Chapter Title : മനസിന്‍റെ ചാഞ്ചാട്ടം

കടി ഉണ്ടായിട്ടും ആയ പന്ന കഴുവേറി മോള് അവളുടെ ശരീരസംരക്ഷണം എന്ന അജണ്ടയിൽ ഒരു ഭേദഗതിയും വരുത്തിയില്ലന്നേ.. ഞാൻ എന്നത്തേയും പോലെ തന്നെ ചിപ്പിയെ ഡ്രസ്സ് ചെയ്യിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു. നമ്മുടെ കാര്യവും നടക്കേണ്ട??

അപ്പോൾ ആനി അങ്ങോട്ട് കടന്നു വന്നു.....

ആനി: എന്താ അച്ചായാ നിങ്ങള് നിങ്ങളുടെ മോളെയും അണിയിച്ചൊരുക്കി ഇരിക്കുവാനോ??

പീറ്റർ: അല്ലാതെ നമുക്ക് വേറെ എന്താ മോളെ ഒരു ആശ്വാസം.. നിനക്ക് നിന്റെ സൗന്ദര്യം അല്ലെ വലുത്...

ആനി: അച്ചായാ എന്നും ഈ പാവയെ ഇങ്ങനെ കളിച്ചാൽ അച്ചായന് മടുക്കേലെ???

പീറ്റർ:ഇല്ലെടി കൊച്ചെ... ഇത് ശരിക്കും മനുഷ്യരെ പോലെ തന്നെ ആണ് ഉണ്ടാക്കിയിരിക്കുന്നെ?? പിന്നെ വേറെയും ഗുണങ്ങൾ ഉണ്ട്??

ആനി:എന്നതാ അച്ചായാ ഇത്ര ഗുണം.?

പീറ്റർ: എടി മണ്ടി... ഇത് ഉണ്ടാക്കിയവര് തന്നെ പറയുന്നതാണ്... ഇതൊരിക്കലും ഗര്ഭിനും ആകില്ല... പിന്നെ കൂതിയില് അടിക്കുമ്പോൾ നിന്നെ പോലെ വലിയും വിടുകയില്ല... ഹഹഹഹ (പീറ്ററിന്‌ ആനിയുടെ സാമിപ്യം അവനെ കംബിയാക്കുന്നുണ്ടായിരുന്നു.ആനി വീഴുകയാണേൽ ഒരു കളി ഒപ്പിക്കുകയും ചെയ്യലോ.. അവൻ ഓരോരോ കുരുക്കുകൾ എറിഞ്ഞു കൊണ്ടിരുന്നു.)

ആനി:അച്ചായാ...

അവൾ ശരിക്കും ചമ്മി പോയിരുന്നു. ഒരു പുരുഷൻ തനിക്കു പറ്റിയ അബദ്ധങ്ങൾ പറഞ്ഞു കളിയാക്കിയാൽ ഏതൊരു പെനിന്റെയും അടി പതറും. ചമ്മൽ മറക്കാനുള്ള അവളുടെ ശ്രമങ്ങൾ ഫലം കണ്ടില്ലാ. അതൊരു സങ്കട കരച്ചിലേക്കു നീങ്ങി.

ആനിയുടെ ചെറിയ തേങ്ങൽ കേട്ടാണ് പീറ്റർ തിരിഞ്ഞു നോക്കിയത്.

പീറ്റർ:ശേ ,,, ഇതാണ് ഒരു കുഴപ്പം. ഒരു തമാശ പറയാന് വയ്യ..  അവൻ  ചിപ്പിയെ നിലത്തേക്ക് ഇട്ടിട്ടു ആനിയുടെ അടുത്തേക്ക് ചെന്നു. അവളുടെ മുഖം അവൻ തന്റെ കരങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ഉയർത്തി. സങ്കടം ഉച്ചസ്ഥായിയിൽ ആയ അവളുടെ കണ്ണിൽ നിന്നും കണ്ണുനീർ മുത്തുകൾ പോലെ അടർന്നു വീണു കൊണ്ടിരുന്നു.കളിയ്ക്കാൻ നിയത്രണം ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിലും ആനിക്കു പീറ്റർ എന്ന് പറഞ്ഞാൽ ജീവൻ ആയിരുന്നു. പീറ്റർ എന്തേലും പറഞ്ഞാൽ ആനിക്കു അത് വളരെ പെട്ടന്ന് തന്നെ ഹൃദയത്തിൽ പതിയുകയും ചെയ്യും. ഇതറിയാവുന്നതു കൊണ്ടാണ് പീറ്റർ ഒരിക്കലും ആനിയെ ശാരീരികമായി ഉപദ്രവിക്കാത്തതും.

പീറ്റർ തന്റെ കരവലയത്തിൽ ഉള്ള ആനിയുടെ മുഖം പിടിച്ചുയർത്തി. സങ്കടത്തിൽ