Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 14 [ Anu ]

നിന്നും എഴുന്നേറ്റു...

കുർക്കം വലിച്ചുറങ്ങുന്ന മോഹനൻ സരസ്വതി എഴുന്നേറ്റത്തു പോലും അറിഞ്ഞില്ല...

പിള്ളേര് ആണെങ്കിൽ നല്ല ഉറക്കവും ...

പിന്നെ മറ്റൊന്നും ചിന്തിക്കാതെ സരസ്വതി അത് തന്നെ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു മെല്ലെ തന്റെ സാരി നേരെ ആക്കി പതിയെ ആ വാതിൽ തുറന്നു പുറത്തിറങ്ങി..

ശബ്‌ദം ഉണ്ടാകാതെ ചെറിയ ഒരു പേടിയോടെ പതിയെ രഘുവിന്റെ മുറി ലക്ഷ്യമാക്കി നടന്നു...

പുറത്തു കോരി ചൊരിയുന്ന മഴയുടെ തണുപ്പിൽ തന്റെ ശരിരത്തിന്റെ ദാഹം സഹിക്കാൻ പറ്റാതെ സരസ്വതി മെല്ലെ രഘുവിന്റെ വാതിലിനു അടുത്തു ചെന്നു പതിയെ ആ വാതിലിനു മുട്ടി...

"രഘു.. മോനെ രഘു"

ശബ്‌ദം തായ്‌തി കൊണ്ട് സരസ്വതി രഘുവിനെ വിളിച്ചു...

വാറ്റടിച്ചു കിളി പോയി കിടക്കുന്ന രഘുവീനു സരസ്വതി മുട്ടി വിളിക്കുന്നതൊന്നും കേൾക്കുന്നത്തെ ഉണ്ടായിരുന്നില്ല..

ഈശ്വരാ ഇ ചെറുക്കൻ ഇതു എന്തു ഉറക്ക എത്ര വിളിച്ചിട്ടും ഉണരണില്ലല്ലോ ഇവൻ ഇനി വന്ന വഴി പോകേണ്ടി വരുവോ ഇനി വന്നും പോയല്ലോ ഈശ്വരാ തരിച്ചിട്ടു നിൽക്കാനും പറ്റണില്ലല്ലോ...

സരസ്വതി മെല്ലെ സ്വയം പിറു പിറുത്തു കൊണ്ട് ആ വാതിലീൽ വീണ്ടും തട്ടി...

"ശേ ആരാ അത് ഇ തന്തയ്ക്കു ഉറക്കവും ഇല്ലേ"

രാഘവൻ ആണ് തന്നെ തട്ടി വിളിക്കുന്നതെന്നു വിചാരിച്ച രഘു കിറുങ്ങി കൊണ്ട് മെല്ലെ എഴുന്നേറ്റു വാതിൽ തുറന്നു...

പുറത്തു സാരി തുമ്പു കൂട്ടി പിടിച്ചു പേടിയോടെ നിൽക്കുന്ന സരസ്വതിയെ കണ്ടപ്പോൾ രഘു ഇതു സ്വപ്നം ആണോന്നു അറിയാൻ മെലാതെ ഒന്ന് കണ്ണു തിരുമി...

"ചേച്ചിയോ എന്താ ചേച്ചി ഇ സമയത്തു"

രഘു നേരെ നിൽക്കാൻ പറ്റാതെ