Chapter Title : മലയോരപ്പാർട്ടിയിലെ കുത്സിതങ്ങൾ 1 [Spulber]

വേഗം അകത്തേക്ക് കയറിപ്പോയി.. വാണമടിക്കാനായി ഒരുങ്ങിപ്പുറപ്പെട്ട വറീച്ചൻ,അങ്ങ് ദൂരെയെവിടെയോ ഒരു പ്രതീക്ഷയുടെ വെളിച്ചം മുനിഞ്ഞ് കത്തുന്നത് വിറയലോടെ കണ്ടു..അയാൾ പതറിക്കൊണ്ട് അങ്ങിങ്ങ് നോക്കി..

കുറച്ച് നേരത്തേക്ക് വറീച്ചന് സ്ഥലകാല ബോധം തന്നെ നഷ്ടമായിരുന്നു..നമുക്കൊന്ന് കൂടാം എന്ന നീതൂന്റെ വാക്ക് അയാളെ ശരിക്കും ഞെട്ടിച്ചിരുന്നു..അതിലേറെ അയാളെ ഞെട്ടിച്ചത് മറ്റൊന്നാണ്.. കാര്യങ്ങളൊക്കെ ഞാൻ ജീനയോട് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്, ബാക്കി അവൾ പറയും എന്നാണ് നീതു കാതിൽ പറഞ്ഞത്..എന്താണതിനർത്ഥം..?..
തന്റെ മരുമോളും അറിഞ്ഞോണ്ട് എന്താണിവിടെ നടക്കുന്നത്..?. ഇനി.. നീതു..തനിക്ക്.. ഹേയ്..അതൊരിക്കലും നടക്കുക സാധ്യമല്ല..ഉണ്ടെങ്കിൽ തന്നെ അവളെന്തിനാണ് ജീനയെ കൂട്ട് പിടിച്ചത്..?.

കാര്യങ്ങളറിയാഞ്ഞിട്ട് വറീച്ചന് ഭ്രാന്ത് പിടിക്കും പോലെ തോന്നി.. അയാൾ കൂട്ടിലിട്ട വെരുകിനെപ്പോലെ വീട്ടിലൂടെ തലങ്ങും വിലങ്ങും നടന്നു.. ജീനയെ ഒന്ന് ഒറ്റക്ക് കിട്ടാനായി കാത്തിരുന്ന വറീച്ചന്റെ മുന്നിലേക്ക് ചട്ടയും മുണ്ടും ധരിച്ച് മറിയാമ്മ ഇറങ്ങി വന്നു..

“ ഞാൻ പോയേച്ചും വരാം… “..

മറിയാമ്മ പറഞ്ഞത് കേട്ട് വറീച്ചൻ അന്തംവിട്ട് ഭാര്യയെ നോക്കി..

“ ഇതെന്നാന്നേ നോക്കുന്നേ… ?.
ഞാനിതിയാനോട് പറഞ്ഞതല്ലേ ഇന്ന് ധ്യാനമുണ്ടെന്ന്… അവര് വന്നത് കൊണ്ട് ഇപ്പത്തന്നെ വൈകി… ഞാനിറങ്ങുകയാന്നേ…”..

വറീച്ചന്റെ മറുപടിക്ക് കാത്ത് നിൽക്കാതെ മറിയാമ്മ കയ്യിലൊരു കുടയുമായി ഇറങ്ങി നടന്നു.. വറീച്ചൻ കരയണോ ചിരിക്കണോന്നറിയാതെ അണ്ണാക്കിൽ പിരിവെട്ടിയ മാതിരി അവിടെത്തന്നെ തറഞ്ഞ് നിന്ന് പോയി.. ജീനയോട് സംസാരിക്കാൻ ഒരവസരം നോക്കി നടന്ന വറീച്ചന് ഭാര്യയായിട്ട് തന്നെ അവസരം മുന്നിലേക്ക് വെച്ച് നീട്ടി..

ജീനയാണെങ്കിൽ അമ്മായപ്പന്റെ മുന്നിലേക്ക് വരാതെ ഒളിച്ച് നിൽക്കുകയാണ്..ആ നീതു അപ്പച്ചനെ കെട്ടിപ്പിടിച്ചപ്പോ ചെവിയിലെന്തോ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്..അത് കഴിഞ്ഞപ്പോ അപ്പച്ചൻ തന്നെ നോക്കിയ നോട്ടം.. അവൾക്ക്