Chapter Title : മകൻ അമ്മയുടെ കാമദേവൻ [ആമി] [Reloaded]

സിറ്റുവേഷൻ മാറ്റിയെടുക്കണമല്ലോ.

“മമ്മി.. ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞിട്ടുമില്ല.. മമ്മി ഒന്നും കേട്ടിട്ടുമില്ല”, ഞാൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ മമ്മിയെ കയ്യ് കൊണ്ട് ചുറ്റിപ്പിടിച്ചു. മമ്മി എന്റെ തോളിൽ തല ചായ്ച്ചു നിശബ്ദമായി കരഞ്ഞു. കരയട്ടെ. എന്നാലേ മനസ് ഒന്ന് ക്ലിയർ ആകു. ഞാനോർത്തു. കുറെ നേരം കഴിഞ്ഞു മമ്മിയുടെ കരച്ചിൽ ഒന്ന് മാറിയപ്പോൾ ഞാൻ മമ്മിയെ പിടിച്ചു മാറ്റി. മമ്മിയുടെ കണ്ണുകൾ ചുവന്നിരുന്നു. “അയ്യേ… ഇത്രേ ഉള്ളോ എന്റെ ഷേർളി കൊച്ചു?” ഞാൻ ചോദിച്ചു. “ഞാൻ ചുമ്മാ ഒരു തമാശക്ക് പറഞ്ഞതല്ലേ? ഒന്ന് ചിരിച്ചേ”. ഞാൻ മമ്മിയുടെ കക്ഷത്തിൽ ഇക്കിളിയിട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. മമ്മി ഒന്ന് ഇളകി. ചിരിച്ചൊന്നും ഇല്ല. “പോട്ടെ മമ്മി. ഐ ആം സോറി. എന്റെ ചക്കര മമ്മി അല്ലെ?”, ഞാൻ പറഞ്ഞു. “എനിക്കറിയാം രവി നിന്നോട് പറഞ്ഞെന്നു”, താഴോട്ടു നോക്കി കൊണ്ട് മമ്മി പറഞ്ഞു. “ഞാനാടാ നിന്നോട് സോറി പറയേണ്ടത്”, മമ്മി എന്റെ കയ്യിൽ പിടിച്ചു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “പോട്ടെ മമ്മി. ഞാൻ അത് വിട്ടു”.

“മമ്മിയെ ഞാൻ ഒട്ടും കുറ്റം പറയില്ല. പപ്പാ ഇവിടെ ഇല്ലല്ലോ. മമ്മിയുടെ ജീവിതം ഇങ്ങെനെ വെറുതെ പോകുവല്ലേ?”, ഞാൻ സെന്റി അടിച്ചു. “ഓ.. അതൊന്നും സാരമില്ലടാ”, മമ്മി ഒന്ന് നെടുവീർപ്പിട്ടു കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. “എന്നാലും വേണേൽ എന്നോടൊന്ന് പറയാരുന്നു”, ഞാൻ പതിയെ പറഞ്ഞു. “എന്താടാ പറഞ്ഞെ?”, മമ്മി ചോദിച്ചു. “ഞാൻ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ലേ”, ഞാൻ പറഞ്ഞു. “എടാ കള്ളത്തെമ്മാടി.. ഞാൻ കേട്ടു. അമ്പടാ.. മകനോട് തന്നെ പറയണം അല്ലെ?”, മമ്മി എന്റെ ചെവിക്കു പിടിച്ചുകൊണ്ട് പറഞ്ഞു.

മമ്മിയുടെ മുഖത്ത് വീണ്ടും തെളിച്ചം വന്നു. “അതിനിപ്പം എന്താ മമ്മി? വേറെ ആരും അല്ലല്ലോ? എന്നോടിത് നേരത്തെ പറഞ്ഞാരുന്നേൽ ലക്ഷ്മി ചേച്ചിയും രവി ചേട്ടനും വരെ അറിയുമായിരുന്നോ?”, ഞാൻ ചോദിച്ചു. “ഒന്ന് പോടാ”, മമ്മിയുടെ മുഖത്ത് നാണം. ബെസ്റ്റ്കണ്ണാ ബെസ്റ്റ്. റൂട്ട് ക്ലിയർ ആയി മോനെ. ഞാൻ ഓർത്തു. എന്റെ കുണ്ണ എന്റെ ലുങ്കിക്കുള്ളിൽ കിടന്നു വീർത്തു.

“മമ്മി ഇങ്ങു നോക്കിക്കേ”, ഞാൻ മമ്മിയുടെ മുഖം എന്റെ നേരെ പിടിച്ചു തിരിച്ചു