Chapter Title : മനയ്ക്കലെ വിശേഷങ്ങൾ 5 [ Anu ]

വാസുവേട്ടൻ കൈ വെച്ച ചെക്കൻ ചത്തു പോകും.. വാസുവേട്ടൻ ഇവളെ പൊക്കു ഇപ്പൊ ആണേല് ഒരു കുഞ്ഞു പോലുമില്ല ഇവിടെ ഇവനെ ഞാൻ നോക്കിക്കോളും എന്റെ ഒരു കൈക്കില്ല ചെക്കൻ

ഇതൊക്കെ കേട്ടപ്പോ എബിയുടെ ഉള്ള ധൈര്യം കൂടി ചോർന്നു പോയി.. ചുറ്റുപാടും ആണേല് ഒരു കുഞ്ഞിനെ പോലും കാണുന്നില്ല ഇത്ര ദൂരം വന്നിരിക്കേണ്ടായിരുന്നു എന്ന് എബി അറിയാതെ മനസ്സിൽ വിചാരിച്ചു..

ഇതൊക്കെ കേട്ടു തരിച്ചു ഇരിക്കുവായിരുന്നു ഭവ്യ..വേറെ.. ഒരു വഴിയും ഇല്ലെന്നു കണ്ട അവൾ എഴുന്നേറ്റു . പൊട്ടി കരഞ്ഞു കൊണ്ട് വാസുവിന്റെ കാലിൽ വീണു..

"ഏട്ടാ.. ഞങ്ങളെ ഒന്നും ചെയ്യല്ലേ പറ്റി പോയതാ.. ഞാൻ കെട്ടാൻ പോകുന്ന ആളു തന്നെയാ ഇതു.. ഇനി ഞങ്ങള് ഇങ്ങോട്ട് വരില്ല.. ഞങ്ങളെ ഒന്നു വിടണം എന്റെ ഏട്ടനോട് പോലെ പറയ്യാ.. കാല് പിടിച്ചു പറയ്യാ.. ഒരു തെറ്റ് പറ്റിയതാ"

അവളുടെ കണ്ണുനീർ തുള്ളി അയാളുടെ കാലിലേക്ക് ഇറ്റിറ്റു വീണു കൊണ്ടിരുന്നു..

എബി എന്തു ചെയ്യണം എന്നറിയാതെ നിസഹായാവസ്ഥയിൽ നോക്കി നിന്നു രമണന്റെ കത്തി മുനയിൽ ആയിരുന്നു അപ്പോ എബി.

വാസു ഒന്നു ചിരിച്ചു കൊണ്ട് അവളുടെ ഇരു ഷോൾഡറിൽ പിടിച്ചു എഴുന്നേൽപ്പിച്ചു..

"അതിനെന്താ മോളെ വിടാല്ലോ എന്റെ ചുന്ദരി കുട്ടിയെ കുറച്ചു നേരം അത് മതി ഞങ്ങൾക്ക് അത് കഴിഞ്ഞിട്ടു.. വിടാം അല്ലെ രമണ."

"ഹ.. അതെ അതെ.. കുറച്ചു നേരം മതിയെന്ന അത് കഴിഞ്ഞിട്ട് പോകാല്ലോ കൊച്ചിന്"

രമണൻ ഒന്നു ചിരിച്ചു..കൊണ്ടു മറുപടി കൊടുത്തു.

ഭവ്യ ദേഷ്യം കൊണ്ടോ എവിടുന്നോ കിട്ടിയ ശക്തി ഒരു കൊണ്ടോ അയാളുടെ നെഞ്ചിൽ പിടിച്ച് പിറകിലോട്ടേക്ക് ആഞ്ഞു തള്ളി.. ഠപ്പേന്നും പറഞ്ഞു അയാൾ പിറക്കിലോട്ട് മറിഞ്ഞു വീണു..

"അയ്യോ..."

ആ അവസരം മുതലാക്കി ഭവ്യ റോഡ് ലക്ഷ്യമാക്കി ഓടി..

"പിടിയെടെ രമണ അവളെ "

വാസുവിന്റെ അലർച്ച കേട്ടു രമണൻ എബിയെ വിട്ടു ഭവ്യയുടെ പിറകെ വെച്ചു പിടിച്ചു..

"നിൽക്കെടി അവിടെ"

ആ സമയം എബിയും രമണന്റെ പിറകെ ഓടി...

കാലിനു കുറച്ചു വയ്യാത്ത രമണന് പ്രാണരക്ഷാത്രമുള്ള ഭവ്യയുടെ ഓട്ടത്തിന് അടുത്തെത്താൻ