Chapter Title : മനക്കൽ ഗ്രാമം 10 [Achu Mon]

കാൽ വെച്ച് കയറാൻ ഒരുങ്ങിയപ്പോ..

നില്ക്കു.... എന്ന് പറഞ്ഞൊരല്ലാറച്ചായാണ് കേട്ടത് .

ആരാണ് എന്ന നോക്കിയപ്പോൾ മനോജാണ്... ഇവൻ ആശുപത്രിയിന്ന് തിരിച്ചു വന്നോ...

എനിക്കി കുണ്ണയെ കാണുന്നതേ ഒരലർജിയാണ്... വീണ്ടും വന്നേക്കുകയാണ്...

ഭട്ടതിരിപ്പാട് : ഉണ്ണീ അകത്തേക്ക് പോകുക... അഭിപ്രായം പറയാറുകുമ്പോ അറിയിക്കാം...

മനോജ് : ഈ നായെ ഇല്ലത്തിനകത്തു കയറ്റാൻ പറ്റില്ല... അത്രേ നിർബന്ധമാണെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ ഇല്ലത്ത കൊണ്ട് താമസിപ്പിക്കുക...

പറഞ്ഞത് മാത്രമേ അവനെ ഓര്മയുള്ളു... അവന്റെ കരണം പോകചോരടിയാണ് അവന് കിട്ടിയത്.... അവൻ ഒട്ടും പ്രതീക്ഷിച്ചില്ല...

അവന്റ അച്ഛൻ തന്നെയാണ് അടിച്ചത്... പുള്ളിക്ക് നേരെ ചൊവ്വേ നില്ക്കാൻ പോലും പറ്റുന്നില്ല..കാൽ പഴുത്ത നിലത്തു കുത്താൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥയാണ്...

ചെറിയ നമ്പൂതിരി : കേറി പോകുക അകത്തേക്ക്... അശ്രീകരം... കുടുംബത്തെ നശിപ്പിക്കാനായിട്ട്...

എന്നിട്ട് ഭട്ടതിരിപ്പാടിനോട്... അങ്ങ് ക്ഷമിക്കുക... ഉണ്ണിയുടെ അറിവില്ലായ്‍മ കൊണ്ട് പറഞ്ഞു പോയതാണ്...

മനോജ് എന്നെ രൂക്ഷമായിട്ട് നോക്കി.... ഞാനും വിട്ടില്ല അവനെ ഒരു പുച്ഛത്തോടെ ചിരിച്ചു കാണിച്ചു...

അവൻ ചവുട്ടി തുള്ളി അകത്തേക്ക് കയറി പോയി...

പൂജയും ചടങ്ങുകളുമൊക്കെ കഴിഞ്ഞപ്പോഴേക്കും വളരെ വൈകിരുന്നു കൂടാതെ മൃഷ്ടാന ഭോജനവും കുടി ആയപ്പോൾ ഞാൻ ശരിക്കും തളർന്നിരുന്നു...

ഭട്ടതിരിപ്പാട് : വിശ്രമിക്കാനുള്ള മുറി താഴെ ഒരുക്കിട്ടുണ്ട്.. എന്തെങ്കിലും അസൗകര്യം ഉണ്ടെങ്കിൽ അറിയിക്കണം...

എന്ത് അസൗകര്യം ... ഇതിലും കുറയായിട്ടാണ് ഞങ്ങൾ കഴിയുന്നത്...

പക്ഷെ താഴത്തെ നിലയിലെ മുറികളിൽ താമസിക്കാൻ എനിക്കൊരു മടി.. വേറെ ഒന്നും കൊണ്ടല്ല അതിനപ്പുറത്താണ് വലിയ നമ്പൂതിരിയുടെ അറ.. താഴെ തന്നെയാണ് ചെറിയനമ്പൂതിരിയുടെയും മുറി.... ഇവരുടെയെല്ലാം മുഖം എന്നും രാവിലെ കാണണമല്ലോ എന്നോർത്തോപ്പോ എനിക്കൊരു വൈക്ലഭ്യം ....

എന്റെ വൈക്ലഭ്യം കണ്ട ഭട്ടതിരിപ്പാട്... എന്താണ് ഒരു വൈക്ലഭ്യം എന്തെങ്കിലും വിരോധമുണ്ടെങ്കിൽ തുറന്ന് പറയുക...

ഞാൻ : എനിക്ക് മുകളിലെ നിലയിൽ ഏതെങ്കിലും മുറി തരപ്പെടുത്തി തരാൻ കഴിയുമോ...

ഭട്ടതിരിപ്പാട് ചെറിയ നമ്പൂതിരിയോടെ : എന്താ നംപൂതിയരെ മുകളിൽ മുറി ഒഴിവു വല്ലവും ഉണ്ടോ...

ചെറിയ നമ്പൂതിരി : അത് പിന്നെ... ഇല്ലത്തെ സ്ത്രീജനങ്ങൾ ആണ് മുകൾ നിലയിൽ താമസിക്കുന്നത്.. പിന്നെ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ 2 3