Chapter Title : മകളുടെ അമ്മായിഅച്ഛന് [Smitha]
പുഞ്ചിരിച്ചു.
പിന്നെ ഞാന് കിടന്നു.
അല്പ്പം കഴിഞ്ഞപ്പോള് ദാഹം തോന്നി.
എന്നും കുടിക്കാന് വെള്ളമെടുത്ത് വെക്കുന്നതാണ്.
ഇന്ന് മറന്ന് പോയി!
ഞാന് അടുക്കളയിലേക്ക് നടന്നു. പോകുന്നതിനിടയില് ശേഖരേട്ടന്റെ മുറിയിലേക്ക് പാളി നോക്കി.
കട്ടില് ശൂന്യമായി കിടക്കുന്നു!
എവിടെപ്പോയി ആള്.
ജനാലയിലൂടെ പുറത്ത് നിലവില് നില്ക്കുന്നു.
നിലാവത്ത്!
കൈയ്യില് മൊബൈല് ഉണ്ട്.
ഡയല് ചെയ്യുകയാണ്.
കൂട്ടുകാര്ക്കോ മറ്റോ ആവും.
ഞാന് കരുതി.
ഞാന് അടുക്കളയിലേക്ക് തിരികെ നടക്കാന് തുടങ്ങി.
“ആ അനഘ മോളെ!”
പെട്ടെന്ന് അദ്ധേഹത്തിന്റെ ശബ്ദം ഞാന് കേട്ടു.
അനഘയെ വിളിക്കുകയാണോ ഇപ്പോള്?
ഈ പാതിരാത്രിയ്ക്ക്!
എന്താവും കാരണം?
അടുക്കളയിലേക്ക് നടക്കാന് തുടങ്ങിയ ഞാന് പെട്ടെന്ന് ജനാലയുടെ അടുത്തേക്ക് നടന്നു.
“നേര് മോളെ...”
ഞാന് അദ്ധേഹത്തിന്റെ ശബ്ദം വീണ്ടും കേട്ടു.
“സത്യം. ഇപ്പം കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ....”
ഇപ്പം കഴിഞ്ഞതേയുള്ളൂ എന്നോ?
എന്ത് കഴിഞ്ഞെന്ന്?
ഇപ്പോള് എന്താണ് കഴിഞ്ഞത്?
ഈശ്വരാ!
ഞാന് അറിയാതെ നെഞ്ചില് കൈവെച്ചു.
ഇപ്പോള് നടന്നത് ഒന്നുമാത്രമല്ലേ!
അതെപ്പറ്റിയാണോ ശേഖരേട്ടന് അനഘയോട് പറയുന്നത്?
എന്നുവെച്ചാല്?
“മോള് പറഞ്ഞത് നേരായിരുന്നു....”
അദ്ദേഹം തുടര്ന്നു സംസാരിക്കുന്നത് ഞാന് കേട്ടു.
“അമ്മ ..അവര് പാവം ...ഓര്ക്കുമ്പോള് വിഷമം ഉണ്ട്...എന്നാലും ഓര്ത്തിരിക്കാന് മാത്രം ഞാന് ..ഒരു രാത്രിയെങ്കിലും അവര്ക്ക് കൊടുത്തിട്ടുണ്ട് എന്ന് ആശ്വാസം ഉണ്ട് .... എങ്ങനെ ...എങ്ങനെ ഉണ്ടാരുന്നെന്നോ...ഹഹഹ ...മോള്ടെ അമ്മയെ അങ്ങ് കല്യാണം കഴിച്ചാലോ എന്നാ ഇപ്പം ആലോചന.എന്താ? അത്രയ്ക്കും സൂപ്പര് ആരുന്നോന്നോ? പിന്നല്ലാതെ...മോളെപ്പോലെ തന്നെ....അതേന്നെ.... കെട്ടിക്കോളാനോ? വേണ്ടിവരും...ഹഹഹ!”
[ദ എന്ഡ്]
💬 Comments
View all comments