Chapter Title : മലമുകളിലെ വീട്ടിൽ 2 [kiran]

പറയൻ തോന്നി ഇല്ല

ഞാൻ : അങ്ങോട്ടും ഇങ്ങോട്ടും നക്കരുണ്ട് എൻ്റെ പാല് കുടികാരുണ്ട്.

അനിത : ഇത് വരെ ഇത്ര വട്ടം കൂടി

ഞാൻ : അത് ഓർമ ഇല്ല അവസാനം ലാസ്റ്റ് ക്രിസ്തുമസ് ലീവ് നി വന്നപോ

അനിത: എന്തിനട ജീസോ നേ ഇതിൽ വലിചിട്ടത്

ഞാൻ: ഞങൾ ആരും സ്വയം നശിച്ചത് അല്ല മമ്മി

നിങൾ കാരണം ആണ്

അനിത സ്വയം ചിന്തിച്ചു (മക്കൾ ഉണ്ടെന്ന് മറന്നു എന്തൊക്കെ കട്ടികൂടിത്

ഞാൻ: ഓർമ വെച്ച കാലം തൊട്ട് മമ്മി എൻ്റെ പപ്പയുടെ കൂടെ കളിക്കുന്നത് എൻ്റെ മമ്മി അന്തോണി പപ്പയുടെ കൂടെ കളികുന്നതും ആണ് കണ്ടത് ഇതൊന്നും പോരാതെ ക്രിസ്തുമസ് എന്ന് രാത്രി മരിയ ചേട്ടത്തി യും കൂടി എന്തൊക്കെ. ചെയ്തു എന്ന് ഓർമ ഉണ്ടോ. …

അനിത സ്വയം ശപിച്ച് പക്ഷേ aa കിട്ടുന്ന സുഖം ആലോചിച്ചപ്പോൾ എല്ലാം മറന്ന് എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു

അനിത: ദ ഇതൊക്കെ സർവസാധാരണം ആണ് നീ ആരോടും പറയരുത് കേട്ടല്ലോ. Ok

ഞാൻ : ഞാൻ ആരോടും പറയില്ല. ഇനി എനിക് തരുമോ മമ്മിയുടെ പൂർ നക്കാൻ ഇടക്

അനിത: തരാം നീ പോക്കോ

ഈ സമയം ചെടി പറിക്കാൻ പോയ് ലീന അന്തോണി ക്ക് പറിയും കൊടുത്ത് തിരിച്ച് ഇറങ്ങി

വീട്ടിൽ vannapo അനുമൊന് കിടന്നു ഉറങ്ങുന്നു

ലീന അനിതയുടെ വീട്ടിൽ പോയി

അനിതയെ വിളിച്ചു

ലീന : അനിത നിങൾ ഇപ്പോ വന്നു അവൻ വല്ലതും കഴിച്ചോ

അനിത ഞങ്ങൾക് രണ്ടുപേർക്കും വിശപ്പ്