Chapter Title : മണൽകാറ്റ് [അരുൺ നായർ]

ബ്ലൗസിന്  മറയ്ക്കാനാവാത്ത.ഞെരുങ്ങുന്ന സാമാന്യം തടിച്ചമുലകൾ അയാളെ നോക്കി പോരിന് വിളിച്ചു  ..അവളുടെ വീതിയുള്ള പൊങ്ങിയ അരക്കെട്ട് അവൾ ഡോർ കടന്നുവെള്ളമെടുക്കാൻ നടന്നകന്നപ്പോൾ അയാളെ നോക്കി കൊഞ്ഞനം കുത്തി. ഈ മല്ലു ചരക്കിനെ താൻ എത്രതവണ മുന്നിലും പിന്നിലും ബോഗിച്ചിരിക്കുന്നു എന്നിട്ടും അവളോടുള്ള കോതി ഇപ്പോഴു ആദ്യമായി അവളെകണ്ടപോലെ തന്നെ.

അയാൾ മനസ്സിൽ പറഞ്ഞു. റോസ്മേരി വെള്ളമെടുത്തു വരുമ്പോൾ ശർമ്മാജി കൺസൾട്ടിങ്റൂമിലെ സോഫയിൽ ചാരി ഇരിക്കുവായിരുന്നു. അവൾ വന്നു അയാളുടെ അടുത്ത് ഇരുന്നു വെള്ളം നിറച്ച ഗ്ലാസ്കൊടുത്തു. അയാൾ പോക്കറ്റിൽ നിന്ന് ചെറിയ ഒരു സ്ട്രിപ്പ് എടുത്തു അതിലെ നീല ഗുളിക വായിലേക്ക് ഇട്ടു  വെള്ളം കുടിച്ചു. വയാഗ്ര. റോസ്മേരിയെ കളിക്കുമ്പോൾ പലപ്പോഴും ശർമ്മാജി വയാഗ്ര ഉപയോഗിക്കാറുണ്ട്. ഉദ്ധാരണത്തിനു വലിയ കുഴപ്പം ഒന്നും ഇല്ലെങ്കിലും അത് കഴിച്ചാൽ നല്ല കാരിരുമ്പിന്റെ ബലമാണ്. 'നിനക്ക്എന്നോട് ദേഷ്യം ഒന്നും ഇല്ലാലോ'? ശർമ്മാജി അവളെ ചേർത്ത് പിടിച്ചു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു. അവൾ ഒരു ചിരിവരുത്തിക്കൊണ്ട് ഇല്ല എന്ന് തലയാട്ടി. 'ഇന്ന് നമ്മുടെ അവസാനത്തെ ഇണചേരൽ.

നാളെ മുതൽ നീ നിന്റെകാമുകന് സ്വന്തം' അയാൾ അവളുടെ മുഖം കയ്യിൽ എടുത്തു കൊണ്ട് കണ്ണ് കണ്ണിൽ നോക്കി കൊണ്ട് പറഞ്ഞു. അയാൾ അവളുടെ മുഖം ചേർത്ത് പിടിച്ചു ചുണ്ടുകളെ വായിലാക്കി.അയാളുടെ നാക്ക് അവളുടെ വായിലേക്ക്ഊർന്നു ഇറങ്ങി. റോസ്മരിയുടെ ശരീരം പതിയെ ചൂട് പിടിച്ചു. തന്നെക്കാൾ ഒരുപാടു പ്രായ വ്യതാസംഉണ്ടെങ്കിലും അയാളുടെ രതിനൈപുണ്യം  അവളെ പലപ്പോഴും അദ്ബുദ്ധപ്പെടുത്തിയിരുന്നു. അയാളുടെ വന്യമായകരുത്തിനു മുന്നിൽ അവളും പലപ്പോഴും ഇടിച്ചു നിന്നു, അയാളുടെ പാന്റ്സിനു മുകളൂടെ അവൾ ആപൗരുഷത്തിൽ കൈ വെച്ച്