Chapter Title : മകന്റെ കൂട്ടുകാരൻ [??????]

അവൻ ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു. "ഒറ്റ മുലക്ക് പിടുത്തം! എന്ത് എളുപ്പമാ നീ വഴങ്ങി തന്നത്!" അവൻ വീണ്ടും ഉച്ചത്തിൽ ചിരിച്ചു. "ആരാ പറഞ്ഞെ നീയെന്നെ നായാടി പിടിച്ചതെന്ന്?" അവന്റെ ചിരിയലകൾ അവസാനിച്ചപ്പോൾ ഉമ്മയുടെ ശബ്ദം ഫർഹാൻ കേട്ടു. "എന്റെ കെണിയിലേക്ക് നീ വന്നു വീണതല്ലേ?" "ഏഹ്?" അക്ഷയുടെ ആശ്ചര്യം നിറഞ്ഞ ശബ്ദം ഫർഹാൻ കേട്ടു. "നായാടിയായി ഇവിടെ വന്നത് ഞാനാണ് മോനെ!" വീണ്ടും അവൻ ഉമ്മയുടെ ശബ്ദം കേട്ടു.

"ഇരയെ ശരിക്കും പഠിച്ച് ..ഇരയെ ശരിക്കും അറിഞ്ഞ്...!" ഉമ്മ എന്തൊക്കെയാണ് ഈ പറയുന്നത്? ഫർഹാൻ അവളുടെ അടുത്ത വാക്കുകൾക്ക് കാതോർത്തു. "എന്നെ അതിന് നീ ഇപ്പഴല്ലേ കാണുന്നെ?" "പോടാ," ഉമ്മയുടെ വാക്കുകൾ ഫർഹാൻ സൂക്ഷമായി കേട്ടു. "ആഹ്...പിന്നെ ഇനി നീ നിന്റെ എടീ എന്നൊന്നും വേണ്ട! നമ്മളിപ്പോൾ ഡ്രസ്സ് ഒക്കെ ഇട്ട് പഴയത് പോലെയായില്ലേ? നീ ആ കസേരയിൽ ഇരിക്കുന്നു..ഞാൻ ഈ കസേരയിലും...സൊ യൂ ആർ ജസ്റ്റ് മൈ സൺസ് ഫ്രണ്ട്!" "ഓക്കേ ..." അക്ഷയുടെ മാറിയ സ്വരം ഫർഹാൻ കേട്ടു. "പക്ഷെ ..ഉമ്മ...ഉമ്മയ്‌ക്കെങ്ങിനെ എന്നെ അറിയാം...ഇവിടെ വരുന്നതിന് മുമ്പ്...?" "അതിന് ഞാൻ നന്ദി പറയുന്നത് മോനോട് തന്നെയാ," ഉമ്മയുടെ സ്വരം അവൾ കേട്ടു. "നീ നാടുനീളെ നടന്നു പെണ്ണുപിടിക്കുന്ന കഥയും പെണ്ണുങ്ങളെ നീ ഇങ്ങോട്ട് കൊണ്ടുവരുന്നതും ഒക്കെ അവൻ പറഞ്ഞപ്പോൾ എനിക്ക് തോന്നിയ ഐഡിയ ആണിത്..ഒരു കംപ്ലൈന്റ്റ് പോലെയാണ് അവനത് പറഞ്ഞത്.. ." "പക്ഷെ എന്റെ നേച്ചർ ...ഞാൻ ഒരു ചീറ്റ് ഒക്കെയാണോയെന്നറിയാതെ..." "അതും ഞാൻ അറിഞ്ഞു..." ഉമ്മ തുടരുകയാണ്. "മോൻ അവന്റെ ആന്റിയോട് പറയുന്നത് ഞാൻ കേട്ടു...നിന്റെ നേച്ചർ ഞാൻ അങ്ങനെ ഒളിച്ചിരുന്ന് കേട്ടതാ..." "മനസ്സിലായില്ല..." "കാര്യം നീ ഒരു പെണ്ണുപിടിയൻ ആണേലും അവരോടൊക്കെ നിനക്ക് ഭയങ്കര ഇമോഷണൽ ലൈൻ ഒക്കെ ഉണ്ടാകാറുണ്ട് എന്നൊക്കെ മോൻ ആന്റിയോട് പറയുന്നത് കേട്ടപ്പോൾ തോന്നി നീ വിഷമുള്ള ഒരു കാസനോവ അല്ലെന്ന്..." അക്ഷയ് ഉച്ചതിൽ ചിരിക്കുന്ന ശബ്ദം ഫർഹാൻ കേട്ടു. "മോന്റെ വാപ്പ നാട്ടിലില്ല...." ഉമ്മയുടെ സ്വരം അവൻ വീണ്ടും കേട്ടു. "എനിക്കാണേൽ പിടിച്ചു നീക്കാനും വയ്യാതായി...നാട്ടിലൊന്നും ഒരു