Chapter Title : മൈലാഞ്ചി ചോപ്പുള്ള ഹൂറികൾ [കുട്ടൂസ്]

, ഞാൻ കണ്ടപ്പോ വെറുതെ എടുത്തൂ എന്നെ ഉള്ളൂ...ഇഷ്ടായില്ലെങ്കിൽ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യാം ഇപ്പൊ തന്നെ......
മ്മ്....ന്തായാലും ഇപ്പൊ ഡിലീറ്റ് ചെയ്യണ്ട....ആട്ടെ ഉമ്മച്ചീടെ മാത്രേ ഉള്ളോ? അതോ ഞാനും ഉണ്ടോ ഇതിൽ......
അരുൺ: ഷംല ത്താ നിങ്ങടെ രണ്ടു ഫോട്ടോസ് ഉണ്ട്...കാണിക്കാം....

എടാ, ഇതൊക്കെ നീ എപ്പോ എടുത്തെടാ, ഞാൻ അറിഞ്ഞു പോലുമില്ലല്ലോ......നിന്റെയൊക്കെ മുന്നിൽ കൂടെ നടക്കുമ്പോ സൂക്ഷിക്കണം അല്ലെ......ഷംല ഒന്ന് ഇളകി ചിരിച്ചു.....
അതൊക്കെയല്ലേ ഇത്താ ഒരു ഫോട്ടോഗ്രാഫറുടെ കഴിവ്.....ആൾ അറിയാണ്ടെടുത്താലേ നാച്ചുറൽ ഭംഗി കിട്ടൂ.....പക്ഷെ ഒരു കാര്യം ഉണ്ട് കേട്ടോ.....ഉമ്മച്ചിനെ കണ്ടാ നിങ്ങടെ ഉമ്മയാണ് പറയില്ല....ചേച്ചി ആണെന്നെ പറയൂ.....
ഷംല: അതെന്നാടാ അരുൺ.....
അരുൺ: ഉമ്മച്ചിക്കു അത് പോലെ സൗന്ദര്യം വും ഷേപ്പും ഇല്ലേ ഇത്താ, അതേ ഷേപ്പാണ് ഇത്താക്കും കിട്ടിയിരിക്കുന്നെ......ഒരേ ടൈമിൽ അരുൺ രണ്ടു പേരെയും മേലേക്ക് പൊക്കി വിട്ടു......
ഷംല; ഫോട്ടോ മാത്രമല്ല, മണിയടിയും അറിയാം നിനക്കല്ലേ,,,,,ഷംല ചിരിച്ചു.....
അരുൺ: ജീവിച്ചു പോവണ്ടേ ഇത്താ.......സത്യം പറഞ്ഞാ ഉമ്മച്ചീടെ ഇനിയും ഫോട്ടോസ് എടുക്കണം എന്നുണ്ട്, ഒരു ഫോട്ടോ ഷൂട്ട് പോലെ, ഉമ്മച്ചി സമ്മതിച്ചാൽ.......
ഷംല: ഞാൻ ചോയ്ച്ചു നോക്കണോ, ഉമ്മച്ചിയോടു.....
അരുൺ: ചോദിച്ചു നോക്ക് ഇത്താ, ഉമ്മ സമ്മതിച്ചാൽ ഇനിയും നല്ല ഫോട്ടോസ് എടുക്കാം......
ഷംല: നീ ഇവിടെ തന്നെ ഇരുന്നോ, ഞാൻ ഉമ്മച്ചിയെ വിളിച്ചോണ്ട് വരാം.....
ഒരഞ്ചു മിനിറ്റ് കഴിഞ്ഞപ്പോ ഷംല മാളുവിനേം തള്ളിക്കൊണ്ട് റൂമിലേക്ക് എത്തി.....
മാളു: ശോ....എന്തിനാടാ അരുൺ, ഈ വയസാം കാലത്തു ഈ കോപ്രായമൊക്കെ......എനിക്കു വയ്യ.....
ഷംല: ആര് പറഞ്ഞു മാളൂന് വയസ്സായെന്ന്....ഇപ്പോഴും മധുര പതിനേഴല്ലേ ന്റെ ചുന്ദരീ.......മാളുവിന്റെ ചുണ്ടിൽ പിടിച്ചു മെല്ലെ ഞെരിച്ചു ഷംല ചിരിച്ചോണ്ട് പറഞ്ഞു....കൂടെ അരുണും ചിരിച്ചു....
ഷംല: ധാ അരുൺ, ആൾ റെഡി, ഇനി നിങ്ങൾ തുടങ്ങിക്കോ.....ഞാൻ അപ്പോഴേക്കും ബിരിയാണീടെ കാര്യം എന്തായെന്ന് ഒന്ന് നോക്കീട്ടു വരാം.....ഡോർ ഞാൻ അങ്ങ് അടച്ചേക്കാം....അല്ലെ കുട്ടി പട്ടാളം കേറി വരും , പിന്നെ ഒന്നും നടക്കില്ല.....എന്നും പറഞ്ഞു ഷംല ഡോർ ചാരി പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി......
മാളുവിനെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചിട്ട് അരുൺ പറഞ്ഞു.....അമ്മെ, അല്ല ഉമ്മാ......ഞാൻ ചുമ്മാ