Chapter Title : മഞ്ചുവിന്‍റെ ആഴങ്ങളില്‍ [ദേവന്‍]

അവന് തോന്നി, ഈ സ്ത്രീ തന്റെ രഹസ്യമായ ദാഹങ്ങളുടെ പ്രതിബിംബം തന്നെയാണ്.

അതിനു ശേഷം, അവർ തമ്മിലുള്ള സംഭാഷണങ്ങൾ കൂടുതൽ ആഴത്തിൽ കടന്നു.

മഞ്ചുവിന്റെ ഉള്ളിൽ വർഷങ്ങളായി അടച്ചു വെച്ചിരുന്ന ആഗ്രഹങ്ങളുടെ വാതിൽ തുറന്നുപോകുന്നതുപോലെ അവൾക്കു തോന്നി.
നൌഷാദിന് തോന്നി, തന്റെ ജീവിതത്തിലെ നഷ്ടപ്പെട്ട നിറങ്ങൾ മഞ്ചുവിൽ തിരിച്ചുകിട്ടുന്നതുപോലെ.

അതിനു ശേഷം,
അവർ തമ്മിൽ സംസാരിക്കാൻ അവസരം തേടിത്തുടങ്ങി.

സാധാരണ കാര്യങ്ങളായിത്തുടങ്ങിയ സംഭാഷണം,
പിന്നീട് ജീവിതത്തിന്റെ ഗഹനങ്ങളിലേക്ക് നീങ്ങി.

രാത്രികളിൽ,
വാട്ട്സാപ്പിൽ ചെറിയൊരു സന്ദേശം –
“ഇന്ന് നല്ല ദിവസം ആയിരുന്നോ?”
“കുട്ടികൾ എങ്ങനെയുണ്ട്?”
പക്ഷേ ആ ചെറിയ ചോദ്യങ്ങളിൽ മറഞ്ഞിരുന്നത് –
“നിങ്ങളെ ഞാൻ ഓർക്കുന്നു.”

മഞ്ചുവിന്റെ ഹൃദയം പലവട്ടം ആ സന്ദേശങ്ങൾ വായിച്ചു.

അവർ തമ്മിലുള്ള സൗഹൃദം,
മറ്റുള്ളവർക്ക് സാധാരണ പോലെ തോന്നിയെങ്കിലും,
അവർക്ക് അത് ജീവിതത്തിന്റെ ശൂന്യത നിറയ്ക്കുന്നൊരു ശക്തി ആയി മാറി.
രാത്രി 11 മണി.
വീട്ടിലെ എല്ലാരും ഉറങ്ങിക്കഴിഞ്ഞപ്പോൾ,
മഞ്ചു തന്റെ മൊബൈൽ തുറന്നു.

സ്ക്രീനിൽ മിണ്ടാതെ കാത്തുനിന്ന ഒരു സന്ദേശം:
“ഇന്ന് നിങ്ങൾ ഏറെ ക്ഷീണിതയായി തോന്നി. ശ്രദ്ധിക്കണം.” – നൌഷാദ്

അവളുടെ അധരങ്ങളിൽ ചെറിയൊരു ചിരി.
എത്ര വർഷമായി,
അവളെ ഈ നിലയിൽ ശ്രദ്ധിച്ച് ആരെങ്കിലും ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടോ?

അവൾ മറുപടി നൽകി:
“അതെ… ചിലപ്പോൾ ശരീരം മാത്രമല്ല, മനസ്സും ക്ഷീണിച്ചുപോകുന്നു.”

സന്ദേശം വായിച്ച നൌഷാദ് ഏറെ നേരം മിണ്ടാതെ നിന്നു.
പിന്നീട് അയച്ചു:
“മനസ്സിന്റെ ക്ഷീണം… ഞാൻ മനസ്സിലാക്കുന്നു, മഞ്ചു.
നിങ്ങളുടെ ഉള്ളിലെ ശബ്ദം നിങ്ങള്‍ തന്നെ കേൾക്കാതെ പോകുന്നത് ഏറ്റവും വലിയ വേദനയാണ്.”

ആ വാക്കുകൾ വായിച്ചപ്പോൾ,
മഞ്ചുവിന്റെ കണ്ണുകൾ നിറഞ്ഞു.
അവൾക്ക് തോന്നി –
“എന്റെ ഉള്ളിലെ ലോകം ആരെങ്കിലും ഒടുവിൽ കണ്ടു.”

അടുത്ത ദിവസങ്ങളിൽ,
അവരുടെ മൊബൈൽ സംഭാഷണങ്ങൾ അവരെ കൂടുതൽ അടുപ്പിച്ചു.

സാധാരണ കാര്യങ്ങൾക്കപ്പുറം,
വ്യക്തിപരമായ കഥകളിലേക്കാണ് അത് നീങ്ങിയത്.