Chapter Title : മനക്കൽ ഗ്രാമം 10 [Achu Mon]

വീണ്ടെടുത്ത എന്റെ നേരെ കുതിച്ചു ചാടി... ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി അവൻ ഓടി വന്ന അതെ വേഗതയിൽ തന്നെ അവനെ പൊക്കിയെടുത്തു എറിഞ്ഞു..... അവൻ തെങ്ങേൽ പോയിടിച്ചു നിലത്തു വീണു...

എന്റെ രൗദ്ര ഭാവം കണ്ടിട്ട് ആരും ഞങ്ങളെ തടയാൻ വന്നില്ല... എല്ലാവരും നോക്കി നിൽക്കുയാണ്...

എവിടുന്നാണ് എന്നറിയില്ല മഴയും പെയ്യാൻ തുടങ്ങി....

അവൻ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റു വന്ന എന്നെ വെട്ടി... ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞു മാറി... അവൻ വീണ്ടും വെട്ടി ഞാൻ ഒഴിഞ്ഞുമാറി അവന്റെ ഇടുപ്പ് നോക്കി ഒന്ന് ഇടിച്ചു...

അവൻ നടുവും തല്ലി താഴെ വീണു.. അവന്റെ കൈയിൽ നിന്ന് കത്തി താഴെ പോയിരുന്നു...

അതെന്റെ കാൽച്ചുവട്ടിൽ ആണ് വീണത്...

അവൻ വീണ്ടും എഴുന്നേറ്റ് എന്നെ അടിക്കാൻ വന്നു...

ഞാൻ കാൽ കൊണ്ട് കത്തി വായുവിലേക്ക് ഉയർത്തിയെരിഞ്ഞു, കൈകൾ കൊണ്ട് പിടിച്ചു അവന്റെ വലത്തേ കൈ അറുത്ത മാറ്റി... അതിലും വേഗത്തിൽ തന്നെ അവന്റെ 2 കാലുകളും വെട്ടി മാറ്റി....

അവൻ നിലം പൊത്തി വീണു... വലത്തു കൈയും രണ്ട് കാലും അവന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് വേർപെട്ടിരുന്നു...

നിന്റെ ജീവൻ ഞാൻ വിട്ടു തരുന്നു... ഈ ഭൂമിയിൽ നീയിനിയും ഇഴഞ്ഞ ജീവിക്കും....

ഞാൻ കത്തി താഴേക്കിട്ടു... ആകാശത്തേക്ക് നോക്കി അലറിവിളിച്ചിട്ട്.... തളർന്നു വീണു....

ആരൊക്കയോ ഓടി വന്ന എന്നെയും മനോജിനെയും എടുത്തോണ്ട് പോയി...

ഞാൻ പിറ്റേന്നാണ് പിന്നെ കണ്ണ് തുറക്കുന്നത്...

എനിക്ക് ബോധം ഇല്ലാത്തത്‌ കൊണ്ട് നേരത്തോട് നേരം വെയ്ക്കാൻ കഴിയാത്തത് കൊണ്ടും അച്ഛന്റെ ചിത ബ്രെഹ്മദത്തൻ നമ്പൂതിരിയുടെ നേതൃത്വത്തിൽ ദഹിപ്പിച്ചിരുന്നു....

ഞാൻ കണ്ണ് തുറന്ന് ഉടനെ ആയ പോയി ബ്രെഹ്മദത്തൻ നമ്പൂതിരിയെ കൂട്ടികൊണ്ട് വന്നു...

നമ്പൂതിരി : കിടന്നൊള്ളു... ഇപ്പൊ എങ്ങനെയുണ്ട്...

ഞാൻ എഴുന്നേറ്റിരുന്നു... തലക്ക് എന്തോ ഒരു മന്ദിപ്പുണ്ട്...അല്ലാതെ കുഴപ്പമില്ല...

മനോജ് .......

നമ്പൂതിരി : ജീവൻ ബാക്കി വച്ചിരുന്നല്ലോ.... പട്ടണത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് പോയി....

ഞാൻ : ഒന്നും വേണ്ടായിരുന്നു... ഇങ്ങനെയൊന്നും സംഭവിച്ചില്ലെങ്കിൽ എന്റെ അച്ഛൻ ഇപ്പൊ എന്റെ കുടെയുണ്ടാവുമായിരുന്നു...

നമ്പൂതിരി : ഒന്നും ഓർത്തു മനസ്സ് വിഷമിപ്പിക്കേണ്ട.... ഒരു മരണവും വെറുതെയാകുന്നില്ല...

ഞാൻ :