുത്ത തെറി പറഞ്ഞത് ഇവള്‍ തന്നെയാണ് എന്നെനിക്കുപോലും വിശ്വസിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.

“ഇതെന്താ ഇങ്ങനെ നോക്കുന്നെ; ഡോക്ടറായി അഭിനയിക്ക്”

ഗ്രഹണി പിടിച്ച എന്റെ നോട്ടം കണ്ട ഹണി ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു. സ്ഥലകാലബോധത്തിലേക്ക് തിരികെയെത്തിയ ഞാന്‍ അവളുടെ തടിച്ചുരുണ്ട അസാമാന്യ വണ്ണമുണ്ടായിരുന്ന തുടകളിലേക്ക് കൊതിയോടെ നോക്കിക്കൊണ്ട്‌ തൊണ്ട നനച്ചു.

“എന്താ കുട്ടീ അസുഖം?”