Chapter Title : മകളുടെ മദനപ്പൊയ്ക [kkwriter-2024] [Extended and Revised]

ടേബിളിൽ വെച്ചശേഷം മോളോട് പറഞ്ഞു. “അച്ഛാ, എന്നെ വിവാഹം കഴിക്കാമോ?” പെട്ടെന്നായിരുന്നു എന്റെ നെഞ്ചിൽ രാധികമൂർച്ഛയിൽ തളർന്ന് കിതച്ചുകൊണ്ട് കിടന്ന മോളുടെ, എന്റെ മിഴികളിലേക്ക് നോക്കിയുള്ള ചോദ്യം. “നമ്മുടെ പൂജാമുറിയിൽ വെച്ചായാലും മതി.” ഞങ്ങളുടെ രണ്ടാമത്തെ കുഞ്ഞിനെ വയറ്റിൽ പേറി, അച്ഛൻ-മകൾ രതിയിൽ തളർന്ന്, ചുവന്ന്, മുറിയിലെ ഏസിയിലും നേരിയതായി വിയർത്ത്, അതിമനോഹരിയായി, എന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടക്കുന്ന മകളുടെ ചോദ്യം കേട്ട്, അവളുടെ ഇളംപൂറ്റിൽ നിന്ന് ഊരിപ്പോരാൻ മടിച്ച് ഇരുന്ന എന്റെ കൊച്ചു തമ്പി, വീണ്ടും ഉഷാറായി ചാടിയെഴുന്നേറ്റു. കഴിഞ്ഞ മൂന്നു വർഷമായി ഞാൻ കാത്തിരുന്ന ചോദ്യമാണതെന്ന് അവൾക്ക് അറിയില്ലല്ലോ. ഒരു നിമിഷം പോലും എടുത്തില്ല എന്റെ മറുപടിക്ക്. “സമ്മതം!” എന്ന് ഞാൻ ആ നനുത്ത റോസാപ്പൂ ചുണ്ടുകളിൽ ഒരു ചുംബനം നൽകി പറഞ്ഞു. “’ഞാൻ ഇനി അച്ഛന്‌ മകൾ മാത്രമല്ല, കാമുകി, ഭാര്യ. ഇനി എല്ലാം ഞാനാണ്‌. അച്ഛൻ എന്റെ മാത്രം’ എന്ന്, നമ്മുടെ ആദ്യത്തെ അച്ഛൻ-മകൾ രതിയ്ക്കുശേഷം എന്റെ നെഞ്ചിൽ കിടന്ന് എന്റെ പൊന്നുമോൾ പറഞ്ഞ, ആ നിമിഷം മുതൽ ഞാൻ ആഗ്രഹിച്ചതാണിത്.” ഞാൻ പറഞ്ഞു. അവൾ എന്റെ മുഖം മുഴുവൻ ഉമ്മകൾ കൊണ്ട് നിറച്ചു. “എന്റച്ഛനെ ഞാൻ എത്രയാ കാത്തിരുത്തിയത്. സോറി. ഡിവോഴ്സ് കിട്ടിയിട്ട് ചോദിക്കാമെന്ന് കരുതി. “ “അതുകൊണ്ട് നമുക്ക് ആരെയും പേടിക്കാതെ, നമ്മുടെ രണ്ട് കുട്ടികളെ കിട്ടിയില്ലേ?” ഞാൻ ആശ്വസിപ്പിച്ചു. “ഒറ്റക്കുട്ടിയായി ജീവിച്ച എന്റെ ആഗ്രഹമായിരുന്നച്ഛാ രണ്ടു കുട്ടികൾ എങ്കിലും വേണം എന്ന്. ഞാൻ പണ്ടേ തീരുമാനിച്ചതാണ്‌. സാധിച്ചാൽ ഒരാണും ഒരു പെണ്ണും.” “നീയുണ്ടായപ്പോൾ അനുഭവിച്ച വിഷമങ്ങൾ കാരണം രാധിക