Chapter Title : മമ്മയുടെ യമ്മി കക്ഷം [വത്സല]

വരുതിക്ക്  നില്കുന്ന തായില്ല....,

" മനയ്ക്കല് മാസത്തിൽ  ഒരിക്കൽ  കൃത്യമായി വാത്തി വന്ന്  സ്ത്രീകളുടെ കക്ഷവും പൂറും  വടിക്കും... ആ  ഗ്രൂപ്പിൽ അംഗം  എന്ന  നിലയിൽ പാർവതി ക്കും അതിന്റെ ആ നുകൂല്യം ലഭിച്ചത്  ഇല്ലാണ്ടായി.."

ആ  ജോലി പിന്നീട് കൃഷ്ണൻ കുട്ടി ഭംഗിയായി  തന്നെ ചെയ്തു  പോന്നു... പ്രത്യേകിച്ച്  റൗക്ക കാരണം...

ശീലത്തിന്റെ  പേരിൽ  റൗക്ക  തുടരാൻ  പാർവ്വതി തീരുമാനിച്ചു... അന്തസ്സിന്റെ  ചിഹ്നം പോലെ ഓമനക്കുട്ടൻ  അത്  വിലക്കാനും പോയില്ല...

തന്റെ  കൂടെ  ചാടി പുറപ്പെട്ടവളെ  മനസ്സറിഞ്ഞ് ആവും  വിധം  ഭോഗിച്ച് തൃപ്തിപ്പെടുത്താൻ  ഓമനക്കുട്ടൻ  തയാറായി

അതിനിടെ പാർവതി പുഷ്പിണിയായി....

വാസ്തവത്തിൽ രണ്ട് പേരും ആഗഹിച്ചതല്ല..., ആ  അഥിതിയെ...

ആയിടെ  സെൻട്രൽ  സ്കൂളിൽ ഓമനക്കുട്ടന്  ജോലി ലഭിക്കുന്നു.., നാഗാലാന്റിലാണ് നിയമനം..

കയ്ച്ചച്ചിട്ട് ഇറക്കാനും  വയ്യാ...  മധുരിച്ചിട്ട് തുപ്പാനും  വയ്യ ... എന്ന അവസ്ഥ...!

ഒടുവിൽ പ്രയാസത്തോടെ ആദ്യമായി ലഭിച്ച  േജാലി സ്വീകരിക്കൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു

"""""""""""

ഓമനക്കുട്ടൻ  പോയതിൽ  പിന്നെ  ആദ്യ  മാദ്യം വർഷത്തിൽ  ഒരു തവണ കൃത്യമായി വന്നു കൊണ്ടിരുന്നു.. അഞ്ചാറ്  വർഷം അത് തുടർന്നു.. പിന്നെ  രണ്ട് വർഷം  കൂടുമ്പോഴും  മൂന്ന് വർഷം കൂടുമ്പോഴും ആയി...

ഇപ്പോൾ  അവസാനമായി വന്നിട്ട് അഞ്ച് വർഷമായി..

പക്ഷേ.. ഒന്നുണ്ട്... ഏഴാം തീയതി എന്ന് ഉണ്ടെങ്കിൽ പാർവ്വതി  തമ്പ്രാട്ടിയുടെ അക്കൗണ്ടിൽ  കൃത്യമായി  പതിനായിരം  രൂപ  വീണിരിക്കും...

എനിക്ക് അമ്മയും അമ്മയ്ക്ക്  ഞാനും  ആയി ജീവിതം തള്ളി  നീക്കി...

*******"

ഞാൻ സ്കൂൾ െ ഫെനൽ  ഒക്കെ  െഫെ നൽ  ഒക്കെ  ആയപ്പോഴാണ്  അമ്മയുടെ  വേഷത്തിലെ  അരോചകത്വം എനിക്ക്  ബോധ്യമാവുന്നത്..

ബോളിവുഡ് സിനിമയിലെ ചില നടിമാരെ  പോലെ ബ്രായുമല്ല... ബ്ലൗസും  അല്ല എന്ന  മട്ടിലെ  വേഷം.. എന്റെ  കൂട്ടുകാർക്കിടയിൽ  ഞാൻ പരിഹാസ  പാത്രം  ആയി മാറി...

റൗക്കയും  ഒരു  േമൽ മുണ്ടും ആണ് അമ്മയുടെ  യൂണിഫോം... 365 ദിവസവും 24 മണിക്കൂറും...

ചില  നേരങ്ങളിൽ എങ്കിലും  മേൽമുണ്ട്  അലക്ഷ്യമായി  കിടക്കുമ്പോൾ  മിന്നായം കണക്ക് ദൃശ്യമാവുന്ന  കക്ഷവനം.... കൂട്ടുകാരുടെ മുന്നിൽ നാണം കെടാൻ  എനിക്കത്  ധാരാളം മതിയായിരുന്നു...

പത്താം ക്ലാസ്സിൽ  ആയിരിക്കുമ്പോൾ