Chapter Title : മലമുകളിലെ ജമന്തിപ്പൂക്കൾ [Smitha]
അല്ല!
കള്ളവാറ്റ്!
യെസ്!
അതാണ്!
അയാൾ ചിരിച്ചു.
"എന്റെ ചേച്ചി ഞാൻ പോലീസ് ഒന്നുമല്ല!"
അവളുടെ ഭാവം മാറി.
പെട്ടെന്ന് സൗഹൃദമായി.
"അല്ലെ? പിന്നെ സാറാരാ?"
"എന്റെ ചേച്ചി..."
അയാൾ പറഞ്ഞു.
പിന്നെ പുറത്തേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടി.
"ഈ കാണുന്ന പറമ്പ് ഞാൻ മേടിച്ചതല്ലേ? നിങ്ങളല്ലേ എന്റെ അയലോക്കം. ഞാനിവിടെ വന്നീ റബ്ബർ ഒക്കെ വെച്ച സമയത്ത് നിങ്ങളാരും ഇവിടെ ഒണ്ടാരുന്നില്ല. അതല്ലേ?"
"അയ്യൊ ആണോ?"
അവർ പെട്ടെന്ന് അകത്തേക്ക് നോക്കി.
"എടാ ജോജൂ ആ പായിങ്ങ് എടുത്തേടാ..."
അയാളെ സ്വീകരിക്കാനുള്ള പുറപ്പാടാണ്.
"'അമ്മ എന്നാ ഇപ്പം കെടക്കാൻ പോകുവാണോ?"
ഒരുത്തൻ അകത്ത് നിന്ന് വിളിച്ചു ചോദിക്കുന്നത് കേട്ടു.
തുടർന്ന് ഒരു വഷളൻ ചിരിയും.
"ജോജൂ നീ ചുമ്മാ നേരോം കാലോം നോക്കാതെ ഒരുമാതിരി തരവഴിത്തരം വളിപ്പ് പറയല്ലേ! ആ പായിങ്ങ് താടാ അലവലാതീ!"
അകത്ത് നിന്ന് ഏകദേശം പതിനെട്ട് വയസ്സ് പ്രായമുള്ള ഒരു ചെറുപ്പക്കാരൻ ഇറങ്ങിവന്നു.
അവൻ കുളിച്ചിട്ട് ഏകദേശം നാലഞ്ചു ദിവസമായി എന്ന് തോന്നും.
തലമുടിയൊക്കെ പാറിപ്പറന്ന് എണ്ണമയമില്ലാതെ.
കണ്ണുകളിൽ പീളകെട്ടിക്കിടന്നു.
ഒരു ചുവന്ന കീറിയ ലുങ്കിയും ഏകദേശം പകുതിയോളം കീറിയ ഷർട്ടുമായിരുന്നു വേഷം.
തലയിൽ ഒരു ചുവന്ന തോർത്ത് കെട്ടിയിരുന്നു.
"ആരാ എവിടുന്നാ?"
വായ് മുഴുവൻ തുറന്ന് ചിരിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു.
അവന്റെ ശാസത്തിൽ നിറഞ്ഞുനിന്ന ദുർഗന്ധം ഫിറോസിനെ മരവിപ്പിച്ചു.
അയാൾക്ക് മൂക്ക് പൊത്തണമെന്നു തോന്നി.
പണിപ്പെട്ടടക്കി.
ജോജു തിണ്ണയിൽ പായ വിരിച്ചു.
ഫിറോസ് അതിൽ ഇരുന്നു.
"ഞാൻ ആ കാണുന്ന സ്ഥലത്തിന്റെ ഉടമസ്ഥനാ"
മുമ്പോട്ട് വിരൽ ചൂണ്ടി ഫിറോസ് പറഞ്ഞു.
"ഏലിയാസ്
💬 Comments
View all comments