Chapter Title : മനക്കൽ ഗ്രാമം 10 [Achu Mon]

പറയാൻ പോകുന്ന പ്രായശ്ചിത്തം.....

ഞാൻ നിന്റെ ജാതകം പരിശോധിച്ചിരുന്നു... അന്നെ എനിക്ക് വ്യക്തമായിരുന്നു ഇന്നത്തെ നാട്ടു നടപ്പനുസരിച് നീ ഏക പത്നി സമ്പ്രദായത്തിൽ ഒതുങ്ങുന്നവനല്ല എന്ന് .... നിനക്ക് ഗോപികമാർ ഒരുപാടുണ്ടാവും.... അവർ നീയെന്ന പറഞ്ഞാൽ ജീവൻ വരെ വെടിയും...

എന്നിട്ടദ്ദേഹം വല്ലാത്ത ഒരു ചിരി ചിരിച്ചു...

ഈ നാട്ടിലുള്ള എല്ലാ മനയിൽ നിന്നും ഒരു കന്യകെ നിനക്ക് വേണ്ടി അവർ സമർപ്പിക്കും, അവരാണ് നിന്റെ ഗോപികമാർ. പിന്നെ ഇവിടെയുമുണ്ടല്ലോ .....

ഞാൻ : എനിക്ക് അങ്ങോട്ട് മനസ്സിലായില്ല....

അദ്ദേഹം : ഈ നാട്ടിൽ അന്നുമിന്നും ഉള്ള പ്രെശ്നം മനുഷ്യരെ മനുഷരായിട്ട് കാണാൻ ഇവിടുത്തെ ജന്മി സംസ്‍കാരം അനുവദിക്കുന്നില്ല... പ്രത്യകിച്ചും സ്ത്രീകളെ... അവരെ ഉപഭോഗവസ്തുവായിട്ട് മാത്രമേ കണ്ടിട്ടുള്ളു....

അപ്പോ ശിക്ഷയും അതുപോലെയാകണം... എല്ലാ മനയിൽ നിന്നും അവർ അവരുടെ ആദ്യ ജാത ആയ പെണ്മണിയെ 16 വയസാകുമ്പോ നിനക്ക് സമർപ്പിക്കും ദേവദാസിയായി....

എല്ലാവർഷവും ചിങ്ങം 11 ഈ ചടങ്ങ് ഉണ്ടാവും...

അത് കൂടാതെ നിന്നെ തേടി വരുന്നവരെയും കൈവിടാതിരിക്കുക...

ഞാൻ: അങ്ങനെ എത്ര കുടുംബം കാണും ...

അദ്ദേഹം : ഏതാണ്ട് 100 120 കുടുംബങ്ങളോളം ബാധിക്ക പെട്ടിട്ടുണ്ട്...

ഞാൻ : സബാഷ്.... ഇത്രയും പെൺപിള്ളാരെയും സമർപ്പിച്ചാൽ അവരുടെ ചെല്ലും ചെലവും ആര് നോക്കും...

അദ്ദേഹം : അത്... എല്ലാം ഏർപ്പാടാക്കിട്ടുണ്ട്... എല്ലാമാസവും അവശ്യ വസ്തുക്കൾ ഈ കുടുംബങ്ങൾ നിനക്കെത്തിച്ചു തരും...

നിങ്ങൾക്കുള്ള മനയുടെ പണിയുടനെ തുടങ്ങും.. എല്ലാ കുടുംബങ്ങളും അതിനു വേണ്ടിയുള്ള പണിക്കാരായും, ചിലവും വഹിക്കാമെന്നേറ്റിട്ടുണ്ട്... അതു വരെ നിങ്ങൾക്ക് മനക്കൽ താമസിക്കാം.. അവിടെയുള്ളവർ ഇല്ലത്തെ