Chapter Title : മനക്കൽ ഗ്രാമം 6 [Achu Mon]

ഉയർത്തി പിടിക്കരുതെ...

റോസി ദേഷ്യം കൊണ്ട് വിറക്കുകയാണ്...

അന്നമ്മ : അതിനെന്തിനാടി നമ്മൾ എല്ലാവരും കുടി പോകുന്നത്.. നീ ഒരാൾ മതിയല്ലോ.. പിന്നെ വേണമെങ്കിൽ ശ്രീലക്ഷ്മിയെ കുടി കൂട്ടിക്കോ.. നമ്മൾ എല്ലാവരും കുടി പണ്ണി ആ ചെക്കനെങ്ങാനം ചത്തു പോയാൽ, പിന്നെ അത് വലിയ പുലിവാലാകും... പഴയ പോലെയല്ല കാര്യങ്ങൾ...

ശ്രീലക്ഷ്മി : പോകുന്നെങ്കിൽ നമ്മൾ എല്ലാവരും കുടി പോകണം.. നമ്മൾ കണ്ടേക്കുന്ന പോലെ പഴം വിഴുങ്ങി പയന്നല്ല അവൻ... ഇവിടെ പാടത്തും പറമ്പത്തും പണിയെടുത്ത ഉരുക്കിന്റെ ശരീരമുള്ള ഒരു കാട്ടു പോത്തണവൻ.. നീയൊന്നും ഇന്നലെ അവൻ കാട്ടി കൂട്ടിയത് കണ്ടില്ലല്ലോ...അത് കൊണ്ടാണ് ഈ പറയുന്നത്...

അന്നമ്മ : അവളുടെ ഒരു കാട്ടുപോത്തു... ഇത് പോലെ എത്ര കാട്ടുപോത്തിനെ ഒതുക്കിയത് നമ്മൾ..അപ്പോഴാ ഒരു നരന്ത ചെക്കൻ... ഒന്ന് പൊടി...

ജയാ: ഡി അന്നാമ്മേ, അവൾ പറയുന്നതിലും കാര്യമുണ്ട്.. നീ ഈ കൊച്ചിന്റെ അവസ്ഥ കണ്ടോ.. ഡി നമ്മുടെ കൂടെയുള്ള ഏതേലും ഒരുത്തൻ വിചാരിച്ചാൽ ഇത് പോലെ ആക്കാൻ പറ്റുമോ...

അവന്മാർക്ക് സാധനം അകത്തോട്ട് ഒന്ന് കയറിയാൽ അപ്പൊ തന്നെ പോകും.. പിന്നെ വേറെ ഒന്നിനും അവന്മാരെ കൊണ്ട് ഒരു ഗുണമില്ല... പിന്നെ നമ്മളായിട്ട് വിരൽ ഇട്ട് വേണേൽ സുഖിക്കേണം...

ശ്രീലക്ഷ്‌മി : അതാ ഞാൻ പറഞ്ഞെ... നമ്മൾ 4 പേരും കുടി പണ്ണിയാൽ അവൻ ഉറപ്പായിട്ടും തളരും...

അന്നമ്മ : എടി ഒരുത്തനെ ഒതുക്കാൻ എന്തിനാ 4 പേർ... അത് തന്നെ ഒരു നാണക്കേടാടി....

ജയാ : എടി നമ്മൾ 4 പേരും കുടി തുടക്കത്തിലേ അവനെ ഊക്കേണ്ട... റോസി തുടങ്ങട്ടെ അവളെ കൊണ്ട് പറ്റില്ലേൽ ശ്രീലക്ഷ്മി... അതും നടന്നില്ലേൽ നമ്മൾ രണ്ടു പേരും കുടി കയറി മേയണം.. അതിലും അവൻ വീണില്ലെങ്കിൽ... അവൾ ഒന്ന് നിർത്തിട്ട് ആത്മഗതം എന്ന പോലെ...

അവൻ ആൺകുട്ടിയാണ്.. വിട്ടു കളയരുത്... ഒരു പെണ്ണിനെ തൃപ്തിപെടുത്താൻ കഴിവുള്ളവൻ...

അത് കേട്ട് ശ്രീകലയുടെ മുഖത്തു ഒരു പുഞ്ചിരി വിടർന്നു... അവളും ആഗ്രഹിക്കാൻ തുടങ്ങി അവനോടു കൂടിയുള്ള നിമിഷങ്ങൾ...

അന്നമ്മ : മണ്ണാങ്കട്ടയാണ്... ഇവൾ കയറി