Chapter Title : മകനെ പാലൂട്ടുന്ന കാമദാഹിയായ അമ്മ [Kambi Mahan]

മറന്നില്ല. അവൻ വരുന്നതും കാത്തു ഞാൻ കിടക്കയിൽ കാത്തിരുന്നു. അവൻ പോയപ്പോഴേക്കും ഞാൻ എഴുന്നേറ്റ് ലൈറ്റ് കെടുത്തി, അവൻ നേരത്തെ അഴിച്ചുകളഞ്ഞ ബ്ലൗസും സാരിയും വീണ്ടും കുടഞ്ഞുടുത്തു. തലമുടി എന്തായാലും ഇനി കെട്ടേണ്ട എന്ന് തീരുമാനിച്ചു. അവൻ വരുന്നതും നോക്കി ഞാൻ എന്റെ കിടക്കയിൽ തന്നെ ഇരുന്നു. ഏകദേശം പത്തുമിനിറ്റ് ആയപ്പോഴേക്കും അവൻ ടോയ്‌ലെറ്റിൽ നിന്നും തിരിച്ചുവന്നു. കൈലിയാണ് അവന്റെ വേഷം. കുണ്ണപ്പാൽ പറ്റിയിരുന്ന ബെർമുഡ അവൻ മാറ്റിയിരിക്കുന്നു. ടോയ്‌ലെറ്റിലെ ലൈറ്റും, അടുക്കളയിലെ ലൈറ്റും കെടുത്തി എന്നാൽ അടുക്കള വാതിൽ അടയ്ക്കാതെയുമാണ് അവൻ അകത്തേക്ക് വന്നത്.

ഹാളിൽ ഇരുട്ടായതു കാരണം അവൻ എന്നെ വിളിച്ചുനോക്കി. ഞാൻ എന്റെ ഫോണിലെ ടോർച്ച് പ്രകാശിപ്പിച്ചു കൊടുത്തു. അവൻ നേരെ വന്നു എന്റെ അടുത്തിരുന്നു. പുറത്തോട്ടു ഒന്ന് പോയിട്ട് വന്നാലോ? പോകണമെന്നുണ്ട്, പക്ഷെ അവർ എങ്ങാനും ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോകാൻ എഴുന്നേറ്റാലോ? അതൊന്നും കുഴപ്പമില്ല, അവർ എഴുന്നേൽക്കില്ല. അഥവാ എഴുന്നേറ്റാൽ എന്ത് ചെയ്യും. ഇതുപോലെ വാതിലുകൾ അടച്ചിട്ടു പോയാൽ അവർക്കു സംശയം തോന്നും.

എങ്കിൽ ഒരു ഐഡിയ ഉണ്ട്. ‘അമ്മ ഫോൺ ഇങ്ങു തന്നെ, ഞാൻ ഇപ്പോൾ വരാം. അവൻ ഫോൺ വാങ്ങി പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങിയതും കറന്റ് പോയി. ഫാൻ ഓഫ് ആയതും ചൂട് കൂടി കൂടി വന്നു. ഇവൻ ഇത് എവിടെപ്പോയി എന്ന് ആലോചിച്ചു ഞാൻ അവിടെത്തന്നെ ഇരുന്നു. രണ്ടു മൂന്നു മിനുട്ടു കഴിഞ്ഞതും അവൻ അടുക്കള വാതിൽ വഴി അകത്തേക്ക് വന്നു. നീ ഇത് എവിടെയാ പോയത്. കഷ്ടകാലത്തിനു കറന്റും പോയി. കറന്റ് പോയതല്ല, ഞാൻ പുറത്തിറങ്ങി ഫ്യൂസ് ഊരിയതാണ്. നീ എന്തിനാ ഫ്യൂസ് ഊരിയത്? കറന്റ് ഇല്ലാത്തതുകൊണ്ട് അവർ ആരും ടോയ്‌ലെറ്റിൽ പോകാൻ എഴുന്നേൽക്കില്ലല്ലോ… ആഹാ, നീ ആള് കൊള്ളാല്ലോ? പിന്നല്ലാതെ, നമുക്ക് പുറത്തു പോയാലോ, പോകാം, പക്ഷെ ഒരുപാട് സമയം പുറത്തു നിൽക്കാതെ പെട്ടെന്ന് തന്നെ നമുക്ക് അകത്തു കയറണം. ശെരി, ഏറ്റു. നമുക്ക് പോകാം.

ഞാനും മൂത്തമകനും കൂടെ ഞങ്ങളുടെ ഫോണുകളുടെ ലൈറ്റുകൾ തെളിയിച്ചു അടുക്കള വഴി പുറത്തേക്കു ഇറങ്ങി. അവൻ വെറും ഒരു ലുങ്കിയാണ് ധരിച്ചിരുന്നത്,