Chapter Title : മകൻ അമ്മയുടെ കാമദേവൻ [ഈപ്പച്ചൻ മൊയലാളി]

കൂടാതെ വിശ്വസിക്കാനും പറ്റിയില്ല.
കുറച്ചു ആമുഖം ഒക്കെ ആയിട്ടാണ് ചേട്ടൻ കാര്യത്തിലേക്കു വന്നത്. “എന്നെക്കുറിച്ചും അല്പം മോശമായിട്ടു പറയേണ്ടി വരും. കാര്യം കേൾക്കുമ്പോൾ നീ ശാന്തമായി ചിന്തിക്കണം, ആലോചിക്കണം, നിന്റെ വീടിന്റെ പേര് പോകാതെയിരിക്കുവാനാണ്” എന്നൊക്കെ ചേട്ടൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് ആകെ കൺഫ്യൂഷൻ ആയി.
“നിന്റെ മമ്മിക്ക് അല്ലറ ചില്ലറ ചുറ്റിക്കളി ഉണ്ട്. ഇപ്പോൾ അങ്ങനെ സീരിയസ് ആയിട്ടില്ല. പക്ഷെ ആകാൻ സാധ്യത കാണുന്നുണ്ട്”, വിനു ചേട്ടൻ പറഞ്ഞത് കേട്ട് ഞാൻ ഞെട്ടിപ്പോയി.
“നിന്റെ മമ്മിയെ കുറ്റം പറയാനും പറ്റില്ല. നിന്റെ പപ്പ വർഷത്തിൽ ഒന്നല്ലേ വരാറുള്ളൂ”, ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു. ഞാൻ അപ്പോഴും ഒന്നും മിണ്ടാതെ നിന്നു.
“എനിക്ക് നിന്നോട് നുണ പറയേണ്ട കാര്യം ഉണ്ടോ? നമ്മൾ അത്ര അടുത്ത സുഹൃത്തക്കൾ അല്ലെ? ഞാൻ പറയുന്നത് ശരിയല്ലേ?”, ചേട്ടൻ ചോദിച്ചു.
“ശരിയാണ്”, ഞാൻ പറഞ്ഞു.
“എടാ.. ഞാൻ ഡീറ്റൈൽഡ് ആയി പറയാം. അപ്പോൾ എന്നെക്കുറിച്ചും അല്പം പറയേണ്ടി വരും. അത് ലോകത്തിന്റെ കണ്ണിൽ മോശം ആയിരിക്കും. പക്ഷെ നമ്മുടെ കുടുംബത്തിന്റെ കാര്യം വരുമ്പോൾ അത് ഒരു ശരി ആകും”, ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു.
ചേട്ടൻ എന്താ കുറെ തത്വചിന്തയൊക്കെ പറയുന്നത്? ഞാനോർത്തു.
“എടാ.. നിനക്കറിയാല്ലോ.. അച്ഛൻ വല്ലപ്പോഴുമേ വീട്ടിൽ വരാറുള്ളൂ എന്ന്. അപ്പോൾ എന്റെ അമ്മയെയും കുറ്റം പറയാൻ പറ്റുമോ? അവർക്കും ഇല്ലേ പല ആഗ്രഹങ്ങളും?”, ചേട്ടൻ പറഞ്ഞു. “ചേട്ടൻ എന്തൊക്കെയാ ഈ പറയുന്നേ?”, ഞാൻ ചോദിച്ചു.
“എടാ.. മണ്ടൻ കുണാപ്പാ.. ഞാൻ എന്റെ അമ്മയെ കളിക്കുന്നുണ്ട്”, ചേട്ടൻ  പറഞ്ഞപ്പോൾ ഞാൻ വീണ്ടും ഞെട്ടി. എന്റെ നിൽപ്പ് കണ്ടു