Chapter Title : മകളുടെ അമ്മായിഅച്ഛന് [Smitha]

ഉള്ളൂ! നിനക്ക് അത് അറിയാമല്ലോ!"

സാറാമ്മ പുഞ്ചിരിക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.

"എടീ അത്ര സഹിക്കാൻ പറ്റുന്നില്ലേൽ...."

ബാക്കി പറയണോ എന്ന് സംശയിച്ച് സാറാമ്മ എന്നെ നോക്കി.

"പറ്റുന്നില്ലേൽ..?"

ഞാൻ അവളെ സംശയിച്ച് നോക്കി.

"എടീ ഈ നാട്ടിൽ കൊള്ളാവുന്ന എത്ര ചെറുപ്പക്കാർ ഉണ്ട്. നിന്നെപ്പോലെ ഒരു അഡാറ് പീസ് മനസ്സ് വെച്ചാ എത്ര എണ്ണം വരും നിന്റെ ഏനക്കേട് മാറ്റാൻ!"
അത് കേട്ട് മറ്റു വല്ലവരും ആയിരുന്നെകിൽ ഞാൻ അവരുടെ ചെകിട് നോക്കി അടിച്ചേനെ.
പക്ഷെ പറഞ്ഞത് സാറാമ്മയായിപ്പോയി.
അവളൊരിക്കലും എന്റെ തിന്മ ആഗ്രഹിക്കുന്നവളല്ല.
നല്ലത് മാത്രമേ അവളാഗ്രഹിക്കൂ.
എന്നെ സഹായിക്കണം എന്ന് ആത്മാർത്ഥമായി ആഗ്രഹമുള്ളത് കൊണ്ട്
മാത്രമാണ് അവളെങ്ങനെ പറഞ്ഞത്.

"സാറാമ്മേ!"

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"എന്റെ കഴപ്പ് എന്ന് പറഞ്ഞാൽ എനിക്ക് സഹിക്കാൻ പറ്റാത്തത് ആണെന്നുള്ളത് നേരുതന്നെയാ. ചെലപ്പം ചത്ത് കളയണം എന്നൊക്കെപ്പോലും തോന്നും. പക്ഷെ...."

സാറാമ്മ എന്നെ പുഞ്ചിരിയോടെ നോക്കി.

" വേണ്ട അത്..."

ഞാൻ പറഞ്ഞു.
സാറാമ്മ എന്നെ അപ്പോൾ വല്ലാതെ നോക്കി.

"നല്ല ഒരു സ്ത്രീ .ഒരു കുലസ്ത്രീ എന്ന പട്ടം കിട്ടാനൊന്നുമല്ല....അതിൽ എനിക്ക് താൽപ്പര്യോം ഇല്ല..."

"പിന്നെ?"

സാറാമ്മ ചോദിച്ചു.

"അനഘയുടെ കല്യാണം നിശ്ചയിച്ചില്ലേ?"

ഞാൻ പറഞ്ഞു.

"നമ്മൾ എന്ത് സീക്രട്ടായി ചെയ്താലും ഇങ്ങനത്തെ കാര്യം ഒക്കെ നാട്ടുകാര് അറിയും സാറാമ്മേ. എന്റെ കഴപ്പ് കാരണം അത് എന്റെ മോൾക്ക് ഒരു ചീത്തപ്പേര് ഉണ്ടാകരുത്. അവളെ ആരേലും വഴീൽ ബ്ലോക്ക് ചെയ്ത് നിന്റെ അമ്മയിങ്ങനെ അല്ലെ അങ്ങനെയല്ലേ എന്നൊന്നും ചോദിയ്ക്കുന്നത് കേൾക്കാൻ എനിക്ക് ഇഷ്ടമല്ല!"

സാറാമ്മ പോയിക്കഴിഞ്ഞാണ് ഞാൻ പെട്ടെന്ന് ആ