Chapter Title : മനക്കൽ ഗ്രാമം 5 [Achu Mon]

അവൾ : ഞാൻ ചുമ്മാ ചോദിച്ചന്നെ ഉള്ളു.. നീ പല്ല് തേച്ചിട്ട് വാ.. ഭക്ഷണം എടുത്ത് വെച്ചിട്ടുണ്ട് വന്നു കഴിക്കാൻ നോക്ക്.. ഇല്ലേൽ തണുത്ത പോകും..

ഞാൻ മിണ്ടാതെ പുറത്തേക്ക് തന്നെ നോക്കി നിന്നു.. എന്നിട്ട് ഞാൻ അവളോട്

ഞാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു കഴിച്ചോളം..

സത്യം പറഞ്ഞാൽ, രേണുക കൃത്യമായി കാര്യം ഊഹിച്ചു പറഞ്ഞത് കൊണ്ട്. എന്ത് മറുപടി പറയണം എന്നറിയാതെ കുഴുങ്ങി നിൽക്കുകയാണ് ഞാൻ.. അവൾ എടാപിടിന്ന് ഇത് പറയുമെന്ന് ഞാൻ കരുതിയില്ല.. വേറെ ആരേലുമായിരുനെങ്കിൽ ഞാൻ പച്ചക്ക് ആണ്ന്ന് തന്നെ പറയും.. പക്ഷെ അതിരയോട് പറഞ്ഞാൽ എങ്ങനെ പ്രതികരിക്കുമെന്ന് പറയാൻ പറ്റില്ല.. ഒന്നിന്റെ ക്ഷിണം മാറി വരുന്നതേ ഉള്ളു.. എന്റെ കരണം അടിച്ചുപൊളിച്ചാണ് അവൾ എനിക്ക് അന്ന് മറുപടി തന്നത്.. അത് കൊണ്ട് രാവിലെ തന്നെ അടിവാങ്ങിച്ചു തുടങ്ങേണ്ടല്ലോ.. അതാണ് ഞാൻ മിണ്ടാതെ നിന്നത്.. അത് അതിലും വലിയ കുരിശ്ശായി..

എന്റെ നിൽപ്പും, ഭാവവും കണ്ടപ്പോൾ അവൾക്കും ഡൌട്ട് അടിച്ചു.. അവൾ അകത്തേക്ക് കയറി ധന്യയുടെ അടുത്ത് ചെന്ന്..

ആതിര: എടി ധന്യ എന്താ കാര്യം.. നീ ഉള്ളത് പറ..

ആതിരയുടെ ചോദ്യം ചെയ്യൽ കേട്ട് അമ്പിളി ഇടക്ക് കയറി...

നീ എന്തിനാ അവളെ പേടിപ്പിക്കുന്നത്.. അവൻ ക്ഷിണം കൊണ്ട് ഉറങ്ങിപോയി .. അതിനവളുടെ മെക്കിട്ടു കേറുന്നതിനെന്തിനാ..

ആതിര : അതിന്റെ കാരണമാ ഞാൻ അവളോട് ചോദിക്കുന്ന, അവന് അസുഖം ഒന്നുമില്ല്ങ്കിൽ അവൻ നേരത്ത എഴുനേൽക്കുന്നതാണ്.. അതിന്റെ കാര്യം ഇവൾക്ക് അറിയാം പറയടി...

അകത്തു കാര്യം പന്തിയല്ല എന്ന് മനസ്സിലായി ഞാൻ അകത്തേക്ക് കയറാൻ തുടങ്ങിയപ്പോൾ രേണുക എന്നെ തടഞ്ഞു..

അവിടെ നില്ക് എങ്ങോട്ട് കയറി പോകുന്നത്, ഇതിന്റെ കാര്യത്തിൽ ഒരു തീരുമാനം ആകട്ടെ..

ഞാൻ രേണുകയോടെ : നിനെക്കെന്തിന്റെ സൂക്കേടാ..

അമ്പിളി എന്നെ നോക്കി രേണുകയോടെ.. നിങ്ങൾ എന്തിനാ അവളെ ചോദ്യം ചെയുന്നത്, അവൻ എന്താ ലേറ്റ് ആയിട്ടെഴുന്നേറ്റത് എന്ന അവൻ അല്ലെ പറയേണ്ടത്..

എന്നിട്ടു എന്നെ കണ്ണ്കൊണ്ട് എന്തേലും ചെയ്യ് എന്ന ഭാവത്തോടെ ഒരു നോട്ടം ..

അത് കേട്ട് ധന്യ : ആ, അവനോട് ചോദിരെ എന്നോട് എന്തിനാ ചോദിക്കുന്നേ..

2 മയിറുകളും കുടി അതെന്റെ തലയിൽ നൈസ് ആയിട്ട് കൊണ്ടിട്ടു... ഞാൻ കുടുങ്ങി.. ഞാൻ ഇപ്പൊ എന്ന പറയും.. ആതിര എന്നെ രൂക്ഷമായി നോക്കി നിൽക്കുകയാണ്.. എന്റെ മറുപടിക്കായിട്ട്...

കുണ്ണ ഒരു കാര്യവുമില്ലായിരുന്നു..