Chapter Title : മനസാകെ ഉന്മാദം 1 [സ്പൾബർ]

ഒറ്റക്കാണെന്ന് ഈ നാട്ടിലെ പൂച്ചക്കുഞ്ഞിന് പോലും അറിയാം..
രാവിലെ ഒൻപത് മണി മുതൽ വൈകുന്നേരം അഞ്ച് മണി വരെ ആണായിപ്പിറന്ന ഒരുത്തനേയും ഇങ്ങോട്ട് കാണാത്തതെന്തേ… ?
ഞാനാരേയും പിടിച്ച് വിഴുങ്ങത്തൊന്നുമില്ല..

പക്ഷേ, വേറൊരാള് വിഴുങ്ങും..
അവൾ വഴുവഴുത്ത വായും പൊളിച്ചിരിപ്പാണ്.. അവളുടെ വായിൽ കിട്ടിയാൽ വിടാനിത്തിരി പാട് പെടും..

എത്രയോ ഒളിഞ്ഞ് നോട്ടക്കാരെ നാട്ടിൽ പിടികൂടുന്നു.
തന്നെ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കാനെന്തേ ആരും വന്നില്ല… ?

ഹും.. ഇങ്ങ് വരട്ടെ…അതവന്റെ അവസാനത്തെ ഒളിഞ്ഞ് നോട്ടമായിരിക്കും..
പിന്നെയവന് ഒളിഞ്ഞ് നോക്കേണ്ടി വരില്ല..

അത്… അതെന്താണെന്ന് വെച്ചാ…

പിന്നെ അവന്റെ മുന്നിൽ താനെല്ലാം അഴിച്ചിട്ടങ്ങ് നിന്ന് കൊടുക്കും..
പിന്നെങ്ങിനെയവൻ ഒളിഞ്ഞ് നോക്കും..

ഹും,, എന്നോടോ ബാലാ….??

പത്തിരുപത് വയസുള്ള എത്രയോ ചെക്കൻമാരുണ്ട് ഇതിലെ ഒരു പണിയുമില്ലാതെ നടക്കുന്നു..

എടിയെടീ.. എത്ര വയസ്… ?

അല്ല.. അത്.. പിന്നെ..പത്തിരുപത്…

ഇരുപതോ…?

എന്നാ ഇരുപത്തഞ്ച്..

ഇരുപത്തഞ്ചോ… ? നിനക്കോ… ?

എന്നാ പത്ത്മുപ്പത്…

ഉം… അതോക്കെ…

പത്ത്മുപ്പത് വയസായ എത്ര ചെറുപ്പക്കാരുണ്ടീ നാട്ടിൽ.. അവർക്കൊന്നും എന്നെ കണ്ണിൽ പിടിച്ചില്ലേ… ?

എടാ, മൈരമ്മാരേ… ഇങ്ങള് കരുതുമ്പോലൊരു പെണ്ണല്ലെടാ ഞാൻ.. അടങ്ങിയൊതുങ്ങി നിൽക്കുന്നുണ്ടെന്നേയുള്ളൂ…
ഞാനേയ്.. മഹാ പെഴയാ…
നിങ്ങളെന്നെ തുണിയില്ലാതെ കണ്ടിട്ടില്ലല്ലോ…. ഒന്ന് കാണണം…
എന്റെ മൊലയൊക്കെയുണ്ടല്ലോ, ദാ.. ഇത്ര… ഇത്രയും കാണും..
ചന്തിയൊക്കെ കാണണം.. അതിനെ പറ്റി ഞാനൊന്നും പറയുന്നില്ല.. അതൊക്കെ കണ്ടറിഞ്ഞാ മതി..

പൂറിനേപറ്റി പറയുകയേ വേണ്ട…

അതെന്താ പൂറില്ലേ..?

പൂറുണ്ട്… പക്ഷേ ഒരു മാതിരി ഒണക്കപ്പൂറല്ല..

നല്ല വിശാല വിസ്തൃതമായ, മുട്ടത്തോട് പോലെ മിനുസമായ, സദാ നനവൂറുന്ന,
നല്ല വഴുക്കലുള്ള, നല്ല