Chapter Title : മകനെ പാലൂട്ടുന്ന കാമദാഹിയായ അമ്മ [Kambi Mahan]

അവൾ ചിരിചുകൊണ്ട് : നിനക്ക് നാണമാകുന്നില്ലേ കൊച്ചു കുട്ടികളെപ്പോലെ ഇങ്ങനെ ചോദിക്കാൻ.

അതമ്മേ..കുറച്ചു ദിവസമായി ഭയങ്കരമായി കൊതി തോന്നുന്നു.. അത് കുടിക്കാൻ.. പിന്നെ..കുടിക്കാൻ പറ്റിയ പ്രായം.

ഇത് വേറെ ആരും അറിയണ്ട.. എല്ലാവരും നിന്നെ കളിയാക്കിക്കൊല്ലും. കുടിക്കേണ്ട പ്രായത്തിൽ നിങ്ങള്ക്ക് മൂന്നുപേർക്കും ശെരിക്കും പാല് തന്നു തന്നെയാണ് വളർത്തിയത്. അതുകൊണ്ടു എന്റെ പൊന്നുമോൻ പോയി കിടന്നുറങ്ങു.

ചെറിയ ചമ്മലോടെ അവൻ പോയി കിടന്നു. അത് വീണ്ടും ആലോചിച്ചപ്പോൾ അവൾക്ക് ചിരിയാണ് വന്നത്. ചെക്കന്റെ കാര്യം ഓർത്തോർത്തു ചിരിച്ച് എപ്പോഴോ കിടന്നുറങ്ങിപ്പോയി.

രാവിലെ

സാധാരണ നിലയിലായിരുന്നവർ. എങ്കിലും തക്കം കിട്ടിയപ്പോൾ അവൾ അവനോടു ചോദിച്ചു. കാളപോലെ വളർന്നിട്ടും അമ്മയുടെ പാല് കുടിക്കാൻ ഭയങ്കര താല്പര്യമാണല്ലോ സാറിനു?

പോ അമ്മെ.. കളിയാക്കാതെ, അന്നേരം ഒരു കൊതി തോന്നിയതുകൊണ്ട് ചോദിച്ചതാണ്. ഇനിയും അത് പറഞ്ഞു എന്നെ കളിയാക്കിയാൽ എനിക്കു കരച്ചിൽ വരും.

അതിനെന്താടാ നീ ഇത്ര ഫീൽ ആകുന്നത്. ഞാൻ ചുമ്മ പറഞ്ഞതല്ലേ. ശരി ഇനി അത് ചോദിച്ചു കളിയാക്കുന്നില്ല. അങ്ങനെ ആ വിഷയം അവൾ വിട്ടു. രണ്ടു ദിവസം കഴിഞ്ഞു ഒരു രാത്രിയിൽ ഉറങ്ങുമ്പോൾ ആരോ തട്ടി വിളിക്കുന്നതായി അവൾക്ക് തോന്നി. കണ്ണ് തുറന്നു നോക്കുമ്പോൾ മൂത്ത മകൻ അടുത്തിരിക്കുകയാണ്. എന്താടാ എന്ന് ചോദിച്ചപ്പോൾ ഒരു തേങ്ങൽ മാത്രമാണ് അവനിൽനിന്നും കേൾക്കാൻ സാധിച്ചത്.

അവൻ കരയുകയാണോ എന്നവൾ സംശയിച്ചു. അടുത്ത് ഇരുന്ന ഫോണിലെ ലൈറ്റ് ഓൺ ചെയ്തു നോക്കുമ്പോൾ അവൻ അവളുടെ അടുത്തിരുന്നു കരയുന്നതാണ് കണ്ടത്. കാരണം അന്വേഷിച്ചപ്പോഴും അവൻ കരയുന്നുണ്ടായിരുന്നു. കുറച്ചു ദേഷ്യത്തിൽ ചോദിച്ചപ്പോൾ അവൻ പറഞ്ഞു. അമ്മെ