Chapter Title : മനക്കൽ ഗ്രാമം 7 [Achu Mon]

ഇവിടെ വന്ന നിന്റെയും എന്റെയും കെട്ടിയോൻ എത്രെയോ പേരെ പുറത്തു പണ്ണുന്നുണ്ട്.. എന്തിന് ഏറെ പറയുന്ന നമ്മളെ മാറി മാറി പണ്ണിയിട്ടില്ലെ... നമ്മൾക്ക് ചെയ്താലെന്താ...

എന്നും പറഞ്ഞു മനസില്ലെന്തൊക്കയോ കണക്ക് കുട്ടി പുറത്തേക്കിറങ്ങി... ഒന്ന് കരയാൻ പോലും പറ്റാതെ ഉള്ളിൽ ഒതുക്കി കഴിയുകയായിരുന്നു അവർ എല്ലാം...

********************************************************

ഇതൊന്നുമറിയാതെ തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും കിടന്നുറക്കം വരാതെ ഞാൻ ഉണർന്നു വരാന്തയിൽ വന്നിരുന്നു... ഇല്ലത്ത സ്ഥിതി എന്തുവാണ് എന്നറിയാതെ എനിക്കൊരു സ്വസ്ഥതയുമില്ലാതെ ഞാനിരിക്കുമ്പോഴാണ് ലക്ഷ്മി കയറി വരുന്നത്.. ഭാഗ്യം ബാക്കി വാനരക്കൂട്ടം ഒന്നുമവളുടെ കുടയില്ല....

ലക്ഷ്മി : അച്ചൂട്ടാ... എന്നാടാ അവർ പോയോ....

ഞാൻ : ഇല്ല

അവൾ : എന്താ കണ്ണോക്ക് കലങ്ങിരിക്കുന്നത് ... പനിയുണ്ടോ ...

ഞാൻ : ഉറക്കം ശെരിയായില്ല

അവൾക്ക് കാര്യം മനസ്സിലായി

അവൾ : ലക്ഷ്മിയെയും പൊളിച്ചോ...

ഞാൻ :ഉം

അവൾ : പറ പറ കേൾക്കട്ടെ...

ഞാൻ അവളോട് ഡീറ്റെയിൽസ് ആയിട്ട് കാര്യങ്ങൾ പറഞ്ഞു..

അവൾ : അച്ചൂട്ടാ... ഇത് പ്രേശ്നമാകും... നീ എവിടെക്കലും മാറി നിലക്ക്... ഞാൻ അവിടെ പോയി നോക്കിട്ട് നിന്റെടുത്ത വന്ന പറയാം...

ഞാൻ : ഞാൻ എങ്ങോട്ട് മാറും.. എത്ര നാൾ മാറി നിൽക്കണം...

അവൾ : അതെനിക്കറിയില്ല.. ഈ പ്രെശ്നം ഒതുങ്ങുന്നത് വരെ നീ മാറി നിലക്ക്..

ഞാൻ : അവർ എന്നെ കണ്ടിലെങ്കിൽ അച്ചനയും നിങ്ങളെ എല്ലാം ഉപദ്രവിക്കും...

അവൾ : അത് സാരമില്ല... അവർ നിന്നെ കൈയിൽ കിട്ടിയാൽ കൊന്നു കളയും... അതുറപ്പാ .. നീ മാറി നിൽക്കുന്നതാ നല്ലത്...

ഞാൻ