Chapter Title : മാളവികയുടെ രതി രാവുകൾ [സ്പൾബർ]

കൂട്ടുണ്ടായേനെ…

ദിവാകരന്റെ വിഷമം ദൈവം കണ്ടു.. കല്യാണം കഴിഞ്ഞ് ആറാം മാസം മാളു വീട്ടിൽ വന്ന് നിന്നു..പക്ഷേ വിധവയായിട്ടായിരുന്നു മാളൂന്റെ മടക്കം.. ഒരാക്സിഡന്റിൽ അവളുടെ ഭർത്താവ് മരിച്ചു.. ദിവാകരന് കരയണോ ചിരിക്കണോന്ന് മനസിലായില്ല.. തനിക്കൊരു കൂട്ടായി മകൾ വീട്ടിലുണ്ടാവുമെന്നത് അയാളെ സന്തോഷിപ്പിച്ചെങ്കിലും, ഇരുപത്തിയാറാം വയസിൽ മകൾ വിധവയായത് അയാളെ വിഷമിപ്പിച്ചു..

കുറച്ച് ദിവസം കരച്ചിലും പിഴിച്ചിലുമായി കഴിഞ്ഞെങ്കിലും ക്രമേണ മാളു നോർമലായി.. ദിവാകരൻ വീണ്ടും പഴയ ദിവാകരനായി..അയാൾ ഊർജസ്വലതയോടെ പറമ്പ് കിളച്ച് മറിച്ചു.. ഇനി ഉടനെ ഒരു വിവാഹം വേണ്ടെന്ന് തീരുമാനിച്ച മാളു അഛന് ഭക്ഷണമുണ്ടാക്കിക്കൊടുത്തും, പറമ്പിൽ അയാളെ സഹായിച്ചും അങ്ങിനെ കഴിഞ്ഞു.. താൻ കല്യാണം കഴിച്ച് പോയതിന് ശേഷം അഛനനുഭവിച്ച വിഷമം ശരിക്ക് കണ്ടറിഞ്ഞവളാണ് മാളു..അത് കൊണ്ട് ഇനി കല്യാണം കഴിച്ചില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല, അഛനെ ഒറ്റക്കാക്കിപ്പോകാൻ അവൾക്കാവില്ലായിരുന്നു..

  ✍️… കർക്കിടകം കലിതുള്ളിപ്പെയ്യുന്ന ഒരു രാത്രി.. ഒരുറക്കം കഴിഞ്ഞ് ദിവാകരൻ ഞെട്ടിയുണർന്നു..ശക്തമായ ഇടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ടാണ് താനുണർന്നതെന്ന് അയാൾക്ക് മനസിലായി.. ഇടിയുടെയും മിന്നലിന്റെയും അകമ്പടിയോടെ മഴ തകർക്കുകയാണ്.. നല്ല കാറ്റും വീശുന്നുണ്ട്.. ഇറയത്തിട്ട വളച്ചാക്ക് നനയുമോന്നൊരു വേവലാതി പെട്ടെന്ന് ദിവാകരനുണ്ടായി.. ശരിക്ക് ഷീറ്റിട്ട് മൂടിയിട്ടുണ്ട്..എന്നാലും കാറ്റത്ത് ഷീറ്റ് പാറിപ്പോകാനും മതി..പത്ത് പതിനഞ്ച് ചാക്കുണ്ട്..നനഞ്ഞാൽ വൻ നഷ്ടം വരും..

തണുപ്പ് വകവെക്കാതെ ദിവാകരൻ എണീറ്റു.. നോക്കുമ്പോ കരന്റില്ല.. അയാൾ മൊബൈൽ തെളിച്ച് പിടിച്ച് വാതിൽ തുറന്ന് പുറത്തിറങ്ങി..ഒരു ഹാളും  രണ്ട് മുറികളും ഒരടുക്കളയുമുള്ള കൊച്ചു വിടാണ്..ദിവാകരൻ മുൻവാതിൽ തുറന്നതും മഴ വാതിലിലൂടെ അകത്തേക്ക് അടിച്ച് കയറി.. അയാൾ വേഗം പുറത്തിറങ്ങി വാതിൽ ചാരി.. ഇറയത്തൂടെ നടന്നിട്ടും അയാൾ നനഞ്ഞു..