Chapter Title : മനീഷ 3 [കൊച്ചുകാന്താരി]

പിഴിഞ്ഞ് ചാറെടുത്തത്. അവള്‍ വഴുതനങ്ങ കയറ്റി റൂട്ട് ക്ലിയര്‍ ആക്കി വച്ചിരുന്നത് കൊണ്ട് അവളുടെ ഉള്ളില്‍ കയറ്റാന്‍ എനിക്ക് അധികം ബുദ്ധിമുട്ടേണ്ടി വന്നില്ല. അന്നാണ് ഞാന്‍ ആദ്യമായി ഒരു പെണ്ണിനെ അറിയുന്നത്. 'എന്റെ പൊന്നു ചേച്ചീ, ഞങ്ങളുടെ വീട്ടിലെ എത്ര വഴുതനങ്ങായാ ചേച്ചി നാശമാക്കി കളഞ്ഞത്?' 'നിന്റെ വഴുതനങ്ങാ ഞാനെങ്ങനെയാടീ നാശമാക്കിയത്. നിന്റെ ഒരു വഴുതനങ്ങാ പോലും ഞാന്‍ ഇന്നേവരെ കൈ കൊണ്ട് പോലും തൊട്ടിട്ടില്ല.' 'എന്തിനാ തൊടുന്നത്. ഈ നല്ല മുഴുത്ത വഴുതനങ്ങാ ചേച്ചിയുടെ കാലിന്റെ ഇടയില്‍ കെട്ടിപ്പൊതിഞ്ഞ് വച്ചിട്ട്, എന്നെക്കൊണ്ട് ഈ വഴുതനങ്ങാ എല്ലാം നാശമാക്കിയില്ലേ' 'അത് പിന്നെ എന്റെ ഈ അപൂര്‍വ്വ ശരീരം നിന്നെ കാണിക്കുന്നതിന്റെ ഒരു നാണക്കേട് ആലോചിച്ചിട്ടാ ഞാന്‍ ഇവിടെ കടിച്ച് പിടിച്ച് കിടന്നത്.' 'ചേച്ചി എന്തിനാ അങ്ങനെ കടിച്ച് പിടിച്ച് കിടന്നത്. എനിക്ക് ഒരു ചെറിയ സൂചന തന്നിരുന്നെങ്കില്‍ ഇവനെ ഞാന്‍ എന്നേ കടിച്ച് തിന്നേനേ.' 'അത്, എന്റെ കഷ്ടപ്പാട് നിനക്ക് അറിയില്ല. അതാ.' 'എന്ത് കഷ്ടപ്പാട്? ചേച്ചീ, ഇത് ഒരു ഭാഗ്യമല്ലേ?' 'എന്ത് ഭാഗ്യം? ഞാന്‍ ഇവനെ ഒന്ന് മറച്ച് വെയ്ക്കാന്‍ എന്തൊക്കെ കഷ്ടപ്പാടാ അനുഭവിക്കുന്നത്.' 'ചേച്ചീ, ഇത്ര നല്ല ഒരു സാധനം എന്തിനാ ഒളിച്ച് വയ്ക്കുന്നത്?' 'മോളേ, എന്റെ ഈ ഒരു അവസ്ഥ മൂലമാണ് ഞാന്‍ വീട്ടില്‍ പോലും പോകാത്തത്.' 'ങേ.............. ഇത് ഉള്ളത്‌കൊണ്ട് വീട്ടില്‍ പോകുന്നതിന് എന്താ തടസ്സം?' 'മോളേ, ആണും പെണ്ണും അല്ലാത്ത ഈ ജന്മം ഒരു ശാപമായിട്ടാണ് അവരൊക്കെ കാണുന്നത്. എന്റെ ഈ അവസ്ഥ നാട്ടുകാര്‍ അറിഞ്ഞാല്‍ പിന്നെ എന്റെ അനിയത്തിയുടെ കാര്യം പോലും കുഴപ്പമാകുമെന്നാ അവര്‍ പറയുന്നത്.' 'ചേച്ചിയുടെ അനിയത്തി ഇപ്പോള്‍ എന്ത് ചെയ്യുന്നു?' 'അവള്‍ ഇപ്പോള്‍ ഡിഗ്രി ആദ്യവര്‍ഷമാണ്.' 'ചേച്ചിയുടെ അനിയത്തിയുടെ പേര് എന്താണ്?' 'അവളുടെ പേര് അമീഷ എന്നാണ്. ചേട്ടന്‍, അനീഷ്.' 'ചേച്ചിയെ ഇപ്പോള്‍ അവിടെ ആരും തിരക്കാറില്ലേ?' 'എന്റെ വീട്ടിലോ? അവര്‍ക്ക് ഞാന്‍ പോയത് ഭാഗ്യമായി കാണുന്നു.' 'അടുത്ത വീട്ടുകാരൊന്നും ചേച്ചിലെ തെരക്കാറില്ലേ?' 'അടുത്ത വീട്ടുകാര്‍ക്കൊന്നും എന്റെ ഈ വേഷപ്പകര്‍ച്ച അറിയില്ല. അവര്‍ പഴയ മനീഷിനെ (മനു)