Chapter Title : മകളുടെ മദനപ്പൊയ്ക [kkwriter-2024] [Extended and Revised]

നിറഞ്ഞ കണ്ണുകളോടെ, ഒരു പുഞ്ചിരിയുമായി അവന്റെ നെഞ്ചിലേക്ക് ചാഞ്ഞ് അവന്റെ ചുണ്ടുകളെ കടിച്ചു വലിച്ച്, ആ അരക്കെട്ടുയർത്തി, ഒന്നുകൂടെ താഴ്ത്തി അവന്റെ കണ്ണുകളിലേക്ക് ഇനി അച്ഛൻ എന്റെ മാത്രം എന്ന ഭാവത്തിൽ നോക്കിയ ആ നിമിഷം. “അവന്റെ കൈകൾ അഖിലയെ ചുറ്റിവരിഞ്ഞ്, ആ കുണ്ടികളെ ഒന്നുകൂടെ തന്നിലേക്ക് അമർത്തിയ ആ നിമിഷം. “ഇതെല്ലാം സംഭവിച്ചത് ഒരേയൊരു നിമിഷത്തിലാണെന്ന് ഓർക്കാനാണ്‌ അവന്‌ ഏറ്റവും ഇഷ്ടമത്രെ! “അഖില മുറിയിലേക്ക് പോയ സമയത്താണ്‌ ഒരു ധ്യാനത്തിൽ എന്നപോലെ കണ്ണുകൾ പാതിയടച്ച്, കസേരയിൽ ചാരി ഇരുന്ന് അവൻ മൃദുവായ സ്വരത്തിൽ ഇതെല്ലാം പറഞ്ഞത്. “അവൻ അതെല്ലാം ഓർത്തോർത്ത് അയവിറക്കിയപ്പോൾ നിശ്ശബ്ദനായി കേട്ടിരുന്ന എന്റെ കുണ്ണ എത്രമാത്രം വീർത്ത് പൊട്ടാറായെന്ന് എന്റെ പൊന്നുമോൾക്കറിയാമൊ? “അന്ന് പിരിയുമ്പോൾ അവൻ എന്റെ കൈയിൽ പിടിച്ച്, കണ്ണുകളിൽ നോക്കി ഒരു കാര്യം പറഞ്ഞു. ”അവന്‌ കിട്ടിയപോലെ ഒരവസരം എങ്ങാനും എനിക്കും കിട്ടിയാൽ ഒരിക്കലും അത് വേണ്ടെന്ന് വെക്കരുതെന്ന്! എത്ര മനോഹരമായിരിക്കും ആ സുഖമെന്ന്, ആ വികാരമെന്ന്, ആ സ്നേഹമെന്ന് അപ്പോഴേ അറിയാൻ കഴിയൂ എന്ന്! “ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി. അവൻ എന്റെ മനസ്സ് വായിച്ചെന്നോർത്ത്! “അവൻ വിവരിച്ച അതേ വിധം, അന്ന് നീ വന്ന് എന്റെ മടിയിൽ അമർന്നപ്പോളാണ്‌ ‘നാം അത്രമാത്രം എന്തെങ്കിലും ആഗ്രഹിച്ചാൽ അത് നടത്തിത്തരാൻ പ്രകൃതിയും കൂടെ നിൽക്കും’ എന്ന് എഴുത്തുകാരൻ പൗലോ കൊയ്‌ലോ പറഞ്ഞത് സത്യമാണെന്ന് ഞാൻ തിരിച്ചറിഞ്ഞത്‌! “അപ്പോൾ അച്ഛൻ എന്നെ അത്രമാത്രം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നൊ?” വീണയുടെ അത്ഭുത്തോടെയുള്ള ചോദ്യം. “അതാണല്ലോ ഇതെല്ലാം നടന്നത്.“ പിന്നെ പ്രണയപ്പുഴയിൽ പൊങ്ങിത്താണ്‌ ഞങ്ങളുടെ അരക്കെട്ടുകൾ ചേർന്നമർന്ന് തേനും പാലും ഒഴുക്കി തളർന്ന് ഞങ്ങൾ എപ്പോഴോ ഉറങ്ങി. രാവിലെ ഉണരുമ്പോൾ പതിവുപോലെ മോൾ എനിക്ക് പുറം തിരിഞ്ഞ്, അവളുടെ വെണ്ണക്കുണ്ടികൾക്കിടയിലേക്ക് എന്റെ കുണ്ണ അമർന്ന്, ഞാൻ അവളെ കെട്ടിപ്പിടിച്ച് കിടക്കുകയായിരുന്നു. ഇന്നലെ പുഴക്കാലക്കലെ ക്ഷേത്രത്തിൽ, ഞാനും, ഞങ്ങളുടെ മോനും എന്റെ മോളുടെ നാലാം മാസത്തിലെ വയറുമായി എത്തി, താലികെട്ടി. ഞാൻ ഈ ക്ഷേത്രത്തെപ്പറ്റി കുറേ മുമ്പേ കേട്ടിട്ടുണ്ടായിരുന്നു.* (*ഇതേപ്പറ്റി വിശദമായി മറ്റൊരു കഥയിൽ വരും.)  എന്റെ സുഹൃത്ത് രാജു തന്റെ മകളെ