Chapter Title : മനയ്ക്കലെ തമ്പ്രാട്ടി 1 [കർഷകൻ]

ആ ആഴത്തില്ല മടക്കുള്ള കൊഴുത്ത പൊക്കിൾ കുഴി.. ഓഹ് വല്ലാത്ത കാഴ്ചകൾ. എന്റെ വായിൽ വെള്ളം വറ്റിയതുപോലെ തോന്നി. കോണിയുടെ പലക തുറന്നു കുണ്ടിയും കുലുക്കി അവർ കോണിയിറങ്ങി. ഞാൻ ഒരു നീണ്ട ശ്വാസമെടുത്തു. താഴേയ്ക്ക് നോക്കിയിരുന്നു. പിന്നെ കണ്ടത് ഒരു കയ്യിൽ ഓറഞ്ചും മറു കയ്യിൽ ഒരു കുപ്പി തൈലവുമായി പടികയറി വരുന്ന തമ്പ്രാട്ടിയെ ആണ്. വീണ്ടും കോണിപ്പടി അടക്കാൻ പറഞ്ഞു ഞാൻ അടച്ചു. അപ്പോളാണ് ഞാൻ അമ്മ പറഞ്ഞ കാര്യം ഓർത്തത്, തമ്പ്രാട്ടി ഫീസ് എത്രയാണെന്ന്.. ഒന്ന് രൂക്ഷമായി നോക്കിയ ശേഷം ചെറു പുഞ്ചിരി തൂകി അവർ പറഞ്ഞു. വിദ്യ ധനം സർവ്വ തനത് പ്രധാനം എന്നാണ് കുട്ടാ. കാശൊന്നും ഇവിടെ വേണ്ട.

ഗുരു ദേവോ ഭവ: എന്നല്ലേ. തിരിച്ചു നീ എനിക്കീ തൈലം എന്റെ കാലിൽ ഒന്ന് തടവി തന്നാ മതീട്ടോ.. അതും പറഞ്ഞു ഒരു ചെറിയ മരപ്പലക വലിച്ചു വല്ല്യ കുണ്ടി അതിന്മേൽ സ്ഥാപിച്ചു. നീ താഴെക്കിരിന്നോളു എന്ന് പറഞ്ഞു. ഞാൻ അവരുടെ മുമ്പിൽ ചമ്രം പടിഞ്ഞിരുന്നു. തൈലക്കുപ്പി എനിക്ക് തന്നിട്ട് കാല് നീട്ടി അവരുടെ സെറ്റ് സാരി മുട്ടൊപ്പം പൊക്കി എന്റെ കാലിന് മുകളിൽ വച്ചു. ഞാനാകെ വിറച്ചു പോയി. നല്ല കൊഴുത്തു തിളങ്ങുന്ന കാൽ, ആ കാൽപാദം എന്റെ കാലിൽ തട്ടിയപ്പോൾ വല്ലാത്ത സുഖം, മടിക്കേണ്ട തേച്ചോളു എന്നൊരു ശബ്ദം. ഞാൻ തൈലം ഇരു കയ്യിലുമെടുത്തു മെല്ലെ അവരുടെ കാൽ മുട്ടിൽ ഒഴിച്ചു. നല്ല പച്ച മരുന്നിന്റെ മണം. വെളുത്ത കാലിൽ കടും ചുവപ്പ് തൈലം പതിയെ ഒളിക്കുന്നത്