Chapter Title : മനയ്ക്കലെ തമ്പ്രാട്ടി 1 [കർഷകൻ]

സ്കൂളിൽ കാലം തൊട്ടേ പൊതുവെ അത്ര പഠിപ്പിസ്റ്റ് ഒന്നുമല്ലാത്ത ഞാൻ മഹാ ഉഴപ്പനായിരുന്നു എന്നും ഉഷ ടീച്ചറുടെ വഴക്ക് കേൾക്കാതെ ഉറങ്ങാൻ പറ്റാത്ത അവസ്ഥ. അങ്ങിനെ ടീച്ചറൊരിക്കൽ അച്ഛനെ വിളിപ്പിച്ചു പറഞ്ഞു ഇവനെ പഠിപ്പിക്കുന്ന കാര്യം കഷ്ടമാണ് എന്നിരുന്നാലും സാധാരണ വിഷയങ്ങൾ അവനെ ഞങ്ങൾ പ്രത്യേകം പഠിപ്പിച്ചോളും പക്ഷെ സംസ്‌കൃതം അവനെ ട്യൂഷൻ വിടണം എന്ന്. ഒരു ഹരത്തിന് പോയി സംസ്‌കൃതം എടുത്തത് ഇപ്പൊ കോളേജിലും തലവേദന ആയി. എന്തായാലും സംസ്‌കൃതം പഠിപ്പിക്കാൻ ട്യൂഷൻ ടീച്ചർ ഇല്ല എന്നതാണ് ഏറ്റവും വല്ല്യ പ്രശ്നം. ആയിടക്കാണ് വീട്ടിൽ പണിക്ക് വരുന്ന സുധ ചേച്ചി അമ്മയോട് പറയുന്നത് മ്മടെ മനിശ്ശേരി മനയിലെ വല്യമ്പറാട്ടി പട്ടാമ്പി സ്കൂളിൽ സംസ്‌കൃതം ടീച്ചർ ആയി റിട്ടയർ ചെയ്തുത്രെ . ജിത്തൂന്ന് വേണേൽ അവർ ക്ലാസ്സ്‌ എടുത്ത് കൊടുക്കും "ഞാൻ ലീല അമ്മായിയോട് ഒന്ന് ചോദിക്കാൻ പറയാം " ലീല അമ്മായി സുധേച്ചിടെ അമ്മായിയാണ്. അവർ മനയ്ക്കലെ വാല്യക്കാരിയാണ്. ഇത് കേട്ട എന്റെ സകല വെക്കേഷന് മൂടും പോയി.

ഇനിയിപ്പോ ഒരു താല്പര്യവുമില്ലാത്ത സംസ്‌കൃതം ട്യൂഷൻ കൂടി വന്നാൽ ജീവിതം ദുരന്തം ആകും. മാത്രവുമല്ല മന എന്നു പറഞ്ഞാൽ ഒരു ഒഴിഞ്ഞ പ്രദേശത്താണ്. കുറേ ദൂരം സൈക്കിൾ ചവിട്ടി വേണം പോകാൻ ഒരുപാട് കയറ്റവും ഇറക്കവുമൊക്ക ഉണ്ട്. ദൈവമേ വല്യമ്പ്രാട്ടി സമ്മദിക്കല്ലേ, അല്ലെങ്കിലും ഈ റിട്ടയർ കഴിഞ്ഞു വീട്ടിലിരിക്കുന്ന കിളവിയെ പോയി കണ്ട് നാലക്ഷരം പടിക്കലൊക്കെ മഹാ ബോർ ആണ്. ഹമ്മ് നോക്കാം വരുന്നിടത്തു കാണാം. അങ്ങനെ ഒരു ദിവസം തോട്ടിലെ മീൻ പിടുത്തം കഴിഞ്ഞു