Chapter Title : മനീഷ 3 [കൊച്ചുകാന്താരി]

തന്നെ വല്ലതും കഴിച്ചിട്ട് പഠിക്കാന്‍ പോയാല്‍ മതി എന്ന് പറഞ്ഞു. 'ചേച്ചീ, ഇന്ന് പഠിപ്പിച്ച രണ്ട് കണക്ക് എനിക്ക് ശരിക്ക് മനസ്സിലായില്ല. അത് ഒന്നു പറഞ്ഞു തരുമോ?' അമ്മ : 'മോളേ, നാളെയും അടുത്ത ദിവസവും അവധിയല്ലേ. അതുകൊണ്ട് ഓഫീസിലെ പണി ഇവള്‍ നാളെ ഇവിടിരുന്ന് ചെയ്‌തോളും. അതുകൊണ്ട്, കുറച്ച് കഴിഞ്ഞ് ഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് പോയി പഠിച്ചാല്‍ മതി.' ഞാന്‍ : 'ശരിയമ്മേ. ഞാന്‍ പഠിച്ച് കഴിഞ്ഞ് വന്നുകിടന്ന് ഉറങ്ങിക്കൊള്ളാം.' അമ്മ : 'മനീഷാ, അധികം ഉറക്കം ഒഴിക്കണ്ട. നേരത്തേ കിടന്ന് ഉറങ്ങണേ. ഇവള്‍ അങ്ങനെ ഇരുന്നുകളയും.' മനീഷ : 'ശരി ആന്റീ. പഠിച്ച് കഴിഞ്ഞാല്‍ ഉടന്‍ ഞാന്‍ മോളെ വിട്ടേക്കാം.' അമ്മ : 'എന്നാല്‍ ശരി. പക്ഷേ, ഇവള്‍ ഭയങ്കര മടിച്ചിയാ. വേണമെങ്കില്‍ അവിടെ കിടന്ന് ഉറങ്ങിക്കളയും.' മനീഷ : 'അത് സാരമില്ല ആന്റീ. കട്ടിലില്‍ ആവശ്യത്തിന് സ്ഥലമുണ്ട്. മോള്‍ക്ക് കൂടി വേണമെങ്കില്‍ കിടക്കാം.' അമ്മ : 'അത് ശരിയാകില്ല മനു.' ഞാന്‍ : 'ഈ അമ്മയ്‌ക്കെന്താ. ഞാന്‍ അവിടെ കിടക്കുന്നതിന് ചേച്ചിക്ക് പ്രശ്‌നമില്ലെങ്കില്‍ പിന്നെ അമ്മയ്‌ക്കെന്താ കുഴപ്പം.?' അമ്മ : 'എന്തെങ്കിലും ചെയ്യ്. ഞാന്‍ ഒന്നും പറയുന്നില്ല. എന്നാല്‍ വാ നമുക്ക് ഭക്ഷണം കഴിക്കാം.' അങ്ങനെ ഞങ്ങള്‍ ഭക്ഷണം കഴിച്ചു. അത് കഴിഞ്ഞ് അമ്മയും ചേച്ചിയും കൂടി പാത്രങ്ങള്‍ കഴുകി വയ്ക്കാനായി അടുക്കളയിലേയ്ക്ക് പോയി. ഞാന്‍ അവിടെ മറഞ്ഞ് നിന്ന് അവരെ ശ്രദ്ധിച്ചു. അമ്മ അടുക്കളയൊക്കെ തുടച്ച് വൃത്തിയാക്കുന്നു. ചേച്ചി പാത്രങ്ങള്‍ കഴുകുന്നു. അതിനിടെ അവര്‍ സംസാരിക്കുന്നുമുണ്ട്. അമ്മ : 'മോളേ, എന്താ നിന്റെ പരിപാടി?' മനീഷ : 'ആന്റി പറയുന്നത് പോലെ ചെയ്യാം.' അമ്മ : 'സാഹചര്യം ഒത്തു വന്നാല്‍ നീ ചെയ്ത് കൊട്. പക്ഷേ, സൂക്ഷിച്ച് വേണം.' മനീഷ : 'അതൊക്കെ ഞാന്‍ നോക്കിക്കൊള്ളാം.' അമ്മ :