Chapter Title : മനക്കൽ ഗ്രാമം 5 [Achu Mon]

താമസിച്ചു പോയെ..

ഒന്നും അറിയാത്ത പോലുള്ള അവളുടെ ചോദ്യം കേട്ട് എന്റെ കുരു പൊട്ടി.. കോപ്പ്.. എല്ലാം ഒപ്പിച്ചു വെച്ചിട്ട് അവൾക്ക് ഒന്നും അറിയത്തില്ല..

ഞാൻ : ക്ഷിണം കൊണ്ടുറങ്ങി പോയി..

അവൾ : ആ, അത്രേയുള്ളോ .. അതാണോ ഇവിടെ വലിയ പ്രെശ്നം..

ആതിര: അതല്ല ഇവിടുത്തെ പ്രെശ്നം, ഇവനെന്താ ഇത്ര ക്ഷിണം , ഇത്രേം ക്ഷിണിക്കാൻ വേണ്ടി എന്ത് അധ്വാനം ആണ് ചെയ്തത്.. അത്രേ ഞങ്ങൾ ചോദിച്ചോള്ളൂ..

ലക്ഷ്മി ഇത്തിരി ദേഷ്യത്തോടെ .. അവനു ക്ഷിണം ഉള്ളത് കൊണ്ട് കിടന്നുറങ്ങി പോയി.. അല്ലെ........ മനുഷ്യനായാൽ ക്ഷിണം ഉണ്ടാകില്ല.. എന്നും ഒരുപോലെ ഇരിക്കുമോ..

ലക്ഷ്മി കേറിയേറ്റതോടെ ഞങ്ങൾ മിണ്ടാതെ നിന്നു .. ഇവിടെ ലക്ഷ്മിയോടെ എല്ലാവര്ക്കും കുറച്ചു ബഹുമാനമുണ്ട്.. എല്ലാവരിലും ഇത്തിരി കാര്യപ്രാപ്തിയുള്ളത് അവൾക്കാണ്.. പിന്നെ അളൊരു പരോ ഉപകാരി കൂടിയാണ്.. അത് കൊണ്ട് സാധാരണ അവളെന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞാൽ ആരും അങ്ങനെ എതിർത്ത് പറയാറില്ല..

ആരതി : അത് കൊണ്ടല്ല ഇവളുമാർ ഉരുണ്ടു കളിച്ചപ്പോൾ കാര്യമെന്താണ് എന്നറിയാൻ ചോദിച്ചന്നെ ഉള്ളു..

ലക്ഷ്മി പൊട്ടിത്തെറിച്ചു : നിനക്കു എന്തിൻറെ സൂക്കേടാടി അവൻ കുറച്ചു കൂടുതൽ ഉറങ്ങിയതിന് ....... അതേടി ഇവൻ ഞങ്ങളെ എല്ലാവരെയും ഇന്നലെ ഊക്കുവായിരുന്നു.. എന്നെ. ഇവളെ, ദേ ഇവളെ എല്ലാം, എന്താ നിനക്ക് വല്ല പ്രേശ്നവും ഉണ്ടോ..ധന്യയും അമ്പിളിയെയും ചൂണ്ടിക്കൊണ്ട് ലക്ഷ്മി പറഞ്ഞു..

ഞങ്ങൾ എല്ലാരും അയ്യടാ എന്നായി പോയി... ലക്ഷ്മി ഇങ്ങനെ ചുടാകുന്നത് ഞങ്ങൾ ആരും കണ്ടിട്ടില്ല.. ലക്ഷ്മിയുടെ അലർച്ച കേട്ട് അപ്പുറത്തുണ്ടായിരുന്ന ഗോപികയും രേവതിയും കുടി ഓടി വന്നു.. ഗോപികയും രേവതിയുമാണ്