Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 4 [ Anu ]

പേടിക്കുവൊന്നും വേണ്ട ഏട്ടൻ വല്ലതും കഴിച്ചോ ഇറങ്ങിയോ ജോലിക്കു.."

അവളു ഒന്നു വിഷയം ഒന്നു മാറ്റി..

"ഏയ്യ്.. ഇല്ലടി ഇറങ്ങാൻ പോവാ അപ്പോഴാ വിളിച്ചേ ഇറങ്ങുവാ ഓഫീസിൽ ചെന്നിട്ടു കഴികാം വയ്യെങ്കിൽ നീ കിടന്നോ ആ ടാബ്ലറ്റ് കഴിക്ക് ഞാൻ കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു വിളിച്ചോളാം നിന്നെ ഒന്നു വിളിച്ചിട്ട് ഇറങ്ങാന്നു വിചാരിച്ചു വിളിച്ചത.. നീ റസ്റ്റ്‌ എടുക്ക് കേട്ടോ ശ്രദ്ധിക്കു എപ്പോഴും ഇങ്ങനെ ജോലിന്നു പറഞ്ഞു ഓടേണ്ട പറ്റുന്ന പോലെ എടുത്ത മതി കേട്ടോ ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് വിളികാം ഇറങ്ങാൻ പോവാ..ഒരു ഉമ്മ താ.. നിന്നെ ഒരുപാട് മിസ് ചെയുന്നുണ്ട് മോളെ.. ശരിക്കും ഒരുപാട്.. ഒറ്റയ്ക്കു ആയപോലെ തോന്നുന്നു ഇടയ്ക്."

അവൻ തന്റെ സങ്കടം അറിയിച്ചു..

"അറിയാം ഏട്ടാ എന്തു ചെയ്യാനാ വേറെ വഴി ഇല്ലാത്തോണ്ടല്ലേ ഏട്ടൻ അങ്ങോട്ട്‌ പോയെ സാരമില്ല മോളൊക്കെ വലുതായി വരുവല്ലേ അവളെ വളർത്തണ്ടേ.. സാരമില്ല..എനിക്കും വിഷമം ഉണ്ട് ഏട്ടാ.. ഉമ്മാ... മിസ്സ്‌ യൂ ഏട്ടാ ഞാൻ ഉണ്ട് കൂടെ സങ്കടപെടല്ലേ .. അവൾ ഒരു ഉമ്മ ഫോണിലൂടെ അവനു നൽകി...

"എന്ന ശരി വാവേ റസ്റ്റ്‌ എടുക്ക് ഞാൻ ഉച്ചയ്ക്ക് വിളിക്കാട്ടോ "

"മ്മ്... ശരി..

അവൾ ഫോൺ വെച്ചു... എന്നെ ഇങ്ങനെ സ്നേഹിക്കുന്ന മനുവേട്ടനെ ചതിക്കാൻ എന്നെകൊണ്ട് ആവില്ലെന്നു മായ മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചു... എന്തു വന്നാലും മനുവേട്ടനെ ഞാൻ ചതിക്കില്ല...ഓരോന്നു ആലോചിച്ചു മായ കട്ടിലിലേക്കു ഇരുന്നു...

ജോലി തീർത്തു വന്ന മൃദൂല ക്ഷീണത്തിൽ കട്ടിലിൽ വെറുതെ കിടക്കുവായിരുന്നു...

"നാശം.. നടുവിന്റെ പണി കഴിഞ്ഞുന്ന തോന്നണേ അത് എങ്ങനെയാ കൊച്ചമ്മമാരൊക്കെ രാവിലെ തന്നെ ഒരുങ്ങി കെട്ടി പോയല്ലോ ഇവിടുന്നു ഇവളുമാർക്കൊക്കെ വെച്ചുണ്ടാക്കി കൊടുക്കാൻ ഞാൻ ആരാ ഇവൾമാരുടെ പണികാരിയോ ഹമ്മേ എന്റെ നടു ലോകത്തു ഒരു വീട്ടിലും കാണില്ല ഇത്രേം പണി.. അത് എങ്ങനെയാ ആ മനുഷ്യനോട് അന്നേ പറഞ്ഞതാ കിട്ടുന്ന സ്വത്തും വാങ്ങി എങ്ങോട്ടേലും വീടും വെച്ചു പോവാന്ന് അത് എങ്ങനെയാ പെങ്ങൻമാരേം ഏട്ടന്മാരേം കണ്ടില്ലേലും അയാൾക്കു ഉറക്കം വരില്ലല്ലോ നാശം ഇവിടെ അടുക്കളയിൽ കിടന്നു തീരാനാ എന്റെ വിധി" മൃദൂല