Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 15 [ Anu ]

പറഞ്ഞു കൊണ്ട് രഘു ആ വരാന്തയിൽ സ്വപ്നങ്ങൾ നെയ്തു രമണിയെയും നോക്കി ഇരുന്നു...

നേരം ഒന്ന് ഇരുട്ടിയപ്പോൾ ഭക്ഷണമൊക്കെ കഴിച്ചു മീനുട്ടിയെയും ഇരുത്തി പഠിപ്പിക്കുകയായിരുന്നു മായ...

അപ്പോഴാണ് ലാൻഡ് ഫോൺ റിങ് ചെയ്തത്...

"ഹലോ ആരാ"

ഫോൺ എടുത്തപാടെ മായ ചോദിച്ചു...

"ഞാനാ മായേ രതീഷ് "

ആ പേരു കേട്ടപ്പോൾ തന്നെ മായ ഒന്ന് ഞെട്ടി പോയി...

"രതീഷേട്ടനോ"

അവൾ ഒന്ന് പേടിയോടെ ചോദിച്ചു...

മായയുടെ മുഖത്തെ പേടി കൊണ്ടാക്കാം മീനുട്ടി മായയെ തന്നെ നോക്കി നിന്നു....

"എന്താ അമ്മേ"

മീനുട്ടി എന്തോ പേടി ഉള്ള പോലെ ചോദിച്ചു...

"ഒന്നുമില്ല മോളെ മോളു പഠിച്ചോ അമ്മ ഇപ്പൊ വരാം"

മായ അവളെ നോക്കി ഒന്ന് ചിരിച്ചു കാണിച്ചു...

"എന്താ മീനുട്ടി പറയണേ പഠിക്കാനോ അവളു"

രതീഷ് അവളുടെ ശബ്‌ദം കെട്ടു കൊണ്ട് ചോദിച്ചു...

"മ്മ് അവളു പഠിക്കുവാ ഇ നമ്പർ എവിടുന്നാ കിട്ടിയേ ഏട്ടന് എന്തു ധൈര്യത്തില ഇങ്ങോട്ട് വിളിച്ചേ വേറെ ആരേലും ഇപ്പൊ ഫോൺ എടുത്തായിരുന്നെങ്കിലോ"

പേടിയോടെ മായ ചോദിച്ചു...

"അതൊക്കെ കിട്ടി പിന്നെ തന്റെ മുറിയിൽ അല്ലെ ഫോൺ ഉള്ളത് താൻ അല്ലാതെ ഇ സമയത്തു വേറെ ആരു ഫോൺ എടുക്കാന മായെ"

ചെറുതായി ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവൻ ചോദിച്ചു...

"അതല്ല ഏട്ടാ ഇങ്ങനെയൊന്നും വിളിക്കരുത് ഞാൻ ആയിരിക്കില്ല ഫോൺ എടുക്കുന്നത് പിന്നെ ഇങ്ങനെ ഒന്നും വിളിക്കുന്നതും ശരിയല്ല ഞാൻ രാവിലെ അങ്ങനെയൊക്കെ പറഞ്ഞത് മനസില് നന്നായിട്ടു തട്ടിയിട്ടുണ്ടെന്നു എനിക്ക് മനസിലായി അതൊക്കെ ഏട്ടൻ നന്നായിട്ടു ജീവിച്ചു കാണാൻ വേണ്ടി പറഞ്ഞതാ അല്ലാതെ വീണ്ടും പഴയ പോലെ തെറ്റിലേക്ക് പോകാൻ വേണ്ടി അല്ല"

മായ അവനെ കാര്യം പറഞ്ഞു ഒന്ന് മനസിലാക്കാൻ ശ്രമിച്ചു.. മ

"ഏയ്യ് അങ്ങനെ തന്നെ ബുദ്ധിമുട്ടിക്കണം എന്ന് ഉദ്ദേശിച്ചു ഒന്നുമല്ല മായേ വിളിച്ചേ തന്റെ ശബ്‌ദം ഒന്ന് കേൾക്കണം എന്ന് തോന്നി താൻ എന്തൊക്കെ പറഞ്ഞാലും അങ്ങനെ എനിക്ക് തന്നെ മറക്കാൻ പറ്റുവോ മായേ തനിക്കു തോന്നുന്നുണ്ടോ അത്"

രതീഷ് സങ്കടത്തോടെ ചോദിച്ചു...

"അറിയാം ഏട്ടാ പക്ഷെ മറക്കണം ശ്രമിക്കണം